Alköl kafası

Efenim yine beyin devrelerinizi yakmak üzere karşınızdayım, benimkiler yandı nasılsa, bir eksik iki fazla, çok zararı dokunmaz dünyaya. Çok tatlı bir iş yerindeyim, işin tadı mı olur demeyin, oluyor valla, bazı bir araya gelişlerimiz alkolikler toplantısı kıvamında. Aynı konuyu 34565 kez konuşup her seferinde akıllara durgunluk veren yanıtlar almak mümkün misal, doğru bildiniz yanıt tek oysa ki, dertleşip dertleşip çıkıyoruz toplantılardan, bir sonraki toplantıya kadar herkes işini yapmış olmanın saadeti içerisinde ayrılıyor, benimse üzerime yapışıyor uzaylı olduğum hissi, ta ki konuyu aynı şekilde kavramış bir insan evladı görene kadar... Neyse ki var, bazen tek bir tane bile olsa, var ulan. Finans sektörüne getirdiğim inovativ bakış nedeniyle, diyemiyorum da bana ne lan sizin fantezi dünyanızdan, ama inan durum çok fantastik çoğu zaman.

 

Aslında benim kafam çok karışık, aynı anda 750390 item aynı anda proses ediliyor, haliyle bir ısınma oluyor, termalize oluyorum lan. Yüce yaradan bazı şeyleri anlamamam için dizayn etmiş beni, ama dayamış anlamak için önüne geçilmez bir inadı, çözene kadar dayan suvebeyaz dayan. Hayatın anlamını daha geçen çözdüm, geçen hafta işte ya, daha önce de birçok kez çözmüş olduğumu zannettim o ayrı, dışında tutalım bu konuşmanın. Bir aydınlanmacı kişilik, bir bilge geldi oturdu böğrüme, kırk yıldır anlamadığım birşeyi anında algılamış olmanın sevinci, kırk yıldır anlamamış olmamın salaklığının önüne geçti oturdu yüzsüzce. Daha önce anlamış olsam ne mi yapardım, Allah biliyor işte. Konuyu niye anlatmıyorum, inan anlatsam anlamsız bulursun.

Aylardır bir karar vermem gerekiyor, öteliyorum da öteliyorum, biraz bencillik, biraz esnek olmaya çalışma çabalarım, biraz kafasızlık, hepsinden var işte. Sürekli şikayet eder halde buluyorum kendimi üstelik, daha büyük bir mutsuzluk veriyor bu bana olan bitenden, kırılma noktasını da hatırlıyorum ki çok fena, o günden sonra ayar tutmadı ruh halim biliyorum. Söz verdim kendime bu sabah, yakınmalar minimum, aksiyon maksimum olacak, onca laf ettiğim tipler gibi oldum ben de, fabrika ayarlarına tez zamanda dönmem lazım, yoksa çekilmez ulan böyle dünya.

Hadi gidip karışalım hayata, o laaa laaa, o laaa laaa:)

 

 

 

Hadi sil baştan

Efenim bugün güzel bir gün, sebepsiz güzel, sabah öyle uyandım, kendime kahrettiğim ne varsa sildim kafamdan, geri dönüşüm kutusunu da boşalttım, ohh miiss misss. Geçtiğimiz Eylül başıydı, kendimi bir kaybettim, bir daha bulana aşk olsun, bir ara artık aşk olmasın çok yıpratıcı dedim ama, aşk hep olsun ya, onsuz olmuyor. Konuyu dağıtıyor gibi görünüyorsam söyleyeyim, dağıtmıyorum konumuz aşk.

 

Benim için ekmek kadar, su kadar hayati onu anladım, her şey tamken bile bir eksiklik duygusu, bir yoksunluk. Şimdi aşık değilim belki ama, en azından olabileceğime dair bir ümit var ya, o bile beni hayata bağlıyor, bu duygudan vazgeçmek istemiyorum.. Sıradan olanın karşısındayım, bunca zaman boşuna direnmedim diyorum kendi kendime, yine akıntıya ters kürek çekeceğim belki ama diğer türlüsünün mutlu etmediğini gördüm.

 

Geçirdiğim bir yılda öyle çok şey fark ettim ki, sınavsa bu, sınavı başarıyla geçtim, daha fazlasına lüzum yok. Aslında yol aldığımı sandığım birçok konuda çuvalladığımı gördüm, hazır olduğumu zannettiğim bir sürü konuda hiçbir fikrimin olmadığını anladım, iliklerim anladı iliklerim, o derece. Özlem denen duygunun insanın içini nasıl sızlatacağını da gördüm, o duygunun tamamen kendi ürünüm olduğunu da... Kendimi suçlamanın kendime verilebilecek en büyük ceza olduğunu anlayınca, niye bunu yaptığımı sordum kendime, bir süre kapı duvar, sonra sebepler akın etti beynime. Zihnime ettiğim eziyeti nasıl anlatsam, bu konu üzerine düşünmediğim anlar sınırlı, arka planda sürekli çalışan bir program düşünün, ara ara teknik sebeplerle bağlantı koparsa anca öyle çıkıyor aklımdan.

 

Şu kişisel gelişim yalanlarına inanmanın, o egoyu beslemenin en büyük cezasını da inanmayanların çektiğini düşünüyorum. Hayatta bir yığın güzel olmayan şey var evet, her şey güzel olacak diye düşünmek güzelleştirmiyor bunları, güzelleştiren şey birlikte aşabileceğin birilerinin olmasını bilmek hayatta. İnancınızın sarsılmaması, sarsılırsa benimki kadar uzun olmayan bir sürede toparlanması dileğiyle,

 

Ben gidip karışayım hayata, aşkı arayayım biraz daha....

 

Sen beni koru İsa !