Evlilik Hazırlığı ( Mim )

Sevgili deep mimlemiş beni yine. Hayır bi de nası buluyosun böyle modumla örtüşen mimleri deep anlamadım gitti inan. Hedef tarihim 31.12.2011 olduğuna göre, benim çoktann karar vermiş olmam lazım nası bi evlilik hazırlığı ve tören istediğime :) Evet efenim konumuz tam olarak bu.

Şimdi açık ve net olarak belirtmeliyim ki, evlilik hazırlığı kısmı konusunda kardeşim sayesinde epeyce tecrübe edindim. Organizasyon işinin ne kadar zor olduğunu bizzat yaşayarak gördüm. Ve son kararım; düğün akıllı işi değil. Eğer bütün hazırlıkları damat bey yapar ve bana da gel şekerim şu tarih ve şu saatte evleniyoruz derse - gelinliği ben hallederim, netice de bi kostüm, nereye gitse insan seçer o kadarını - o insan benim gözümde cennetliktir, yane ben bundan yana oy kullanırım en azından, gerisi takdir-i ilahi:)

Bu mevzu üzerinde, son Kaş tatilimizde dört arkadaş -altın kızlar - bi beyin fırtınası yaptık ilk kez. Ve bu konuda aslında ne kadar da hayal fukarası olduğumuzu orda gördük. Dördümüz anca bir hatun etti ya.

Benim orda da dile getirdiğim gibi efenim, düğün kısmı beni pek ilgilendirmiyor, ama evlilik teklifi çoookk mühim. Öyle romantik gibi görünen şeylere de gelemem ben, mum, ağaç, çiçek, böcek filan. Roma'da aşk çeşmesinde elele yürürken ya da Venedik sularında gondolla gezerken tercihimdir - tarihi bir atmosfer büyülü geliyo bana - ama sıradan bir günde de olabilir, öyle durduk yere birden bire evlilik teklifi etsin mesela. Bi insanın bir başkasıyla hayatının kalanını geçirmek istemesi yeterince özel bi durum bence. Bakmayın elalemin bulduğu adamla evlencem diye buluşmaya gittiğime, aşık olmadan evlenmicem, bi daha da aşık olmak istemiyorum, o zaman evlenmeye de lüzum kalmıyo gibi bir çıkarıma gidiyorum ama neyse.

Düğün kısmına gelince, işin içinde su olsun isterim, malum en büyük aşkım. Akşam üzeri, gün batımında, bir tekneyle düğünün yapılacağı mekana gelmek güzel olurdu hani. Fazla davetliye gerek yok dicem ama sırf kız tarafı olarak benim arkadaşlarım bi ordu eder ki, bilmem damatcım napar. Onu da o düşünsün artık, benimle evleniyor kolay mı :)

Bütün hazırlık işlerini damada bırakarak, ben sadece anın tadını çıkaracağımı burdan ilan ediyorum. Ben teklifine evet dediğime göre bütün detayları yapabilcek kapasitede biri olduğuna şüphem yok, hele zevkinden hiç :) Ey damat olur da bi gün bu satırları okursan vazgeçme emi, napim tabiatım böle. Vee bu güzel mimi prensesim cecil ve crazywomanrosemary'e göndererek burda sonlandırıyorum efenim.

Sistematik yaklaşım ve ölmüş hücrelerim

Blog kardeş bugün bi yazma isteği var içimde ama nasıl, sorun şu ki zihnimi odaklayıp tek bi konu hakkında yazamayacağım, her zaman öleydi ya.

Okulda öğretilen bi method vardı bize, olaylara sistematik yaklaşım özünde, kankimle bütün önemli kararların arefesinde uygulayıp ona göre hareket ettiğimiz birşey. Her istifa kararımın öncesinde mutlaka böyle bi çalışma yapmışlığım vardır. Nasıl mı yapıyoruz, önce değerlendirme kriterlerini belirliyosun, bir tabloya yerleştiriyosun, lütfen excel de filan değil, elde karakalem, 0.5 uçlu da olur, onunla hissederek hazırlıyosun, sonra herbirine 1-10'a, ya da 10-100'e puan veriyosun, hedefin en az 7 ya da 70 diyelim, eğer çıkan sonuç hedefinin altındaysa bas istifayı. Hattaa ve hatta bir ilişkiyi sonlandırırken bile kullandık bu tekniği, pişman mıyım yooo.

Sorunlara sistematik yaklaşıyosun bi defa, hem öğrendiklerini uygulama olanağı buluyosun, diyosunuz ya türev integral öğrendik o kadar ne işimize yaradı, valla şahsen benim yaradı.

Bugün yine böle bi tablo yapma isteğiyle dolup taşıyorum, ama konu iş değil, hayatın ta kendisi. Puanı 70 in altında çıkarsa, bırakcam akışına, hiçbişi için kılımı kıpırdatmicam. Yok eğer 70 üstü çıkarsa -ki olasılık dışı - asılcam dört elle, yürü suvebeyaz dicem. Kısmet artık bakalım.

Dün ki sinir harbinden sonra, hücrelerim yaşamaktan vazgeçmiş, kargamın gribim hakkındaki yorumu bu. Bu kızın yüzünden şöle ağız tadıyla ne bi depresyona girebiliyorum ne hasta olabiliyorum, bi analiz, bi terapist tavrı anlamadım gitti yaa. Sabahtan beri içtiğim ıhlamur nedeniyle ağaç büyüycek içimde, tema ya bağışlarım artık.

Şimdi varya ne hayaller kuruyorum, eve gitmişim, sıcacık battaniyeye sarınmışım, miss gibi uyuyorum, şöle 8-10 saat değil, en az 15 saat filan, offf offff. Ama nerdeyim ofiste, bilgisayarın başında, hava buz gibi, ısıtıcı boğazımı kuruttu, okumam gereken bi ton doküman var, mesainin bitmesine en az 3 saat,nası bi saadet içindeyim sen anla.

Efenim ben zamanın birinde, bundan 7 yıl evvel, bir günde karar verip İzmir'e yerleştim, nedeni biten bir ilişkinin ardından şuurunu yitirme esasında. Ama kılıf bu işte bi gelecek göremiyorum, değişik sektörlerde şansımı denemeliyim, valla bi sürü insan da yedi iyi mi. Sanki şehir değiştirirsem herşey başka olacak. Gittiiğim ilk hafta bikaç gün arkadaşımın arkadaşında, sonra öğretmen evinde kaldım, manzarası güzeldi ondan, sonra ani bir kararla ev tutmaya karar verdim. 1.haftanın sonunda bi sürü eşya almış yerleşmiş, ama aynı hafta aslında orda uzun süre kalamayacağımı da anlamıştım. Kankim çok yalvardı, bak bari eşya alma sen gelirsin diye, biliyo malını, yookk dedim kesin kararım, kalamam Ankara'da. Neyse iyi halt etmişim, bi günde de karar verip geri döndüm, o eşyaları da evin çeşitli yerlerine yerleştirdik, buzdolabı ve çamaşır makinası ölece duruyor ama. Dün akşam buzdolabının yanından geçerken şöle bi baktım düşündüm, şimdi varya herşey hazır gel deseler gitmem, nası bi azimdi o yahu diyorum. Yaşlandığımı anladım dün bir kez daha, dinamizm minicik şeylerle sınırlı artık hayatımda, ahh ahh.

Neyse blog kardeş, öğlen içtiğim ilacın etkisiyle yazıyorum bu satırları, ha normalim de farklı değil ama, bi etkisi vardır mutlaka diye düşünüyorum. Ben biraz dışarı çıkıp şu tepemde parlayan güneşe teslim edeyim ölmüş hücrelerimi, belki yeniden hayat bulurlar ha, olamaz mı..

Suvebeyaz okulda serisi / 2.dönem. Bölüm1

Bugün bütün günümü, öğrencisi olduğum okula ders kaydı yapmak için yedim sevgili blog, tam 2 saat katkı payı denen şeyi ödemek için sırada bekledim. Hayır anlamıyorum parayı ödeyen benim, bekleyen yine benim, bu işte bi terslik yok mu. Tam sistemden ders seçcem, enstitüye gidip sistemin açılması için yalvarmamız gerekiyomuş. Saat oldu mu 12, hoop yemek vakti, arkadaşlarım aradı biz oturduk bi yere gel diye, başladım cafe yi aramaya.

Artık tam pes etmiş gidiyorken bir güvenlik görevlisini gördüm, adam telefonla konuşuyor, bölmim sohbetini dedim, bekliyorum. Elemanın cümle aynen şu, yavuklusu belli ki, kaçırcam ben seni, dedimm allamm sabır ver, neyse bi sn diye işaret etti, tabi tabi dedim rahat ol hacı, nolcak ben kayboldum burda zati. Efenim telefonu kapattıktan sonra, ne dediyse hatun artık, kaçırmim da ben bunu napim şimdi di mi diye benden de onay alarak şapşal bi gülümsemeyle kalakaldı. Sonra neyse ki ne istemiştiniz acaba demek aklına geldi, dedim ben X cafe'yi arıyorum, hımm onun adı değişti Y oldu artık, bak o da şurda hemen diye burnumun dibini gösterdi. Buluşcağımız kafenin etrafını tam 45 dakika 5 tur tavaf ederek ismi değişen cafe yi bulmuş oldum sonunda. Ben teşekkür ederek ayrılırken, rica ederimm hoşçakaall diye arkamdan da seslenmeyi ihmal etmedi.Yurdum insanına ben bu yüzden hastayım yaw.

