irmik tatlısı tarifi :-)

 

 

İrmik helvası malzemeleri

• 350 gram kalın irmik (2 su bardağı)
• 165 gram sade yağ (3/4 su bardağı)
• 420 gram toz şeker (1 + 3/4 su bardağı)
• 875 gram su ya da süt (3 + 1/2 su bardağı)
• 1/2 kahve fincanı çam fıstığı

İrmik helvası tarifi

1. Bir tencereye; üç çeyrek bardak tereyağı koyarak hafifçe kızdırmalı, sonra kızdırılmış bu yağa; yarım kahve fincanı çam fıstığı ile 2 bardak kalın irmik katarak, fıstıkları hafifçe pembeleşip de irmiğin meyanesi gelinceye kadar bunları ortadan daha az ısıdaki ateşte 40-50 dakika durmadan karıştırarak kavurmalıdır. Meyane demek irmiğin 40-50 dakika içinde yanmadan hatta fazla esmerleşmeden kıvamında pişmesi demektir.
2. İrmiğin meyanesi gelince buna 3.5 bardak kaynar bir halde su ya da süt katmalı ve iyice karıştırdıktan sonra bir 3 çeyrek bardak da toz şeker katarak tekrar karıştırmalı, sonra da tencerenin kapağını hafifçe kapatarak hafif bir ateşte 20 dakika kadar demlendirilmelidir.
3. Bundan sonra tencereyi ateşten alarak, yarım saat kadar ılınmaya bırakmalı ve helvayı iyice bir karıştırdıktan sonra tabağa almalı ve servis yapmalıdır.

Yok sevgili okur, sakın endişelenme, blog formatım değişmedi, yemek bloguna dönmicem, ama Sevgili Mayıs Yağmuru ve Avram benim içim tatil dönüşü hazırlayacaklarmış, e ben de yayınlamadan gitmim dedim :-)

Mayıs Yağmuru 2 gündür blogumun şifresini isteyip durmakta, yokluğumdan istifade, burayı semt pazarına çevirme derdinde :-) Verir miyim hiç tabi ki hayır..

Hayat bazen tadından yenmiyor, aynı bu yukardaki irmik tatlısı misali, bazende acılı ezme :-) Şeker tadında günleriniz olsun ey ahali.. E hadi artık ben kaçar :-)) Ve tabii kii şarkım ; kum gibi

ıslak kelebek

İnsan nasıl delirtilir serisi bitti, tatilden dönüşte öldürücü vuruşu yaparım artık :-) Cem Adrian dinlerken insan mevsimini şaşırıyor çünkü, yaz ne demek, tatil de nesi moduna geldim :-) İnsan bu sözleri nasıl yazar ya, hadi yazdın, nasıl bu kadar yakıcı olabiliyor söylediklerin, ben gideyim gideyim, en iyisi :-)

 kalbim bir ıslak kelebek

insan nasıl delirtilir serisi 2. bölüm

Otogarları hiç sevmem, yolculukları da, isterim ki ışınlanayım ama olmaz o da. yine de durur muyum yerimde, aslaaa :-) Hüzünlenirim ben ya, birini yolcu ederken, ya da sevdiklerim beni uğurlarken, hiçbir yerde olmadığım kadar yanlız hissederim kendimi yolculuklarda, hele geceyse, offfff, bir mutlu dönerim evime anlatamam, Paris'e ağlayarak gittim desem sevgili okur, benim için üzülür ağlarsın, valla o derece :-)

Ama geçen yıl bişi oldu, Ağustos'da Kaş'a gittim, dönesim gelmedi bir daha, ayrılırken nasıl mutsuz oldum nasıl, o tarihten beri 3. gidişim olcak şimdi :-) Bişey var orda, insanı kendine bağlayan, değişik bir ruha haline sevkeden.

