Efenim, son günlerde her yurdum genci gibi ( orta yaş bunalımından bunlar hep), memleket meselelerine sardım, hiç okumadığım kadar haber, makale, yorum, aklına ne gelirse okuyorum, oldum bir jünior siyasetçi. Son günlerde tutturmuşlar bir paralel devlettir gidiyor. Neticede sayısalcı bir zekaya sahibim ( zeka kısmını umuyorum sadece ) okuduklarımın, izlediklerimin, dinlediklerimin sonucunda, bütün bu olan bitenin algoritmasını çözmeye çalışıyorum.
De ki tespit senin neyine, haklısın.. Ama baktım ki, ülke dönmüş Dallas'a, anlamaya çalışıyorum kimin gönlü kimde diye, yok arkadaş, tam hah anladım derken hoopp yeni bir ilişki yumağı çıkıveriyor ortaya.
Şimdi bana söylenen, bi iktidar var, bi de muhalefet, onlara kalırsa bir değiller ama gelicem oraya. Kürsüde iktidara ağzına geleni söyleyip, aslanlar gibi memleketi savunan bir Me ha pe, kürsüde habire yeni ülke kuran ama bir yandan iktidarı eleştirmekten geri durmayan bir Be de pe var. Lakin ikisi de mecliste, iktidarın koltuk değneği, sürekli bir tribünlere oynama hali. Muhaliflikte kala kala, etliye sütlüye karışmayan, denize düşerim diye kıyıda gezinmeyen Ce ha pe 'ye kaldı iyi mi, kime niyet kime kısmet diyorum. Efenim şimdi bence, paralel devlet değil seri bağlı siyaset var, hiç bu kadar birlik olunduğunu hatırlamıyorum.
Ortaya bir iddia atılıyor, ardından iddiayı çürütmek için bir ülke dolusu laf ediliyor, işin ucunda ben çıksam şaşırmicam inan, az kaldı ikna oluyorum ha. İşin can sıkıcı bir diğer yanı da, evde bile sürekli politika konuşulur oldu, anacım bıraktı canım dizilerini, habire haber programı izler halde. Düşünsene Karagül, Karadayı bir yanda, bizim gül bizim dayı öbür yanda. Dizi ve film endüstrisi en önemli izleyicisini kaybetmiş durumda.
Ben toplum psikologlarına ihtiyacımız var diyorum ısrarla, savaş dediğin, cephede olmaz illa, ciddi yara aldı aklımız, ruhumuz, algılarımız.. Evren bulur dengesini dicem ama, o bulana kadar belamızı bulmayalım da..