Neyse efenim en huysuz halimle gittim arkadaşlarımın yanına, şunu ye yok, bunu iç yok, ayakta durcak halim kalmamış, onlar bitirmiş ders seçim işlemini, doktora öğrencisi ikisi de bu arada, ben daha yüksek yapıcam, teyyy. Neyse ki çok geyiktiler, biraz kafam dağıldı. Sonra efenim bilgisayar bulmam lazım çıktı alcam vs, dedim suvebeyaz bugünden sana hayır yok, 5 saatini de bunu arayarak geçirirsin dön iyisi mi ofise. Umutsuz umutsuz gittiğim bölümde, bir asistan arkadaşa nerden seçim yapıp çıktı alabilirim dedim, baktı bi böle, sora gel benim bilgisayarımda yap, normalde izin vermem ama bil dedi. Dedim bi kahve borcum olsun, nası güzel bi insansın sen, bu kısmı içimden söledim tabi, olur dedi o da büyük bir zevkle. Allamm dedim yüzüme baktın, o arada orda öğrencileriyle konuşan bir hocayı gösterdi bak onun dersi de açılcak git konuş dedi, gittim abi şeker mi şeker bi adam, iki ders açıcam al ikisini de istersen dedi. Ne adamı tanırım ne dersini bilirim, var bunda da bi hayır dedim.

Şu anda müthiş bir baş ağrısıyla kıvranmaktayım, sanırım grip de olcam, bir de akşama arkadaşlarımla buluşcam, bu defa cidden arkadaşlarım ama, onlarla memleketi kurtarırız şöle bi. Bu hafta hiç erken eve gitmediğim için evden atılma riskim katlanmış durumda, haftasonunu dört gözle bekliyorum, sessiz sakin bi 4 saat geçireyim valla fazla bişey istemiyorum hayat senden, bugünlük yani, yoksa yanlış anlama.

Ben ettim sen etme, dön nolur :)

Ey güzel blog, bugün öle bi gün ki kelimeler kifayetsiz, Orhan Veli çıkagelse de iki sohbet etsek, beraberce süleyman efendi'yi ansak. Nası güzel bi hava var ve ben çalışmak yerine bugün bütün zamanımı gezerek geçirmek istiyorum.

Şimdi efenim ben şöle bi karar aldım son günlerde, dedim ki karşıma çıkan ilk adamla evlencem, bu aşk meşk işleri beni bozuyor, iyisi mi ben bu işi büyüklerime havale edeyim, hedef tarihim de en geç 31.12.2011. Teyzecim bana anında birini bulmuş, ama benden korktuğu için kardeşimi devreye koymuş, o da korka korka bana geldi anlattı durumu. Ben gayet rahat bi şekilde aaa tabii neden olmasın diyince, kardeşim o dakika bayılcaktı, nası yane sennn dedi ve kaldı öylece, o ifade bi ömür gitmicek yüzünden diye korkuyorum.

Dün akşam biz bu zatla buluştuk, adam gelir gelmez başlayan telefonlarım, oturduğumuz süre boyunca susmak bilmedi. Ben içten içe nası gülüyorum anlatamam, çocukcağız aynen şöle; hep mi böle, hiç mi susmaz telefonun, neyse biraz durmuşken sohbet edelim hiç değilse. Abicim arkadaşlarımın da aynı akşam arayacağı tuttu, benden 3 saat haber alamayan sarılıyo telefona, bişi de diyemiyorum. Soru nerdesin, yanıt bir arkadaşımla oturuyoruz. Bir arkadaşın kim ya, adı ne?? E abicim benim böyle esrarengiz cümle kurduğum nerde görülmüş, kütüğünü veririm normalde.

Neyse baktım farklı dünyaların insanlarıyız, ilk 10 dakika da tespit yapılır, öle şeyler anlattım ki dumurdan dumura girdi. Ama sevimli bi arkadaş daha kazandım o kesin, ben böyle diyince de hıı zaten az arkadaşın vardı bi bu eksikti deniyor ama olsun. Bunun sonucunda anladığım net bişi oldu ki, teyzemin zevkine güvenebilirim - oldukça yakışıklıydı- ama aklına asla.

Şimdi gelelim başlığa, kargacım bana küstü bloguma yorum yapmıyo ya, Avram'da benim kargaya tavrımı protesto edip yorum yapmayacağını belirtti. Bu zincir büyüyüp gitcek diye korkuyorum, niye yazıyorum sonuçta okunsun yorum yapılsın, yaptığım sersemlikleri beraber analiz edelim, falan filan. Burdan kargaya sesleniyorum, okuduğunu biliyorum, yorum yapim diye içinde gidiyor, dön kardeş. Şu kocası karısı kaçan tipler bağırıyo ya ardından, dön nolur diye, aha da onlara döndüm. Blogum sensiz boynu bükük, günde 75 yorum da gelse sen yazmayınca böle derin bi boşluk, hayatın anlamını yitirdim, bulamadım zati o ayrı ama. Neyse lafın kısası, Kargaaaaaaa gel len, iyiydik böle.

Bir de bişi var ki, çok mutlu olduğum bi durum, cecilim bu blogun bana kattığı en güzel şeylerin başında geliyor, bi mim sayesinde niye kendime bu kadar yakın bulduğumu anladığım güzel insan. Dün yaptığı bir cestle ben yine çok duygulandım, iyi ki tanımışım seni cecilim ya, bi tanesin... ( Bu yazıyı satırlarımız ' da yayınlamıyorum, izleyici kitlesini kendi meselelerimle bunaltmak istemem, daha edebi şeyler paylaşılıyor sonuçta. )

Bugün ders kayıtlarım başlıyor, suvebeyaz okulda serisi haftaya yayında olcak, birazcık okula konsantre olsam hiç fena olmaz, ben şimdi bilim dünyasına renk katmaya gidiyorum, sağlıcakla kal blog kardeş..

Doğum günün kutlu olsun Maya :)

Bu bir doğum günü kutlamasıdır sevgili blog, temmuzda muzimin doğumgününü kutlarken söz vermiştim unutmicam dedim :)
Bugün Beenmaya'nın doğum günü, efendim kendisi benim gibi tipik bir terazi, duygu yüklü bi bulut :) Hediyemse Can Yücel'den bir şiir olacak, kabul buyrulsun dilerim. Bir şiir borcum var unutmam ama :) İyi ki blog açmışım ve senin o güzel kaleminle tanışmışım...

Mutlu Yıllar

Bu gün dünyayı istediğin bir renge boya
Rengârenk batan günü al karşına
Bir renk de kendinden kat
Çocuklar gibi saf, temiz ve berrak
Kapat gözlerini bir hikâye yarat
Vazgeçme hissedilir biraz da sıcaklığını kat
Kalbindeki elleri bırakma sıkıca tut
Çünkü varlıktır sevgiye en güzel kanıt
Yalnızlığın saltanatını sür, sür ama
Birikmiş sevginden, herkese bir parça ver
Bir tebrik, bir arama bin umuttur insana
Mutlu yıllar, mutlu yıllar sana …

Can YÜCEL

doğum günün kutlu olsun, hep mutlu kal emi, kalemin de yüreğin de hiç susmasın, sevgiyle...

Başlıksız

İyi ki bi blogumun adresini değiştirdim, ne zahmetli işmiş kardeşim bu, niye kimse sölemedi. O yetmedi bir de bağlı olduğu mail adresini değiştireyim dedim, işte orda film iyice koptu. Şimdi tek tek, izlediğim bloglara gidip eski üyeliğimi iptal edip, yeniden izlemeye alıyorum, arada çift izlediklerim hiç izlemediklerim olcak elbet, acelemiz yok nasılsa, daha en az 40 yıl burdayım, eğer siz de öleyseniz buluşuruz yine bi platformda. Aslında yapmam gereken, yediğim her haltı birilerine anlatmaktan vazgeçmek olmalı, niye söylersin herkese blog yazıyorum diye, ama nerdeee bunu başaramıyorum işte, gizlediğim bişi var mı diye düşündüm şu hayatta, yok en az bi kişi biliyo en gizli olanı bile, teyyy. Babam bi keresinde arayıp nerdesin diye sorduğunda, meyhanedeyiz şekerim içiyoruz dedim diye, allaşkına bari nerde olduğunu söyleme de benim içim rahat etsin dedi. Adamı zorla yalana itersiniz siz toplum denen şey.

Bikaç gündür kargam bloguma yorum yapmıyo, küstüü, iyi oldu, rahat rahat yazıyorum, eğer burdan ilan edip yalvarmazsam bi daha da yorum yapmicakmış, pehh. Unut canım unut, gerçek yaşamda yeterince yorumlarına maruz kalıyorum, gelmezsen gelme bi daha :) Sana bir de şarkı gönderiyorum burdan, bilirim pek seversin; demedim mi Haydar demedim mi sana bu İstanbul yutar adamı, demedim mi Haydar demedim mi sana, bu şerefsiz geceler satar adamı :)

Yarın akşam önemli bi görüşmem var blog kardeş, her zaman çok akıllı kararlar aldım ya, bu defa tersini deneyeyim dedim, umarım naptığımı biliyorumdur, cosmos sen koru beni. Sonuçları ileriki günlerde paylaşcam sizinle. Son günlerde hep böle demeye başladığımı farkettim ama napayım ışık sesten hızlı yayılıyor, henüz söze dökemedim tasarılarımı.

