Umut

Bugün hiç çalışasım yok pek sevgili blogdost, içim kıpır kıpır dün aldığım bir haberin etkisiyle, ümit diyorum azizim ne güzel şey. Sabah ofise gelir gelmez kankimle daldık derin muhabbetlere, günün geri kalanını da sohbet ederek geçirebilecek bir ruh halindeyim. Baktım konuş konuş o da bir yere kadar, şurada birkaç şey karalayıp atayım içimdeki enerjiyi dedim.

 

Son bir aydır gece gündüz çalıştım, uykumda tablolar uçuştu gözümün önünde, excel mühendisliğinde çığır açtım, stres desen diz boyu, patronum benim ve saz ekibimin artık sıyırdığını uluorta söyler oldu. Tam bitti artık normalleşebilirim derken geldi yeni bir iş, baktım artık bu kadarı da fazla, bağışıklık sistemime daha fazla eziyet edemem, bıraktım akışına ben de, memleketin ekonomisini ben mi düze çıkaracağım, ne bu telaş böyle.

 

Garip fikirlerle uyanıyorum sabahları birkaç gündür, acayip hayal kuruyorum bir de, hiç olmadığı kadar. Bir gün kısa film çekmek istiyorum mesela, bir gün şarkı söylemek istiyorum bir sahnede, bir tiyatro oyununda oynayabilirim belki, hiçbir fikrimin olmadığı uzak bir ülkeye bir süreliğine yerleşip oradan yazılar yazabilirim. Sorun şu ki bu söylediklerimin hiçbirini uzun süreli bir uğraş olarak yürütemem, illa ki sıkılırım, illa ki başka şeyler isterim. Artık nasıl bir tabiat verdiysen yüce rabbim, mozaik gibi ruhumun içi.

 

Bu değişiklik isteğimin hayatıma yansımaları bir hayli farklı oluyor tabii. Önce bir süre başka şehirlerin sabahlarına uyanmak istedim, sonra ülke değiştirsem daha iyi olur diye düşünmeye başladım, derken Afganistan ve Irak’ta projeleri olan bir yere iş başvurusu bile yaptım. Önce delirdiğimi düşünen ev ahalisi, sonra ciddi olmayacağım seçeneğinde uzlaştı, başvurduğum arkadaşlar benim gibi bir şahsiyeti daha güzide bir ülkede değerlendireceklerini söyleyip almadılar neyse ki.

 

Şimdi gitme isteğimden eser kalmadı, bulunduğum yeri güzelleştiren şeyleri hatırladım, öyle birdenbire değil elbet, bazen bir olay anlatılan her şeyden daha güzel ders veriyor insana. Güçsüzlüklerimi de kabullendim, hayata kayıtsız kaldığım içimden hiçbir şey gelmeyen o ruh hallerimi de, hatta sevdim bile.

 

Demek değil ki bu şu evrenden taleplerim azalacak, ya da olaylar karşısında daha olgun davranacağım, beni ben yapan deliliklerden vazgeçmem mümkün değil, bütün bu ermişlik halleri saçmalama hakkımı almaz elimden, hala deneyeceğim, hala yanılmamam ümidiyle.

Sen beni koru İsa.