Orda zamansızlık sarıyor beni, nasıl olduğunu anlamadığım bir huzur etrafımda. Şimdiden yapacaklarımı düşünüyorum mesela, gün doğumundan önce uyanıcam bir sabah, dağları en iyi izleyebileceğim yere gideceğim, fotoğraf makinemi almadan hayatta olmaz :-) önce gözlerimi sabitleyeceğim sulara, sadece ve sadece o anda kalarak, geçmiş gelecek hiçbirşeyi düşünmeden, bütün kaygıları bir kenara iterek, sabah rüzgarıyla ürpererek duracağım öylece. Birkaç güzel anı hem zihnimde hem de kadrajımda ölümsüzleştireceğim. Sonra olduğum yerde uzanıp güzel tatlı bir uykuya dalacağım, yumuşacık yastıklar olsa öyle uyanamayacağım bir uykuya, düşler göreceğim birbirinden  güzel o kısacık anda. Güneş yakıpta beni uyandırana kadar kıpırdamayacağım biliyorum. Sonra bir kahvaltı tabi ki, olmazsa olmazım, Cemal Süreya'nın çok sevdiğim bir sözü vardır : ' Yemek yemek üstüne ne düşünürsünüz bilmem. Ama kahvaltının mutlulukla bir ilgisi olmalı ' diye. Es geçmeyeceğim yegane öğündür benim, o mutlaka büyük bir keyifle yapılacak :-) Kahveyle kahvaltı etmem ben, illaa çay olacak, üstüne kahveye de hayır demem ama :-) Sonrası mı, sonrasını anlatmama gerek var mı, güneş deniz kum, suvebeyaz ve tabii ki  şarkım :-)

Hayata..

insan nasıl delirtilir serisi 1. bölüm

Tatile çıkmaya son 2 gün kala, insan nasıl delirtilir serisi 1. bölüm gururla sunar.  Limanda rakı balık yapcam bi gece, gün batımında oturup, karanlığın basmasını bekleyeceğim usul usul. İçkiyi çok sevmem, içerim ama daha çok o güzelim sohbetine bayılırım kurulan masanın. Ne içtiğinin farkına varmaz ya insan, kaptırmışsındır kendini, kah yükselir içinden heyecan bulutları, kah hüzün çöker içine en afillisinden , içtiğin aslan sütü dür, kah aslan kesilirsin, kah minik bir kuzu. Hatta itiraf ediyorum suvebeyazın, beyaz'ı rakı'dır :-) Yok öle kolay değil tabi, adımın kaynağı bambaşkadır :-) İçip sapıtmışlığım pek yoktur, hiç demiyorum, bir kez var ki, onu ben bile unutamıyorum :-) Ama sarhoş olmak istemişse canım, çayla bile olabilen şahane bir bünyem var :-) 

Demiş ya koca Nazım ;

Bu meret öyle bir merettir ki, acıyla içilir, tatlıyla içilir, neşeyle
içilir, ağlayarak içilir, kavunla içilir, peynirle içilir, ikisi
beraber çok güzel içilir yemekle içilir, mezeyle içilir, suyla içilir,
susuz içilir, sodayla içilir, şalgamla içilir.

Ama işte, bir tek salakla içilmez...

Hayata....

Bugün Muzimin doğum günüü....

Bugün muzimin doğum günü, tabi ki burdan kutlamakla yetinmicem ama söz uçar yazı kalır demişler :-)

İyi ki doğmuşsun canımın içi, iyi ki varsın, sen olmasan kesin bişey eksik kalırdı hayatımda ve ben ne olduğunu asla bilemezdim :-)

Hep böle kal, hep böle insanları sev emi, sen uzuuunn uzuunn yaşa ki, gelecek kuşaklara olan biteni bu bakış açınla aktar, birkaç nesil daha kurtulsun :-)

Ve işte doğum günü şarkın ;The Unforgiven

Muzi kim diye merak edenler için, daha önce hakkında epeyce atıp tuttuğum yazının linki işte burda ; 

http://suvebeyazruzgar.blogspot.com/2011/05/mye.html

tatil / zar / no never again

Hep hüzün hep hüzün olcak değil ya, o da bi yere kadar canım, bugün güzel bir gün :-) Hasan Hüseyin'in aşağıdaki dizelerini okudum, güldüm biraz, nasıl da uydu dedim halime :-) Ey ahali son dakika insanı olarak, 1 ay önceden rezervasyon işini yapıp şansa bırakmamış arkadaşlarımdan ayrı kalmamak için verdiğim uzunn  :-)uğraşlar sonucu, bugün rezervasyonumu yaptırdım ve cuma günü tatile gidiyorummm...Ohh bee nasıl rahatladım nasıl, bir kör kurşuna gitcektim yoksa, sürekli aman telaş etmeyin ayarlarım bilmem ne diyip, ortamı sakinleştiriyodum, neyse ki şansım varmış :-) İşin tuhaf tarafı şu ki, yine Kaş'a gidiyorum, oysa Fethiye kısmına katılmak istemiştim bu tatilin, kısmet değilmiş napalım :-)
 