İlgilenenler için belirteyim, bizimkiler kızı istemişler, başarılı bir girişim olmuş yani. Bu kız, kardeşimin düğününde gelin çiçeğini hile ile elinden aldığım şahsiyet, görüyo musunuz olanı ya, milleti kandırdın hadi yaradanı kandıramıyosun, hatun evleniyor.

Çok güzel bi haftasonu geçirdim sevgili blog, bizimkilerin her arayışında farklı bi yerden yayın yapmış olmamın hesabını bugün alacaklar sanırsam, nasılsın diyen de yok, ev ne durumda niye dışardasınız diye soruyolar ya, töbee. Dün, nefis bir kahvaltı, ondan sonra sinema yapıp, Bir Tutam Cennet'i izledik, allamm ağlaaa ağlaa bi hal olduk, yapmayın böle acıklı şeyler rica ediyorum. Benim sorunum sanırım, ölümlü varlıklar oluşumuza inanmamam, hiç yontulmayacak tarafımda bu olacak.

Dün, her zaman bi program yapalım diye can atan, ondan sonra hiç vaktinde gelmeyen, akşam saat beşte arayıp, nerdesiniz gelim mi diyen, bu da yetmezmiş gibi, çarşambaya buluşsak mı diye plan yapan şahsiyeti kınıyorum burdan. Eğer bu kezde bunu yapacaksan sebep beni bağlamaz, çık çatıya atla diğerlerini bilmem ama benim elimde kalacaksın, gençliğime kıyma dedim, sanırım bu defa anladı durumu. Ya adam yağmur yağıyo canım çok sıkkın ben çıkamıcam dedi bi keresinde, len vampir olsan güneşe çıkmazsın sen nesin olum diyemedim. Elektronikçilerin elektronik devrelerinde kesin bi sorun oluyor bunu anladım, üstelik bunu kendisi de kabul ediyor. Evren rica ediyorum senden, normal insanları gönder yanıma, nolur ya.

Böyle parça bölük içimi döktüm, gidiyorum bi meçhule, sevgiyle kal blog kardeş.

Evreka

Günaydın sevgili blog, bugün çok güzel bi gün, say ki hayatın anlamını buldum, evreka, evreka diye dolaşıyorum uyandığımdan beri, sana da günaydın Arşimet, illa bi yerlerden, paralel evrenlerden filan mesela okumaktasın yazdıklarımı diye düşünmekteyim.

Sabah kahvaltı etmeden çıktım evden, neden çünkü annem babam kız istemeye gitti İzmir'e, kahvaltıyı kim hazırlayacak, alırım bi poğaça gelirim dedim işe, oyyy oyy. Bizimkiler daha oğullarını yeni evlendirdiler şimdi de başkaları için hayır işine giriştiler, nası mübarek adamsın kamboş, ne diim ben sana. Yaw senin kızın evde kalsın sen git millete kız iste, töbe töbee, nası rahat bi adam. Neyse şimdi akşam yemeklerini düşünmekteyim, her akşama bir program yırttım onlardan, eve yemek yollamak isteyen olursa da olur yani, itirazım olmaz. Çiçek değil ama yemek, malum o yenilmiyor.

Sonra efenim dün cecilim sayesinde çok renkli bi gün geçirdik, Oksitlenmiş Cümleler adındaki eski blogumuz, nedenini hala çözemediğimiz artık çözmekten vazgeçtiğimiz bir sebepten ötürü silinmişti, şimdi artık http://bircumleocumle.blogspot.com/ 'dan yayında. Kelimelerine yeniden kavuşmanın mutluluğunu doyasıya yaşadı sanırım dün cecilim. Seni seviyorum ben be prensesim.

Şimdi ben gidip şu bulduğum şeye dair bi manifesto hazırlicam, unuturum filan neme lazım, ee ne demişler söz uçar yazı kalır..

Oksitlenmiş cümleler hakkında duyuru ve değişken ruh hallerim

Sevgili blog ilk konu bir duyurudur;

Sabah sabah blogumu açtığımda Oksitlenmiş Cümleler ( diğer blogumuz ) olmayınca kumanda panelinde, kendimi kötü hissettim. Oysa ne güzel başlamıştım güne. Sevgili Cecil bilgilendirme mesajı atana kadar sormaya da cesaret edemedim. Ama ne yazık ki blog yayından kaldırılmış arkadaşlar, nedenini henüz kestiremediğimiz bi sebepten. Cecil uğraşıyo napılabilceğine dair, umarım en kısa zaman sorun çözülür. Prensesiiimm sen üzme kendini diyorumm burdan da.

Diğer bir konu benim değişken ruh hallerim. Tuhaf şeyler istemeye başladım son günlerde. Mesela en çok neyi istiyorum biliyo musun, bir bilge çıkıp gelse o olmayan dağların ardından, çözemediğim ne varsa bir bir dökse dilindekileri zihnindekileri, birazcık da olsa anlasam bütün bu olanları, şu günlerde en çok bunu istiyorum. İnsanın kalbi elinde atar mı bilmem, benim ki bu günlerde öyle işte. Yapmam gerekenleri erteliyorum, ne yapmak istediğimden emin değilim, ama öte yandan bi güç var beni bişeylere zorlayan, yaşam galiba, ona direniyorum. Amannn özetle ben bu işlerin adamı değilim, kulvarın dışında yarışa devam eden bir at gibi dörtnala bi yerlere sürülüyorum. Allah sonumu hayır etsin daaa ne diyim.

Efenim herşey o kadar kötü değil tabi, tuhaf olan bişey daha, hayat kategorilere ayrıldı benim içimde, toptan üzüntü ya da mutlak sevinç olamıyo böyle olunca da. Ya hep ya hiç'ci tavrımdan bi vazgeçiş var sanırsam, eğlenebiliyorum da içim bi yandan isyan ederken.

Öğlenleri yürüyüş yapıyoruz ofisten bir arkadaşla, zaten 7-8 kişiyiz, insan yüzü görmüyorum ağaç ve çiçek dolu yollarda yürüyelim dedik. Ama eleman enteresan, yolda selam vermediğimiz, bizi tanımayan insan kalmadı, nası sosyal bişi, bazen öyle hareketler yapıyo ki diyorum ben sizi tanımıyorum, hadi burdan ayrılalım ben tek yürücem. Geçen hafta bi gün 1 kız 2 erkek çocuğu 13-14 yaşlarında, birinin elinde bir fotoğraf makinası bize doğru geliyolar. Fotoğrafınızı çekebilir miyiz bir çalışma yapıyoruz dediler, dedim üzgünüm çocuklar beni değil ama bu beyfendiyi çekebilirsiniz, bi baktım zaten adam poz veriyo. Olmaz dediler, biz ikinizi beraber çekmek istiyoruz, dedim ünlü mü oldum len acep haberim yok, paparazzi düştü peşime. Yanımdaki arkadaş öyle pozlar veriyo ki ama bu arada, çocuklar deli biraz galiba dercesine bakakaldılar.

Bugün de aradım, bi alışveriş merkezine gidelim alışveriş yapmak istiyorum ben, hava da serin zaten olmaz mı dedim. Ne dese beğenirsiniz,  aa tabi süper olur, ama çok yavaşsınız, yemeğinizi lütfen hızlı yiyin, çorbayı yarım için mesela, çok zaman kaybediyoruz. Yemekte gözümün içine bakıyo bir an önce bitireyim kalkayım diye, yahu diyorum maratona mı katılcaz acelemiz ne. Hayır bir de resmiyet var, içimden geçenleri de söyleyemiyorum. Bir gün de akıllısı bulsun beni ya, hepsi mi deli olur allamm.

Neyse sevgili blog, ben şimdi gidip şu bilgeyi aricam, belki bulurum ha. Ne demişler arayan mevlasını da belasını da....

Bana güvenme emi

Güvenilme sorunu yaşıyorum efenim şu aralar, fazlasıyla güveniyor insanlar bana, annem babam onları üzecek bir karar vermeyeceğime ( anneme şunu yapcam bunu yapcam diyorum mesela - ki kabul yapmayacağım şeyler, yapmazsın sen üzmezsin bizi diyo bi emin bi emin ), patronum verdiği işi napıp edip zamanında tamamlayacağıma, sevgililerim ayrılsam da onları hep çok seveceğime ve görüşmeye devam edeceğime, arkadaşlarım benim onları hep dinleyeceğime ve dahası hep moral vereceğime, özetle herkes herşeyi olması gerektiği gibi yapacağıma inanıyorlar, çok güveniyorlar. Hatta abartayım ekonomi bakanı memleketin ekonomisini düzelteceğime, işsizlik sorununa çözüm bulacağıma, gayrı safi milli hasılayı artıracağıma inanıyo, o derece vahim. ( Bir kargam bana güvenmiyor, sağın solun belli olmaz senin diyo, allah razı olsun buna da şükür ). Bu saydıklarımın hiçbirinde kendime güvenmiyorum ama ben, dolayısıyla bu durum artık beni rahatsız ediyor, çünkü üzerimde baskı oluşturuyor.

Bundan uzun bir zaman önce bi akşam kuaföre gittim sayın okur, hiç tanımadığım bilmediğim, saçlarımı yaptırdım çıkıyorum parayı uzattım, üzgünüz hanımefendi bozuk yok kalsın, sonra bi ara uğrar verirsiniz dediler. Dedim yanda dükkan var bozdurun gelin ben beklerim, aa efendim ne gerek var siz bırakırsınız, ya dedim burdan geçmiyorum normalde, bi daha kimbilir ne zaman gelirim siz alın, ya ne zaman gelirseniz o zaman bırakın. Abartmıyorum bi beş dakika ben parayı alıp bozması için iknaya uğraştım adamı. Ya getirmezsem diyorum, bunu yapacak birine hiç benzemiyosunuz dedi. Çıktım ordan hemen telefona sarıldım, daha bikaç gün önce bu durumdan dert yandığım arkadaşımı aradım, dedim kuaför bile bana güveniyor, ühüühhüüü,  beraberce ahladık offladık. Napcam ben bu durumu bilmiyorum, allamm sen bana sabır ver.

Son olarak, Ankara'da dün yaşanan olaylarla ilgili bikaç şey söylemek istiyorum. 20 yıldan uzun bi süredir resmen devam eden bir iç savaşın ardından toplumun büyük bir kısmının ruh hastası haline geldiğini düşünüyorum - bu lanet durumdan payını almış biri olarak kendimin dahil - naçizane fikrim insanlar bir taramadan geçirilmeli, karantinaya alınmalı, yeniden normal insanlar gibi olabilmeleri için terapi yapılmalı ve hatta insan olma dersleri verilmeli. Sadece bu tip saldırılarda değil, aile içi şiddet haberlerinin maksimuma vardığı şu günlerde buna bence çok ihtiyaç var. Çünkü bir insanın değil bi insanı, herhangi bir canlıyı öldürebilmesini bile anlayamıyor benim şu üç kuruşluk aklım.

Hep insan kalmak dileğiyle, hoşçakalın..

Oku oku nereye kadar

Senelerdir okuyorum sevgili blog, nası bi oku dediyse yaradan, gözümü açtım başladım okula, yaş oldu kaç halaa okuyorum. E okumakla bitse, bir de sınavlar var tabi, inan bi tür bağımlılık yarattı bende, alkole bağlanmadım sigaraya bağlanmadım, o içi doldurulacak kutucuklar hayatımı kararttı. Kimini içinde yer alan edebi parçlardan ötürü seviyorum, kimine spor olsun diye katılıyorum, kimi de alışkanlık olmuş, ben olmazsam sanki o sınav geçersiz sayılcak, ondan girip duruyorum. Sonuç dicek olursanız bi sürü sertifika, sonuç kağıdı koleksiyonu vs vs. Ama bildiğim bişi var ki insan hiç değişmiyor sevgili okur. Üniversite son sınıfa geldiğimizde bi telaş aldı bizi, ben ve kankim burda sözü geçen. Kankim bi ikizler, detay diyince tüyleri diken diken olan türden. Birlikte iş arıyoruz o zamanlar, bankaların sınavları var, millet habire giriyor, biz de bi deneyelim dedik, gidiyoruz internet cafe'ye bi sürü başvuru yapıyoruz, ama hiçbirini not bile etmeden. Bi hafta dediler bilmem ne bankasının sınavı var, ha dedik biz de başvurduk, giriş belgesi geldi mi, yooo dedik gelmedi, e nası olur, valla biz de anlamadık dedik nie gelmedi. O pazar kalktık kankimle gittik sınava, salona girdik adımıza düzenlenmiş bi sınav kağıdı yok. Biz dedik başvurduk ama göndermemişiniz hata sizin, verin bi boş kağıt girelim sınava. Peki dedi adamlar, bütün gün sınavda ter döktük. Ertesi hafta başka başvurular yaparken bir de ne görelim, asıl başvurduğumuz başka pozisyon, biz yanlış sınava girmişiz. Sonrasında tabi gülme krizi, zaten cv lerimizi kankim fakslardı, her telefon çalışında ben bi korkardım, kimbilir nereye gönderdi, acaba doğru mu başvurdu diye. Durum o gün bu gündür hiç değişmedi, her iş arayışımız bir komediye dönüştü, kankim iş buldu sonra onun bulduğu işe ben başladım, sonra o gitti ben kaldım, kimisinde birlikte ayrıldık, bugüne kadar iş hayatımızın büyük bir kısmında birlikte çalıştık. Öyle iyi anlaştığımız filan sanılmasın işte, kedi köpek gibi yeriz birbirimizi, dışardan gören bi daha konuşmicak bunlar der. Ama iş bitince varyaa, kankilerin en güzeli oluruz.

Şu aralar yine bir sınava hazırlanıp hazırlanmama konusunda karar vericem, geçirdiğim yıllar geldi aklıma, bi yanım aman canım sen de başına iş açma otur oturduğun yerde diyo, bi yanım şikayet etceğine değiştirmek için bişeyler yap diyo, hepsi iyi diyo güzel diyo, ama benim canım hiçbişiii istemiyorrr, napcaz şimdi.

Sarhoş

Son günlerde Ankara'dan gitme başka bi yere yerleşme isteğim tükendi sevgili okur, nası oldu inan anlamadım ama sadece belirli sürelerle burdan uzak yaşayabileceğime kanaat getirdim. Arada bir kaçmak başka bir iklime gitmek istiyorum elbeti ama bununla sınırlı kalcak sanırım. Arada bir ataklar oluyo tabi, cumartesi olduğu gibi, çıktık büyük bi hevesle yola, rotamız Amasra. Ben buraya ne zaman gitmek istesem bişi çıktı, bu defa da otobüse binmemize 1 saat kala, S.aradı, otelden aradılar, rezervasyonumuz iptal edilmiş, çıkacak şahıs bi gün daha kalmaya karar vermiş, boş oda yok. Dedim ne bu len şaka mı, bildiğim bütün mercilere şikayet etcem sizi. Neyse ki S.başka bir otelden yer buldu da yıllar sonra gittim gördüm ve geldim, ohh bee. Karar verdim bi daha S.'ye bırakcam bu organizasyon işini, ne güzel insansın sen be kardeşim.

Malum yol 5 saat, yapılabilcek bütün dedikoduları da yaptık, bir tane de film izleyeyim bari dedim. Aşk Tutulması diye bişi izledim, hay elim tutulaydı, nası bişidir o öle, aşktan soğutur o film adamı söylim, hadi ben zaten soğumuştum siz yanmayın bari. Oyunculuk berbat, konu desen zaten dünyanın en boktan mevzusu aşk, bir de üstüne fenerbahçe teması, forması, marşı, durdurun otobüsü ben burda inicem. Abi insan nası fenerbahçeli olur, hadi bi hata ettin oldun bunu nası gururla söler, inan ben bi gassaraylı olarak anlamıyorum. Neyse fenevlilerin tepkisini yeterince topladıktan sonra, ki amacım bu, filmi çok ama çok başarısız bulduğumu söyleyerek kapatmalıyım. Ha bir de bir arkadaşımın çektiği bi filmi izlemiştim, çocuğa çok haksızlık ettiğimi bu filmi izleyince anladım, kusturica ışığı görüyorum sen de devam et dostum.

Efenim normalde yediğin içtiğin senin olsun bana gördüğünü anlat felsefesini benimsemiş bi insan olarak yeminimi bozuyorum. Hepisini bir bir anlatcam, hani sarhoş olcam diye gittim ya ben yine olamadım, yine. Canlı Balık diye bi yerde akşam yemeğimizi yedik, denize iskeleleri kurmuşlar, üstüne de atmışlar masaları, karşımda billur bir gece, ay tepe de, bütün yıldızlar zühre yıldızı gözümde, offfff offfff. Balıkla birlikte 2 duble rakı, üstüne sahilde yıldızların altında bir miller, sonra dans etmek için gittiğimiz barda 2 tekila shot ve bir votka fanta içtim. Gecenin üçünde sabahın erken saatlerinde olduğumdan daha fazla uyanıktım, sadece çakırkeyf olabildim. Ama sabah varya, o işte fenaydı, S.'ye onca laf ettim, aynı şeyleri içti sabah şarkı söylüyodu ya o, ben daha gözlerimi açamamış onun zoruyla kaleye tırmanırken. Kahvaltıda hiçbişi yemedim, S.tabağı bile yicekti biri geldi aldı masadan.

Gece sahilde oturup dalgaların sesini kulaklarıma hafızama o tuz kokusunu ruhuma aklıma kaydettim, ohhh misss. Yıldızlara bakarken sen ne güzel bişisin evren ve ne bilinmez diye anlaşılmaz dilde iltifatlar ettik. Sonra bi ara yaş süzülür gibi oldu gözlerimizden, niye böyle ki dedik, yoo yoo ağlamadık, amannn biz mi bulcaz hayatın sırrını diyip eğlenmeye gittik.

Bir de bişey daha benim arkadaşlarım çok süper insanlar, karga sürekli bişey keşfeder mesela, kurduğu cümlelerde sık sık analiz yapmak, farketmek, keşfetmek, anlamak kelimelerine rastlarsınız. Her gün bişi analizliyor, bi sonuca varıyor, valla hayretlen ve sevgiylen izliyorum kendisini. S.'de öle, sahilde oturuyoruz, biliyo musun diye başlıyo cümle, bir değil iki değil dayanamıyorum, daha neyi bilmem gerekiyor, bitmedi mi yaa. Bir de sıradan insanlar gibi olun kardeşim, felsefesini yapcağınıza fasulyenin yiyin ya.

Neyse bir seyahat yazımı da böylelikle tamamlamış bulunmaktayım sevgili okur. İnşallah en kısa zamanda başka bi yerden koordinatlarımı bildiriyor olacağım.