Zar

kötü  
durum kötü 
durum çok kötü 
durum gerçekten kötü 

ya şunda ya bunda 
ya burdan ya şurdan 
ya bugün ya yarın 
ya akşam ya sabah 

durum gerçekten kötü 
durum çok kötü 
durum kötü 
kötü 

yo pek de kötü sayılmaz 
şöyle olursa böyle 
böyle olursa şöyle 
bu yandan gelirse eh biraz 
şu yandan gelirse çok iyi 
dediğim gibi olursa hârikulâde 

iyi iyi 
durum iyi 
durum çok iyi 
durum gerçekten iyi

Sonra nedendir bilmem, bu parça kıpır kıpır yapar içimi, mutlu olunca daha bir dinleyesim gelir, işte size ;

drinking song , ben de bu arada hayallere dalıp, dalgaların sesiyle kendimden geçerken, sımsıcak gülümsesin dünya,  güneş hiç batmasın, hiç ama....

Fotoğraf

Uzunca bir süredir haber programlarını izlemem, gazete okumam, tamamen kopmayayım dünyadan diye şöyle bi başlıkları tararım netten, o sonu hiç gelmeyen saçmasapan tartışma programlarını görünce kanal değiştiririm, pek iyi bir televizyon izleyicisi de değilimdir zaten. Dün taksinin arka koltuğunda otururken,bir gazeteyi aldım elime, kulağımda kulaklık, arkadaşımın söylediklerini dinliyorum bi yandan, en çok istediği şeyi başarmış olmasına rağmen, büyük bir korkuya kapılmış ve sanki istediği bu değilmişçesine şikayet ediyor yaşadıklarından. Gazetenin manşetinde bir fotoğraf, bir anne ve baba var, öldürülen oğullarının ardından el sallıyorlar cenaze töreninde, bir daha göremeyeceklerine henüz inanamadıkları oğullarına. Hızla katlayıp koyuyorum yerine. Gücüm yok, haklısın ama başarabilirsin bile demeye, istediğin oldu, daha neden şikayetçisin ki diyorum sertçe, verdiğim tepkiden rahatsız, vatanından uzak bir yere gitmenin nasıl zor olabileceğini, nelerle karşılaşacağını, onu anlamam gerektiğini söylüyor. Benimse kafam gördüğüm karenin etkisinde, düşünüyorum öylece, bi süre sessizlik oluyor, hiçbişey demek gelmiyor içimden, gitmeden görüşürüz bu hafta bi gün diyip kapatıyoruz telefonları.
Bir tarafta toprak, iktidar, hırs, güç uğruna ölen çocuklar, bir daha asla eskisi gibi olamayacak anne babalar eşler, bir tarafta bütün bu olup bitenleri inanılmaz bir reklam malzemesine çevirip rant kazananlar. Kıymayın analar oğullarınıza, vatan oğlum sana feda demeyin, diliniz varmıyor aslında biliyorum, onlar olmadan vatan vatan olmaz ki, bunu da en iyi siz biliyorsunuz. Bilmez misiniz ki ateş sadece düştüğü yeri yakar.

akıntıya ters.. :-)

Bugün şöle bi oturdum düşündüm, ki çok sık yapmaya başladım bunu şu aralar, hiiç sağlıklı bulmuyorum, ben hep kötü adamları sevdim sayın okur. Filmlerdeki kötü karakterlere bayılıyorum, gerçek hayatta kimsenin anlaşamadığı, anlaşmak şöle dursun köşe bucak kaçtığı, korktuğu adamlarla kanka oluyorum. Ben onlara bayılıyorum onlar bana :-) Mesela yeni bi işe mi girdim, o işyerinin en sert, en sevilmeyen, en kıl adamını buluyorum, en iyi anlaştığım insan profili o oluyor, kadın erkek farketmez, kaçık olsun yeter.

Böyle sakin, kendi halinde, kimseye ne yararı ne zararı dokunmayacak tiplere de hiç bulaşmıyorum, iletişim kuramıyorum bir defa. Bir insanda biraz enerji olmalı di mi ama yaa..