Hep yolda kalmamak, bi gün o menzile varmak dileğiyle, işte şarkım  :)

Cumartesi Sendromu

Cumartesileri çalışmayı sevmiyorum, hele de güneş parlıyosa tepemde, offf offf, hava kötüyse de sevmiyorum, sıcacık bi battaniyeye sarınıp uyumak istiyorum o zaman da, aslında ben çalışmayı mı sevmiyorum ne. Neyse efenim, bu haftasonu bi değişiklik yapıp Ankara'dan kaçalım dedik S'yle, akşam yemeğine Amasra'ya gitcez, öğlen çıkcaz yola, 5 saat biraz uzun ama balık için değer be. Aslında bu fikir şurdan çıktı, geçen hafta bi akşam bira içtik ya, devam etmek istiyoruz, sarhoş olalım len dedik, iyi de nereye gitcez sonra, bizim ev kalabalık, sizin ki bizden beter, haftasonu bi yerlere gidelim o zaman dedik. Bu akşam dibine kadar sarhoş olcam, S bir kadehten sonra off olur zaten.

Karga seni aldatıyorum, farkındayım, ama bu S'yle hem bi deneme olcak öle düşün, malum beraber yaşama planı yapıyoruz, bi çeşit balayı gibi. Senin gibi olmaz ama eminim, sabahın beşinde kaldırıp, benim uykum kaçtı karga konuşalım mı, hatta kahve içelim gel demicek, sonrasında buz gibi havuza girsek gibi çılgın fikirlere de açık değil. Ama bak iyi bi tarafı var ki, saat onbuçukta uyumuyor. Ama yine de tutmaz yerini be kargam, inan ki.

Efenim  bir de anlatmadan geçemicim, çok şahane bi iş ortamım var, patronlar sevilmez genelde ama ben seviyorum bizimkileri, eğlenceliler bi defa. Bu hafta bir koreli firmayla toplantımız vardı, biz bir çekik göz beklerken bi tane dalyan gibi adam gelmesin mi, oyyy dedimm, o dakka ben de konsantrasyon filan kalmadı tabe. Toplantı bitti, sonra kritiğini yapmak üzere biz toplaştık. Yorumları aynen aktarıyorum, biri ; adam body building yapıyor gördün mü, kaslar gömlekten çıkıyordu,  diğeri; atlet de giymemişti dikkat ettim. Daha diğeri; Ya biz bi keresinde bi yere gittik, patron hatun, ya abi nası bi güzellikti o öyle, hiç unutmam. Sonra işle ilgili bikaç önemsiz detayı konuştuk o kadar, ben sürekli güldüm zaten. Aralarında ki tek bayan bendim toplantıda, ben onlardan daha az incelemişim adamı ya, ona yanarım. Niye anlatıyorum, hani öle erkekler pek cool görünüyo ya, yemeyin hatunlar diye. Hatun sohbetlerinde ben görmedim böylesini kardeşim ya.

Neyse şimdilik ben kaçar bilog, bu günlük anlatcaklarım bunla sınırlı kalsın, yine gelcem elbet, yine..

Bilardo Topları

Pek sevgili blog,

yeni adresim ve adımla yayındayım bugün. Sen şimdi diceksin ki nerden çıktı bu değişiklik, tebdil-i mekanda ferahlık var demiş atalarımız, dedikleri hiçbişeye inanmadım bugüne kadar, buna inandım iyi mi. Haleti ruhiyemdeki olağandışı değişimler sonucunda ortaya çıkan anlamsız sözlerimi, suvebeyaz gibi oldukça naif bir isimle bağdaştıramadım. Düşten gemi'yi deneyeyim dedim, pek duygusal geldi birden, ne bu len dedim dayanamadım, bilardo toplarında karar kıldım.

Neyse geçelim bu girişi, burda bütün enerjinizi tüketmeyeyim, gelişme kısmında anlatacak çok önemli bi mevzu var. Ancak sorun şu ki daha dile gelmeye hazır değil, kalan aklım elverdiğince anlatmaya çalışacağım. Ben diyim 13 sen de ki 15 yılımı birşeyin doğruluğuna inanarak geçirdim. Sadece inansam iyiydi, bir de ikna etmeye çalıştım herkesi, inat ettim, yanlış biliyosunuz dedim, hatta daha ileri gidip bütün küstah ama güzel tavrımla ben sizin gibi olmicam dedim. İyi bok yemişim. Birkaç gündür, böyle sanki bir perde vardı da o iniyo gibi büyük bir hızla. Bakıyorum herşey bi net görünüyo gözüme, ki teorik olarak astigmatlı gözlerimle bu pek mümkün değil ama.

Şimdi oturup bir yanlışa kurban gitmiş, geçip giden onca yıla yansam ne geçer elime, hiç bişi tabi ki. Ama napcağımı biliyo muyum ondan da pek emin değilim. Karga lan, dün akşam içtiğimiz o salak çay varya, ondan sonra iyice arttı bu düşüncelerin dozu, ne koyuyolar onun içine kuzum, bi öğrensek ya. 

Sözün özü, sanki çok şey anlatmışım gibi bir de özet vererek saçmalamanın boyutunu artırayım, buruşturup buruşturup çöpe atıyorum zihnimdeki bi ton sayfayı, bir daha almamak üzere çizgisiz defterime.

Vardır bi bildiğin di mi müsebbibim, eğer sen de bilmiyosan asıl işte o zaman yandık.

Blogger ( Mim )

Değerli blog, gün geçmiyor ki mimlenmiş olmayayım. Sevgili deep ilginç bir konuda fikrimizi soruyor yine. Ben de zaten son zamanlarda anlatacak konu bulamıyodum, bu haftayı mimlerle doldurduk şükür.

İşte size mim;

İlk düzenli okuduğunuz blog ve hissettikleriniz;

Beenmaya / Kırmızı Günlük

Olağanüstü bi duyarlılık ve güçlü bir dille yazılmış satırlar. Bayılmıştım tabi ki.

Sanal alemden tanışıp görüştüğünüz Blogger'lar;

Bir tane var, ismini burda vererek okuyucu sayısında bir artışa neden olmak istemiyorum :)

Blog dünyasına adım attığınızda, gökyüzündeki yıldız kadar parlak gelen, asla onun gibi olamam diye düşündüğünüz Blogger'lar;

PuCCa, Her Boku Bilen Adam

Kendinize yakın bulduğunuz Blogger'lar; 

Cecil, Prometheus, Beenmaya, Deep, Lo-La, Two, Doğan Ömür, SırfŞiirselYorum

Moda blogları arasında en sevdiğiniz Blog; 

Moda Blogu takip etmiyorum genelde, son zamanlarda Modafobik'i takip etmeye başladım, tarzı keyifli.

Yazılarını okurken keyiflendiğiniz Blogger'lar; 

Googhan, Anti-Kahraman, Prometheus, Sazan, Avram, Hayal Hanem

Sürekli sayfasını açtığınız, okuyup yorum bırakmadan çıktığınız Blogger'lar; 

Yok, en az bir kez yorum yapmışlığım vardır.

'Blogger' dediğiniz an aklınıza ilk gelen isimleri yazıyoruz, burda link vermiyoruz, aklınıza gelenleri patır patır yazıyoruz sadece. Bakalım kimler aklımıza yer etmiş ve nicklerini ezberlemişiz. Kopya çekenin ... neyse kopya çekmezsiniz siz nasıl olsa hayatımızda ki en samimi yer burası öyle değil mi? 

Beenmaya, Deep, Cecil, Avram, Parpali, Lo-La, Sazan, Haşim Arıkan, Losstime, Yaz Güneşi, Crazywomanrosemarry, Nehir İda, Azura

Burda ben ayrı bi kategori daha oluşturmak istiyorum. Yazmadan geçemicim napim, blogunda hiçbişi yapmayıp benim sayfamda yorumlardan geri kalmayan blogger ;

Mayıs Yağmuru

Yakın bulduklarımda adı geçen arkadaşlarımı mimliyorum, eğer kabul buyurursalar tabi. Acelemiz yok, 6 ay içinde yazabilirsiniz.

Bişey yapmalı ( Mim )

Sevgili deep yine yapmış yapacağını, bir mim göndermiş, sorgulamaya başladım hayatı, ki hiç huyum değildir :)

Mimin Konusu: Ölmeden önce mutlaka yapmalıyım dediğiniz şey/şeyler nelerdir?

Şimdi sevgili blog, öyle uzun bir liste var ki yapmak istediğim, say ki bugüne kadar hiç yaşamamışım. Düşündükçe bişey çıktı, yazdıkça aklıma geldi. Bir sözü hatırladım, şöyle bişeydi galiba ;'Yıkacak ne çok duvar var ve ne kadar az zaman. ' Tam olarak böyle de olmayabilir, ama benim aklımda bu kadarı kalmış işte.

Gelelim benim sonu gelmeyecek listeme;

1) Bungee jumping yapmak

2) Kızıldeniz'de dalış yapmak

3) Bir sinema filmi çekmek ( kısa filmde olur )

4) Kauai'ye gitmek

5) Küba'da puro içmek, sokak müzisyenleriyle bağıra çağıra şarkı söylemek. ( Belirtmeliyim ki, sigara içmem içeni de sevmem :) tuhaf di mi )

6) Dünya dışı varlıklar var mı öğrenmek ( bu durum benim isteğime bağlı değil elbet ama olsun ben yine de istiyorum ), varsa bir uzaylıyla tanışmak

7) Tek motorlu bi uçak kullanmak

8) Trenle Avrupayı gezmek

9) F1 yarışlarına katılmak ( Alonso'yla birlikte lütfen ) ( Şehir trafiğinde araba kullanamıyo olabilirim, karıştırmayın lütfen onu )

10) Küba'da rengarenk bi evde 6 ayımı geçirmek, bknz 5.madde

11) Bir çocuk doğurmak ( mutlaka mı emin değilim ), bir tane de evlatlık edinmek

12) Prag'da, henüz sadece fotosunu gördüğüm şahane bir cafe'de kahvemi yudumlamak

13) Bir cafe açmak, butik otelde olur, hatta balık restoranı da 

14) En az 5 dili akıcı konuşuyor olabilmek

15) Uzakdoğu'ya seyahat etmek

16) Botoks yaptırmak ( şimdi değil tabi, onbeş sene sonra filan ) ( sırf merakımdan ha)

17) Nehir kıyısındaki bir ağacın gölgesinde tembel tembel uyumak, uyandığımda yıldızları görmek, evrene övgüler yağdırırken tekrar uykuya dalmak. Kaç gün sürer bu bilmem ama gittiği yere kadar.

18) Nemrut'da gündoğumunu da günbatımını da izlemek

19) Mısır'a gidip piramitleri görmek

21) Briç öğrenmek

22) La Sagrada Familia'da bir ayin izlemek ( bildiğim bütün duaları etcem, pek bilmiyorum ama olsun )

23) 10.000 parçalık bi puzzle yapmak ( Daha 100 lük yapamadım ama inanıyorum kendime )

24) En az 3000 mt yüksekliğinde bi yere çıkıp, avazım çıktığı kadar bağırmak ( eko yapabilcek bi yer olması önemli  burda )

25) Brian Molko'ya bir şarkısında vokalistlik yapmak, bi tanecik ya çok değil.

      ....

      ....

      ....

      ....

İstekler ∞ kaynaklar kısıtlıydı di mi, olsun ben yine de istiyorum. Allahım bunları yapmadan ölmim olmaz mı. Tabi yine de sen bilirsin :)

Adın Batsın Eylül

Süper ötesi bi gün geçirdim, zaten tarih boktan, 12 Eylül len, nası geçsin ki başka. Bütün gün sınandım, ama bütün gün, dur kızım dedim, sus kızım dedim, yapma kızım dedim, bir de ilk kez ben, kendimi dinledim. Akşam saat 17:50, toplantı var dediler, işte şimdi tam oldu dedim, saat 19:00 S.ile buluşcam, artık iptal etmek için çok geç. Dedim ben izninizi isticem, nası yani dediler, valla kalsam da hayrım yok görüyorum, iptal edemeyeğim bi planım var dedim. Yoksa varya S. beni yer yer, cidden yer. Çıktım yola, aha benzin bitmek üzere, sabaha da toplantı var, şimdi almazsam ayvayı yerim, girdim benzin istasyonuna. Abi bi insanın gülümsemesi bu kadar mı iyi gelir insana. Arabamı yıkayan birisi var, ne zaman gitsem, öyle sevimli davranıyo ki, valla insan sevgim artıyor. Yine gördü beni, nasılsınız iyi misiniz, suratında şeker mi şeker bi ifadeyle. Allammm dedimm yaşıyorummm. Görseniz Nobel Fizik Ödülü'nü bana verdiler sanki, bi sevinç bi sevinç. Düştüm biraz da olsa sakinleşmiş olarak yola.  Acaba geç kalırsam ne gibi laflar yiyebilirim onları düşünüyorum bi yandan ama. Bu S.çok acımasız olabiliyor çook.

Eve geldim önce, bırakmam gereken şeyler vardı, kapıdan ben geldim ve gidiyorum hadi size iyi günnerrr dedim. Kız kardeşim kocası sanıyor beni, hayır bunamadı, daha çok genç ama böyle işte. Önce aaa hoşgeldin sonra, yine nereye gidiyosun, kaçta geleceksin, bi gün de otur evinde, bıktım bu arkadaşlarından diye bir dırdıra başladı, ben kapıyı çekip çıktım tabi. Dedim ne bu lan, bu nası bi işkence. Kadın milleti eğer bunu yapıyosanız kocalarınıza, valla çok üzücü ya, içim acıdı adamlara birden. Nası peygamber gibi varlıklarsınız siz, kıyamam yaa.

15 dakika geç kalmış bi şekilde gittim, ikimizde enkaz haldeyiz, gözler dolu dolu, kim önce dokunsa o ağlayacak. Atladık otobüse, Tunalı Hilmi Kıtır'a bira içmeye gidelim dedik, alkol olmadan olmaz bugün. Yolda ki halimiz çok komik, otobüs halkı şoka girdi eminiz. Ben S'ye, ya bak eğer biz böyle yanlız kalcaksak aynı eve çıkalım dedim, yazık boşa masraf yapmayalım. Onun cümle kopardı beni, kızım yaa biz hayat arkadaşı aricamıza niye birlikte geçirmiyoruz ki ömrümüzü, bak ne kadar iyi anlaşıyoruz, yaşarız gül gibi, bi çocuğumuz olmaz o kadar dedi. Dedim bu bir evlenme teklifiyse hemen kabul ediyorum, ben artık çocuk istemiyorum zaten. Ben istiyorum dedi, ama onun da çözümü var evlatlık alırız. Bak isteyince nası oluyormuş herşey. Otobüste başımızda dikilen arkadaş ve arkamızda oturanların ruhani dengelerini bozmuş olabilir bu sohbet ama napalım. İnene kadar güldük. S. pek yakın bi zamanda Viyana'ya gidiyor, atalarımızın eksik bıraktığı işi tamamlamaya. Artık ben de, benim yanım hayat arkadaşımın yanı diyip gitcem, napalım kısmet. Karga dün gece istemeden seni aldattım, kusura bakma artık.

Neyse efenim, gece gülmekle ağlamak arasında acayip bi modda geçti. Ben yolda arabesk bişiler mırıldanıyodum en son. Arif Susam'ı anmadan geçemedik tabi. 'Herkes bana hasta bir tek sen değil' favori parçam. Kokoreç ve bira süper bi ikili söylemeden geçemicim, bir de gecenin sözü S.'den geldi ;  'Senin için herşeyi yapmaya hazırım dedi. Buluşmak için Eryaman'dan Kızılay'a gelemedi. Nası güvenim ben buna şimdi.'

Böylesi bi günü, böyle komik bi geceyle kapamış olmaktan ötürü çok mutluyum. Yine de diyorum ki, senin gibi 12 Eylül'ün...

Cins Mim :)

Sevgili  deep mimlemiş beni, bu defa gerçekten konu çok değişik. Soru şu;

Bir gün için karşı cinsin bedenine girseydik ancak ruhumuz ve beynimiz aynı kalsaydı ne yapardık?

Kıyamet dedikleri bu olsa gerek. Bu duyarlılıkla nası yaşicam ben o bedende, bir günlük de olsa çok zor ya.  İlk iş hemen gider ruhumu ve beynimi bağışlardım, zaten çok ihtiyacım yok bunlara diye :)

Lütfen bundan feminist olduğum gibi sonuçlar çıkmasın, hiç sevmem hatta kendilerini, latife benimkisi :)

Rica ediyorum, olmuşken şöle olayım ;

Valla düşündüm düşündüm, kadın olmak güzel be, bir günlüğüne de olsa değişmek istemem ben.  Doğanın hassas dengelerini de durduk yere alt üst etmeyelim lütfen.

Bu mimi de prensesim  cecil 'e gönderiyorum :)

Sen ( 16.Kelime )

bütün sözcükler sen,
hangisinde dile gelsem,
kanıyorum ince ince sesimden
bundandır gözlerin düşünce geceme,
hep susuyorum.

Not; Sevgili SırfSiirselYorum 16 kelimesini 16 kişiye armağan etmiş blogunda. Onlardan biri olmak beni gerçekten çok mutlu etti. Teşekkür ettim elbet, ama dedim ki kuru kuruya olmaz bu. 16 kelimemle karşındayım SırfŞiirselYorum, ben de bu şiiri sana armağan ediyorum.

Rengarenk, alacabulaca, karmakarışık

Toşiba allah seni bildiği gibi yapsın. Şimdi efenim, cuma günü aldım bilgisayarımı gittim aldığım tükana, dedim bu düzelmemiş, al bak, değiştir naparsan yap diye ya. Hani bana bi numara verdiler ara diye, yılmadım günde en az 10 kez aradım, en son pazartesi öğleden sonra ulaştım kendilerine. Tatil yapmışlar paşam, aramalardan ötürü santralleri çökmüş, dedim oh bir katkım olmuşsa ki olmuştur biliyorum, ne mutlu bana. Bugün de götürüp teslim ettim toşibamı, bikaç gün olmicak, özlücem seni , ühhüüüü, ben eşyaya bile bu kadar çabuk bağlanıyorum ya, nolcak benim halim. Şu satırları da onun dörtte biri büyüklüğünde bir oyuncakla yazıyorum. Kargam, ya bir de dolma parmaklı olsaydın o zaman napardın dedi de bir nebze rahatladım. Hiçbir dosyam bunda kayıtlı olmadığı için,  ofiste salak salak dolaşıyorum, milletin bilgisayarından mail atıyorum. Toşhiba lütfeeenn gerii dönn, sensiz buralar hiç çekilmiyor.