Arkadaşlarım için de geçerli bu durum, birbirinden çok farklı insanlar oldukları için genelde biraraya getirmemeye özen gösteriyorum :-) Son birkaç yıldır, elimde olmayan nedenlerden ötürü bu durum değişti biraz, tanıştıklarında iki tarafta birbirine garip bi şekilde bakıyor, sonra her iki tarafta diğeriyle nasıl olup da anlaşabildiğimi soruyor merakla :-) Hatta, aayy ben bu arkadaşını belirli dozlar halinde görebilirim, daha fazlasına dayanamam diyenler var :-) Bunlar da kötü çocuklar, her şeye muhalif, akıntıya ters yüzen, her ortamda parmakla gösterilecek, her birininin kendine has bir tarzı var :-)

Bu içimdeki çok sesliliğe ben de şaşırıyorum son zamanlarda, ne kadar mazbut bi insandım ben gençliğimde yaa, hani yıllar geçtikçe biz büyüyecektik, hani daha akıllı uslu çocuklar olacaktık, ben niye tersin tersin gidiyorum ve benim hayatımdakiler. Durulacağı yerde çalkalanıyor deniz, herkes bişeylere ayak uydurmuşken, ben niye hala ayak diriyorum. Kötü adamları seven yanıma sesleniyorum, dur bi yerde ya dur artık..

yansıma

gül senin tenin

Ortaya karışık :-)

Bugün bi sürü şey söyleyesim var aslında, ama birbirinden kopuk, bu yüzden adı ortaya karışık :-)

Birincisi ve en önemlisi, hala oluyorum sevgili okur, acayip mutluyum bu yüzden, acayiipp..Sponsor olmam durumunda, erkek ya da kız olması farketmeden adımın verileceği, sevgili kardeşim ve eşi tarafından beyan edildi :-) 6 aydır evli olmalarına karşın, 20 gün önce düğünlerinin olması ve şimdi de bebek bekliyor olmaları biraz tuhaf ama, kimse sormaya cesaret edemedi :-)) Nasıl güzel bişiymişş yanlız yaa, zaten bir ordu olan ailemize yeni bir birey daha geliyor, oyyyyyy oyyyyy :-) Hepimizden daha güzel bir hayat seni beklesin bebeğim, biliyorum belki çok zor ama imkansız değil, gözlerinde tek gözyaşı mutluluktan olsun diyorum..

İkincisi ve oldukça önemli bir konu da, dün sevgili Mayıs Yağmuru'yla Starbucks'da oturmuş, içine yatıştırıcı koyduklarından şüphe ettiğim abuk çayı içerken, a birde ne görelim, duvarda bi sürü sayı. Tam eve çıkmamız lazım kızım, daaa ne kadar oturcaz bizimkilerle, eşşek kadar olduk derken üstüne o duvar. Birden şimsekler çaktı, sayısal mı oynasak acaba, bu bir işaret olabilir mi dedik, sayıları toplayıp çıkarıp eleyerek 6 adete düşürdük, kuponu yatırma görevini kendisine verdik. O saatten beri Mayıs Yağmuru ortada yok, bak saat kaç oldu halaaaa aramadı, kaçtı kesin kaçtı :-) Bak mıymıy eğer para çıksın o kupona, nereye gidersen git bulurum seni, bensiz o parayla saadet haram sanaaa :-))

Ve 3. ve son konu Nilü gönderdiğin o parçalar yüzünden serseme döndü bünyem, aptal bir mutluluk sardı, kuş cıvıltılarıyla dolu o parçalara, ofiste açık pencerden kuş sesleri karışıyor, offf diyorum offf..Kişisel gelişimini tamamlayamamış ben, bu gidişle de adam olacağa hiç benzemeyen yine ben :-) için bu parçalar valla biçilmiş kaftan. Artık ruhumda onarılmaz yaralar mı açıyor, mevcutlara bişi mi yapıyor anlamadım, ama süper salağa döndüm o kesin :-) Eline sağlık bebemm.. :-)

Söylemeden geçemicim, bu sene hayatımın en güzel senesi, bi sürü sızlanıyorum, şikayet ediyorum, bunalıma giriyorum filan ama bakmayın, 33 yılın en güzeli yine de :-) Bu seneden bu kadar memnunsam, düşünün artık diğerleri nasıldı :-) Bitme 2011 bitme...