Bikaç gündür canım İstanbul'da olmak istiyor, hayır biliyorum insanın canı erik çeker, çilek çeker, tatlı ister ama benim canım Şehr-i İstanbul çekti. Allah yüzüme baktı ya, dün tam eve giriyorum patronum aradı, bir fuar varmış, bak bakalım dedi, böle içim pır pır, o olmazsa gelincan'ın canı tatlı çekmiş, bi koşu gidip yapıp gelim diye bahaneler buluyorum ama bakalım, kısmet. Ah Fatih ahh, sen ne müthiş adamsın, ya sen bu yüzyılda olaydın, ya da ben senin yanında, offf offf.

Suvebeyaz okulda serisinin 2.bölümü bu ay sonunda başlıyor. Bugün bi açim dedim okulun sayfasını, ne kadar kalmış derslere diye, bi heyecanlandım bir heyecanlandım nasıl. Üniversitede olaydı ya bu heyecan, nerdeee. İnsanlar, başta kargam, delirmişim gibi bakıyor benim bu halime, olabilir aslında pek emin değilim. Düşündüm, tezimde teşekkür sayfasını boş bırakcam, en sonda eziyet edenler diye bi sayfa ekleyip fotolarını koycam bu güzide insanların.

Bir de şu aralar adam akıllı okumam gereken şeyler var, hem okul hem kendim için, onlara yoğunlaşcam. Dün akşam bilgisayarın başında beni gören babam demesin mi, bu kız bi zamanlar kitap okurdu, şimdi bilgisayarın başından kalkmıyor. Kardeşim dalgasını geçti anında tabi, baba bugüne kadar okudu ya, şimdi yazar oldu kızın, habire yazıyor, bilmem ne anlatıyor böle diye. Blogun başına oturtuyorum şunu bi okusana diye, bizimkinin tepki şu, git kızım yaa çok uzun bu, sen özetini çıkar bana.

Neyse sevgili blog, bugünlük benden bu kadar, ben gidip bi toşibacıları arim.

Procelerim

Bir takım zihni sinir procelerim var, bi sponsor bulursam, hepsini hayata geçircem, bu yaşamıma olmazsa bi dahakine işallah.

Tatilden sonraki ilk iş gününde, trafiğe bi çıktım, ne görim, yollar teksas'a dönmüş. Kaç gündür kullanmadım arabayı, biri aynalarıyla oynamış, sağ aynadan bi halt görünmüyor, bi ışıkta dururken düzelltim. Ama boynum tutuldu ya düzeltcem diye, o haliyle bile yetersiz bence. Şöyle düşünüyorum, kardeşim, şoför koltuğunun yanındaki aynayla öteki nasıl aynı boyutta olur, fizik kurallarına aykırı bi kere, saçma, illa simetrik mi olmalı bu meret, bence daha büyüğü yapılmalı, şehrin panaromik bir görüntüsünü verebilmeli.

Araba uzaktan kumanda ile park edilebilmeli, şu kendi kendine park eden araç hikayesi değil dediğim, inicen, bildiğin kumanda olcak işte, ben severim uzaktan kumandalı arabaları, park etcen ya, bence böle içimizdeki çocuğu da hep koruruz.

İsteklerim sadece arabayla sınırlı değil tabi ki, mesela kozmetik sektörü için bir procem var. Sarıya boyasan bile saçları, nöronlara zarar vermeyen boyalar imal edilebilmeli. Boya işlemi bir psikolog nezaretinde yapılmalı, olası bir komplikasyon ihtimaline karşı. Hepimize yazık di mi ama.

Şöyle kasılarak ortalarda gezen tipler varya, içine sopa kaçmış gibi, o sopa da hava alıyor şişiyor sanki. Ben hep ne zaman patlayacaklar diye beklerim, üzülürüm onlar için, zor olmalı çünkü ya öle durmak, emek ister. Onlar için de belli zamanlarda, oluşan o havayı almak için tedavi merkezleri kurulmalı, gayet mekanik sistemler ama, pahalı bişi değil. Düzeneği hayal gücünüze bıraktım artık.

Son olarak ; insanın zihnine ses kaydı eklenebilmeli, birtakım taslaklar olmalı, varya kısa mesajlar gibi. Sen konuşmak istemediğinde o kayıtlardan birinin tuşuna basıp konuşmuş gibi yapabilmeli. Kullanılmasını tavsiye ettiğim durumlar ;  saçını kestirmiş birine, güzel olsa da olmasa da 'çok yakışmış', annen karşında çığlık atarken sinirinden ' haklısın annecim', istemediğin birini gördüğünde 'seni gördüğüme çok sevindim'  ya da 'aramana çok sevindim'. ( Benim gibi değil yani, bir arkadaşım aradı, beni niye aramıyosun dedi, yoğun musun, yok dedim canım istemedi, o gün bugündür aramıyo. Sevmediğimden değil ha o gün öle geldi içimden. Bu gibi durumların önüne geçebilmek adına önemli bu  ). Ben bunlarda zorlanıyorum, ondan yazdım, örnekleri siz istediğiniz gibi çoğaltın.

Bitti

Önce aşk bitti, sonra yaz bitti, şimdi de tatil bitti. Eee nolcaz şimdi hacı. Sardı mı beni bi panik, iyiydik oysa. Hayatımın 3 vazgeçilmezi, üçü birden çekiliverdi, öyle sessiz sedasız da değil hani, günler öncesinden bağıra çağıra.

Geldik yine Eylül'e, asla benim olmayan bu sevimsiz mevsime, bu yapraklarda neyin nesi, sararacak yine her yan, tabiatı bile kurutuyosun, neyini seveyim ki ben senin sonbahar. Yağmurlar geç başlasa hiç değilse, suyun üstüme yağmasını sevmiyorum ben, ben suya yağayım, öylesi daha iyi.

Bir sonbaharı bir de geceyi sevmiyorum ben ya. Hani gece örtermiş ya herşeyi, valla yalan, gündüzden daha berrak herşey, bir ışık saçıyor ki ortalığa, çekip alıyor üstümde ki örtüyü de elimden. Romantizmden payını alamamış bir varlığım ben galiba.

Ya tatile ne demeli, öyle alıştım ki tembelliğe, yarın ilk iş gününe adaptasyon için bir terapi almam lazım. 1 psikolog yetmez inan. 8 gündür uyuşukluğun dibine vurdum, blogumu msn ortamına çevirdim, gezdim yazdım durdum. Şimdi welcome to real world. Hadi bakalım.

En az hasarla atlatmak için hazanı, bir sürü plan yapıyorum, bu sezon en az ayda bir, bir tiyatro oyunu izlenecek, haftada 1 kez sinemaya gidilecek, gidip uyusam bile CSO da konser dinlenilecek. Kültür ve sanat mevsimi ilan ettim sonbaharı, yapcak başka bişey varmış gibi de. Güneşin yeniden boy göstereceği ana kadar oyalamam lazım kendimi, yoksa hiç işim olmaz. Kötü örnek olmak istemem tabi gençlere, kültür sanat aktiviteleri bir zaman geçirme aracı değil, iyi bişi aslında, gerçekten.

Veda

geç kalmış bir veda
kimbilir kaç mevsimdir dilimin ucunda.
gölgesinde söylenmeyenin,
ancak kırık dökük bir şiir büyürmüş.
kaybolmuş iki ruh geriye kalan,
kıştan sonra hiç gelmeyen bahar,
üst üste iki yanlış,
yıldızsız bir gece,
sonunu kendin yazdığın
insafsız bir hikaye.
ve şimdi inerken perde
kederli bir bakışla anılacak zamanlar kaldı geriye

Toshiba, Avram ve Mayıs Yağmuru'na ithafen

Genelde çok kolay sinirlenen bir insan değilim, hatta bazen düşünüyorum ben insan değilim, adeta bir meleğim. Gergin ortamlardan kaçıyorum, asabi, sürekli stres halinde yaşayan insanlara gıcığım. Acıktığımda bir sinir hali sarıyor beni de, ama hiç değilse yemekle yatışan bir tipim.

Hatta bu halim bir zamanlar öyle maksimumdaydı ki, kardeşim okulundaki psikoloji hocasına, ablam çok tuhaf bi insan, ne söylersem tepki vermiyor, herşeyi olağan karşılıyor, sizce bu durum normal mi diye sormuş. Bunu bana, o normalliğim kısmen de olsa bittiğinde söyledi tabi.

Ama bu evliya gibi insanı bugün Toshiba çileden çıkardı sevgili blog. Daha 20 gün olmuş bilgisayarı alalı, şimdiden kırk tane hata verdi. Ekran bir kararıyor ki, o sürede inan benim de dünyam. Servisine götürdüm 7 gün, olmadı 20 gün içinde çözeriz durumu dedi. Bu nasıl bir zaman kavramı kardeşim, ben napcam o sürede, hadi şimdi tatildeyim, ya haftaya nolacak, çalışmayayım mı. Bir tane numara verdiler, arayın bi görüşün diye, dünden beri 15 kez aradım, yanıt yok.

Zaten oldum olası barışamadım ben bu bilişim teknolojisiyle. Okulda son yılım, yaz stajının raporunu yazıyorum internet cafe de, evde bilgisayar nerde 1900 lü yıllar, bitirdim tam oh be dedim, o da ne dosya yok. Aldım bir şişe şarap geldim eve, dedim artık bir satır bile yazmam, benden de uzak durun, ağlicam ben. Babam dayanamadı tabi, benim 3 gün uğraştığım raporu yarım günde yazdı, al şunu da sızlanma artık dedi.