Feryad-ı İsyanım

Bilmem sever misiniz bu şarkıyı, ilk dinlediğimde bundan bilmem kaç yıl evvel, bir arkadaşımızın evindeydik, ben oturcak yer mi kalmamıştı neyse :-) yere uzanmış, kapamış gözlerimi, kulağımı dayayıp müzik setine, arkadaşlarımın o gür seslerine rağmen :-) , 6-7 kez filan üst üste dinlemiştim, bir çeşit delilik işte :-) Dokunur bu adamın sesi bana fena halde, bir gece canlı dinlicez diye, kışın ortasında berbat bir havada, az kalsın telef oluyoduk ayrıca, değmişti  ama :-) Bikaç gündür dilimden düşmüyor yine, paylaşayım istedim ;

Feryad-ı İsyanım

ne'sin

bazen öyle güzelsin ki bir düşte gibiyim altın sarısı ışıklar her yanda parlamakta..

bazen öyle hırçınsın ki

boğazıma geçmiş bir ilmek gibi

sıkmaktasın ruhumu

sanıyorum gece her yanım, karanlıklar üstüme üstüme yığılmakta..

tatile gitmek istiyorum....

Ben tatile gitmek istiyorummmm...Şöyle uzunn bir tatile ama..Bütün bildiklerimi unutup, sıfır hafızayla yayılıp kızgın kumlara, suyun sesini dinlemek istiyorum sadece. Suyu bu kadar seven başka bir insanoğlu var mı bilmiyorum, ama ben mesela öldüğümde de bir şelalenin altına gömülmek istiyorum :-) Vasiyetimdir, kayıtlara geçsin lütfen :-) Neyse şimdi yaşamak zamanı, karıştırmayayım ölümü :-)

Daha gün doğmamışken uyanıp, hayata uyanan dağları, o muhteşem sarının ve kızılın her tonunu gözlerimle içmek istiyorum. Güney ya da batı farketmez,  hava sıcaklıklarını bizzat gidip ölçerek, dünyanın değişen iklimiyle ilgili, meterolojik fikirlere bir yenisini kendi adıma eklemek istiyorum. Akşam olup da herkes soyununca bütün benliklerini, uçsuz bucaksız laciverde dalarak, sonu gelmeyen hayallere dalmak istiyorum...Ben tatile gitmek istiyorum...Ufff çok mu şey istiyorummm...

Alice Harikalar Diyarı

Son aylarda tuhaf tuhaf şeyler okuyorum, metafiziğe merak saldım durduk yere, daha düne kadar materyalist ben, bir de ne göreyim, içim de ne olursa inanmaya hazır bir yürek. Mutsuzluğumun tavan yaptığı yerde, garip tesadüflerle, bu tip konularla ilgili insanlarla tanışmaya başladım. Sürekli itiraz ettim anlatılanlara, hadi ordan siz de dedim :-)

İnatçı benliğim, söylenenleri kolay kabul etmeyen bu arsız ruhum, reenkarnasyon, karma bilmem ne derken, geldi krem şanti kıvamına. Her birimizin yaratıcının bir parçası olduğumuz, her şeyin potansiyellerden ibaret olduğu, gözlemleneni gerçek kıldığımız bu Alice Harikalar Diyarı'nı anlamaya çalışıyorum.

Neyi düşünürsek onu yaratırız, hepimiz bir büyük planın parçasıyızı bi yere kadar anladım da. Kardeşim bir de bütün bu yaşadıklarımız, başımıza gelen herşey kendi planımız demiyolar mı, orda atıyor benim şalterler. Sürekli aynı şeyleri yaşayan arkadaş grubumuzda yeni geyiğimiz ; Kaç bin yıldır yanlızız dersin hacı, Türkiye'ye gelelim diyen kesin sendin salak, macera olur dedin, bir de burayı görelim :-) Şişş herşey iyi de,  ben niye sizle olmayı seçtim ki.. vs.vs..

Oturdum dün gece, bütün senaryoya baktım, replikleri şöle bir daha okudum, valla ben yazmış olamam bu hayatı, yaptıysam da yazıklar olsun bana :-)

Bizim ev

Bir çeşit tekke gibidir bizim ev :-) Kendim bildim bileli bi sürü insan gelir gider, hep bir gürültü, hep bir telaş, hiç bitmeyen kutlamalar, düğünler tabi ki cenazeler. Mesela babamın kuzenlerinden birisi bir sınava girmek için geldi bi günlüğüne, tam 2 yıl bizde kaldı, abartmıyorum gerçekten böle. Yurtta sorunu olan arkadaşım bavulunu toplayıp bize yerleştiğinde de kimse nerden çıktı bu kız demedi. Annemin en sıkı dedikodu arkadaşı oldu, aynı saatte dersten çıkan iki insan olarak, o benden önce eve geldi hep :-)  Eski alt komşumuz, şimdi ki kankalarımdan H, tayini çıktıktan sonra, 2 yıl boyunca haftada 2 gün bizdeydi, terliği, pijaması, yatağı vardı kendine ait, en sonunda babama baba diyerek onu da kamulaştırdı :-) Daha ne örnekler valla, anlatmaya blog yetmez.

Yıllarca evde ki bu hareketliliği garipsedim, şikayet ettim durdum, hatta zaman zaman akrabalarımı evden kovdum :-) Bu durumun böyle olmasında, anne ve babamın kendilerini genç sanmaları ve güleryüzlü olmalarının payı büyük elbet, bir de yanlız yaşamaya alışık olmamaları, onlar için doğal bütün olanlar.

Birkaç gündür ikisi de memlekette, ev bomboş, kapı da telefon da çalmıyor, ayy nasıl garip bi durum anlatamam. Duvarlar bana bakıyor ben onlara, kızkardeşim de evde, aynı moddayız. Anladım ki sessizlik bana göre bişi değil, büyük ailem olmalı benim. Yanlız kalmak istediğimde kalabilmeliyim de, bu işin bir ortasını bulmam lazım :-)

Size sesleniyorum, bir an önce gelin yahu, ev eski enerjisine kavuşsun, çok sıkıcıymış böle, valla dayanamicemm..

Ölürsen Haber Ver

Çok arabeskim bugün çoook :-) Bir Ahmet Kaya dinleyesim geliyor ki sormayın, bir de Orhan Gencebay :-)  Rock'n Coke ertesinde Orhan'cığımın o güzel sözleriyle uyanmış biri olarak o da nesi demeyin lütfen.

Kargam dün bişey dinletti  ki, o da arabesk moduma yakışır türden, Çiğdem Erken / Ölürsen Haber Ver.

Şiiri özellikle beğendim. Ölünce nasıl haber verileceğini anlamasam da sözler şahane, ölmek istersen haber ver demek istedi sanırsam diye düşünmekteyim :-)

Mimbiyosis :-)

Sevgili deep ( Derinliğin Sadeliği ) mimlemiş beni, zevkle yanıtlayayım hemen.

Soru şu;

Evinizde yangın çıksa ve tek bir eşya kurtarmak zorunda kalsanız neyi kurtarırdınız?

Deep nerden geldi bu aklına durduk yere şimdi, acaba sabah çıkarken ocağı kapattım mı diye düşünmeye başladım bak :-) Kurtaracağım tek eşya beni bizimkilerin elinden kurtarmaz bu durumda :-))

Yanıtım: İçinde amcama ait mektup ve fotoğrafların yer aldığı albümüm. ( Digital ortama aktarmam lazım, bu yangın mimi sayesinde hızlandırırım bunu ben  :-)  )

Siz neyi götürürdünüz yanınızda? Fotoğraf, günlük, en sevdiğiniz oyuncağınız, fotoğraf makineniz, iphone vb.

Mimlediklerim: Avram ( Kızacaksın sen yine ama şahane bir hikaye çıkar bundan :-) , ben edebiyat kazansın istiyorum sadece ) , Cecil, Mayıs Yağmuru ( İki satır yazarsın belki diye sevgili bloguna, bana yorum yapa yapa bi hal oldun )

Not :Simbiyosis ; ortak yaşam demek, ama mimbiyosis nedir bilmiyorum, deep'ten çaldım başlığı , sormayın :-)

Suskun

Çocukluğumda aldığım en güzel hediyelerden birisi Ahmed Arif''in Hasretinden Prangalar Eskittim kitabı, diğeri de Orhan Veli 'nin Bütün Şiirleri idi. Dönüp dönüp okurum ikisini de. Bugün Ahmed Arif okuyasım var çokça, size de Suskun'dan birkaç mısra ;

Rüya, bütün çektigimiz.
Rüya kahrım, rüya zindan.
Nasıl da yılları buldu,
Bir mısra boyu maceram...
Bilmezler nasıl aradık birbirimizi,
Bilmezler nasıl sevdik,
İki yitik hasret,
İki parça can.
Çatladı yüreği çakmaktaşının,
Ağıyor gök kuşaklarının serinliğinde
Çağlardır boğulmuş bir su...
Ağıyor yeşil.

Ahmed Arif
  

yarım

tükendi süslü cümlelerim önceki duraklarda
kazıdığında boyayı altta kalan paslı bir gövde gibi şimdi kalbim
en yalın haliyle ruhumun, duruyorum karşında
yarım kalıyorum silinince ismin dilimden , nedendir bilemedim.

How I wish..

How I wish, how I wish you were here.
We're just two lost souls
Swimming in a fish bowl,
Year after year,
Running over the same old ground.
What have we found
The same old fears.
Wish you were here

bi gün biteceğine inandığım isteklerim :-)

Herkes kadar benimde beklentilerim var şu hayattan, bazı mülteci isteklerim. Mesela dün akşam içmişim buz gibi biramı, şahane yemek eşliğinde, şehrin ortasında kalabalığın neşesi sinmiş havaya, eve gidilecek geç oldu vakit, ışınlanmak istiyorum ben kardeşim. O enerjiyle, o ruh haliyle, gram değişmeden, ey teknoloji sen nereye geliştin, araba icat edileli olmuş ikiyüz küsür yıl,ışınlanmayacaksam artık şu yüzyılda yazık değil mi dünyanın bu kaynaklarına.

Cuma günlerini çok severim mesela, oldum olası, cumartesi çalıştığım zamanlarda bile, nasıl güzel bi gündür, planlar yapılası, telaştan kopulası. Ama bi o kadar gıcığım pazar günlerine, herkes Pazartesi sendromuna girer, bense Pazar. Hikmet Şimşek konserlerini hatırlar mısınız bilmem, ondan sanırım daha bi uyuzum pazarlara, çocukluğumu yedi be. Pazar diye bi gün olmasın, silinsin istiyorum takvimlerden, adı bile anılmasın.

Bazı günler 24 saatten 36 saate çıkarılsın mesela, bazı günler, bu kadarı yeter artık, bugünü yaşamak istemiyorum dediğimizde 4 saatle sınırlı kalsın, kişiye özel zaman uygulaması geliştirilsin yani. Zaten bütün bu takvimler uydurma değil mi, kimi kandırıyoruz hacı ya, oldu mu tam olsun bari.

Şu evlenme, boşanma mekanizmaları var ya, külliyen yanlış bence, düğünler 5 kişiyi geçmeyecek sınırlı bir kalabalıkla yapılsın, boşanma da bir ordu olsun yanınızda, malum asıl o zaman morale ihtiyacınız var. Bir de ben sevmiyorum kardeşim, hakkaten eğlenen var mı düğünlerde ya, nasıl bir gelinlik giyme merakıdır kardeşim bu böle. Baharda yazda bol bol beyaz giyin kurtulun. Haftasonu bir düğüne davetliyim, nasıl bir yalan bulsam da gitmesem acaba diye düşünüyorum şimdi.

İnsanda gençken bulunan, ama zamanla bende olduğu gibi kaybolan bahar sevinci denen, hangi hormonun sebep olduğu bilinmediği o şey keşfedilsin, yaş otuzu geçtikten sonra her mevsim geçişinde belirli dozlar haline enjekte edilsin. Nasıl mutlu olurdum ben ya kıştan bahara geçişte, yaşlandığımı anladım bu yıl, baktım bütün mevsimler aynı, yaşlanmaya şiddetle karşıyım efendiler.

Bir de bugünden itibaren adımın değiştirilmesini istiyorum. Suvebeyaz'ı değil sakın ha, kimse adımla hitap etmiyor yıllardır, çok mu kötü lan acaba diye düşündüğümde oldu. İsmimin tam 10 versiyonu var, bir kendimin sevdiği, bir ismimden türetilenler, bir de acayip bana özel isimler, karga, tümülüs, kıvırcık gibi. Dedem bile Tülin diyo ya, nasıl bişi bu böle. Eğer yakın bir arkadaşımsa ve adımı kullanıyosa çağırırken, bi kıl oluyorum bende, anaaa niye böle yaptı ki, kırdım mı ben üzdüm mü acaba diye. Bugünden sonra istediğiniz gibi seslenin bana, zaten öle yapıyodunuz ya, ben resmileştireyim dedim.