Ey teknoloji, daha sağlam bi bilgisayar yapmaktan acizken, nasıl ben uzayda tatil hayalleri kurayım. De ki göndermeyi başardınız, siz şimdi, bi yüzyıl beklemeniz gerekiyor dünyaya dönmek için, uçuş takımlarında bir arıza oluştu da dersiniz. Ben size nası güveneyim ha nasıl.

Not: Avram ve Mayıs Yağmuru benim blogumu pek sevmişler, yeni bir yazı yazmamı istediler, ama alakalı alakasız yorum yapmak için, yazılarımı sevdiklerinden değil. Boş bir sayfaya ihtiyaçları varmış. Bu yazıyı, bu iki huysuza ithaf ediyorum, e tabi bir de ömrümü yiyen Toshiba'ya.

Bilim hep sizinle olsun :)

Mim : Hangi şirinsiniz

Tam oturmuş içli içli şeyler yazarken, sevgili deep  yetişti imdadıma, deep sen de olmasan mim yazamicam ben ya, çok teşekkür ediyorum :) Mimin konusu ; Hangi şirinsiniz ? 

Ya deep hissediyo musun nesin, tam da bugün şirinler'i izlemek için sinemaya gittik, gittiğimiz salonda gösterimden kaldırılmış, bi üzüldük anlatamam. O üzüntüyle naptığımızı bilemediğimizden, Her Yerde Aşk'ı izledik, hala gülüyorum bazı sahneleri aklıma geldikçe :)

Ben baktım o kadar çok şirine benziyorum ki, tembel şirin, süslü şirin, hayalci şirin, şakacı şirin, kısacası çok şirinim ben ya :) Ama en çok gözlüklü şirin :)

Gözlüklü Şirin, genelde yanlış şeyler yapmasına rağmen, kendini Şirin Köyü'nün en zeki Şirini olarak görür. Şirin Baba'dan sonra köyü yönetebilecek ikinci Şirin olduğunu düşündüğü de olur. Saçma fikirlerinden dolayı diğer Şirinler tarafından tekmelenerek köyden atıldığı sıklıkla görülür.

Bir tanım bu kadar mı uyar insana diyorum, aynı ben. Ürettiğim teorilerden ötürü sadece kendi hayatımı değil başkalarınınkini de arap saçına çevirdiğim oldu, ama halaaa zeki olduğuma inanırım, inan ki.

Ben de bu mimi eğer kabul buyururlarsa, sevgili Lô - Lâ  ve two ya gönderiyorum.  Hangi sirin oldugunuzu bulmak icin bu siteye bakabilirsiniz.

Şirin kalın :)

Kalbim unut bu şiiri

Uğuldayan ve hep uğuldayan
bir orman kadar üşüyorum şimdi
yanlış rüzgarlar esiyor dallarımda
yanlış ve zehirli çiçekler açıyor
Kanımda kocaman gözleriyle bir çığlık

Su ve ses kadar beklediğim
ne kaldı geride,bilmiyorum
uzanıp uyumak istiyorum gölgeme
ve sarınmak o kocaman gözlerin
uğuldayan rüzgarlarına

Bir acıyı yaşarım ben zehirden
çiçekler üretirim kömür karası
uçurum kadar bir yalnızlık
yaratırım kendime,atlarım
Anısı yoktur küçük rüzgarların

Yapraklarım yok artık kuşlarım yok
büsbütün viran oldu dağlarım
ezberimdeki türküler de savrulup gitti
ömrümün karşılığı kalmadı sesimde
sesimde yalnız ormanların gümbürtüsü

Yanlış.. daha baştan yanlış
bir şiirdi bu, biliyorum
ve belki ömrümüzün yakın geçmişi
bu kadar doğruydu ancak, kimbilir
Kalbim unut bu şiiri

Ahmet Telli

Kargadan kılavuz olur mu ?

Ben genelde arkadaşlarımı birbiriyle otogarlarda tanıştırıyorum, bana kalsa hiç tanıştırmicam da insan bazen mecbur kalıyor. Bundan 5 yıl önce işyerinden en yakın arkadaşım Z ile ( burda kendisinden çiçeğim olarak bahsetcem),  en yakın arkadaşımın arkadaşı olup sonradan hayatımda yapı taşı olan kargam ve ben bir seyahate çıkıcaz. ( allamm polisiye roman yazıcam hissine kapıldım bir an ).

Biz çiçeğim'le konuşuyoruz, bi tatil yapsak çok bunaldık işyerinde diye, ben diğer yandan karga'yla da plan yapıyorum ( kargam bi gün topuğuna sıkacak birisi diyo ama ) , rock'n coke var gitsek mi acaba diye. Sonra ikisini birleştirip, önce Ağva'da birkaç gün tatil, sonra da 2 gün konser çılgınlığında karar kılıyoruz. Ama aklımdan geçmiyo değil, bunlar birbirini sevse hiç değilse.

Organizasyon işini bana bırakın diyorum her zaman ki cengaverliğimle, neyse ki çiçeğim akıllı Ağva'da oteli o ayarlıyor. Neyse aldık efenim biletlerimizi buluştuk otogarda, akşam 11 de binicez otobüse, çiçeğimle kargamı tanıştırıyorum, o da ne birbirlerine siz diyolar yahu, normalde nasıl deli iki tip orda bi hanım hanımcıklar. Eyvah diyorum bu tatil bitmez, siz ne yahuu.

Saat sabah 04:30, İstanbul'dayız, benim organizasyon buraya kadar, bundan sonrası mı ?

Servis arıyoruz önce, Üsküdar'a kadar var neyse ki, bindik gittik, ama Ağva'ya giden otobüsler Harem'den kalkıyomuş. Üsküdar'da indiğimiz yerde sağda bir cami, heybetli bir yapı, orda atmaya başlıyorum, bakın burası sultan II.Mahmud zamanında ( yoksa Ahmet miydi )  inşa edilmiş, şöyle tarihi böyle inanılmaz bi yer diye. Amacım şirinlik yaparak ne bu plan demelerinin önüne geçmek. Ama kardeşim suç sadece benim mi, siz nie demiyosunuz, 11 de binilip gidilir mi diye. Tamam kabul ediyorum kargam programı bana faksla dedi, ama ben öyle yoğunum ki herşey ok diyip sürekli geçiştirdim.

Neyse ordan atladık bi taksiye gittik Harem'e, o saatte kimsecikler yok, sokakta kediler, bikaç açık büfe ve biz. Büfeler açık ama insanlar uyuyor, gidip uyandırdık birini, çay istiyoruz diye. Üstümüzde incecik tişörtler, kimse yanına kalın  bişi almamış, kalını geçtim kolu olan bişey olsa, herşey askılı, bir de yağmur başlamasın mı, donuyoruz ama nasıl. Gidip bir saçak altı bulup sığındık oraya, zaman nasıl yavaş akan bişi ya, o an anladım inan.

Sabah saat 8 de ilk otobüs, o saate kadar yapabildiğim geyiği yaptım, bütün olumsuzluğa rağmen ekip canavar, abi ısındı bu ikisi birbirine, ee böyle zor zamanlar lazımmış demek ki dedim. Sonra güneş doğmadı tabi o sabah, sisli puslu bi hava, ama neyse ki sağ salim binip gittik otelimize.

Orda inanılmaz keyifli 3 gün geçirdik, yağmur 3 gün boyunca yağdı, zaman zaman ara verdi, sonra daha şiddetli başladı, ahşap evlerde çatıya değen o suyun sesi varya, taa iliklerimizde.

Tabi ben prenses Pocahantes olarak, cibinlikli yatağı seçtim uyumak için, diğerleri kaderine razı. Elime aldım kitabımı tadını çıkardım o anın. Sonra nehirde bisiklete binelim dedik, yolda nası güzel elma ağaçları var, benim canım elma çekti dedim, yanaştık bir bahçeye doğru, tam alıcaz elmayı, bir tane köpek koşa koşa geliyor üstümüze, bir kaçışımız var sormayın. Çiçeğim kaptan, ama kağıt üstünde, dondu kaldı, korkudan hiçbişey yapamıyor. Dalga geçiyoruz deniz bisikletini kullanamayan insana kim kaptanlık verdi len diye. Kargam kurtardı bizi neyse ki, soğukkanlılığıyla.

İstanbul'a konsere gelicez, çiçeğim bindiğimiz minibüsün aynasında makyaj yapıyor, tabi alışık değil halk, çektik aldık deli misin sen herkes bize bakıyor, bizimki bir rahat görmeyin. İstanbul kısmı ayrı macera, konsere gittik ama herkes Beyoğlu'nda, zar zor yetişiyoruz merakla beklediğimiz grupların konserlerine bile. Placebo için gitmiştim ben oraya, diğerleri çok da mühim değil diyorum, Brian Molko çıktığında sahneye hipnotize olduğumdan adama, donup kaldım , ondan sonrasını hiiçç hatırlamıyorum. Bir ara ama, lunapark kurmuşlar oraya, ranger'ın üstünde çığlık çığlığaydık onu hatırlıyorum, e kafa güzel.

Sonra tabi meşhur ismimi aldım, karga. Hani bi söz varya kılavuzu karga olanın diye...Ordan işte ismim. Kargamın kargalığı da başka bir şahane organizasyondan, e boşuna mı demişler, bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim.