27 Kasım 2013 Çarşamba

Ekmek, şarap, yoga:)

Son tatilde dünyayı yedikten sonra karar verdim diyet yapmaya, benim gibi bünye için bir ilk tabi. Yiyip yiyip kilo almayan ben birden oldum tombik bişey, her ne kadar etrafımda öyle algılanmasa da ben kendimi bi garip hissetmeye başladım. Diyet dediysem herşeyi yiyorum, sadece ekmekten vazgeçtim. Hay geçmez olaydım... O gün bugündür bi depresif ruh hali, bi ağlamaklı haller, bi melankoli. Beni ekstra mutsuz edecek yeni bir neden gelişmediğinden hayatımda, sorunun ekmek olduğuna kanaat getirdim.

Bir dal çatırdadı içimde, sebepsiz değil elbette, ama sebep ne dediklerinde verecek mantıklı bi cevabım yoktu, hala da yok.  Nedenini algılamaya çalıştım günlerce, ama her cinliği algılayan bu kafa buna basmıyor işte.

Bazen öylesine söylenen bir söz zedelenen yanınıza dokunuyor, alıp götürüyor çok eski bir anıya, nicedir ötelediğiniz birçok şeyle yüzleşmenizi sağlıyor. Buraya kadar her şey güzel, bu belki de insanın gelişimine katkıda bulunan bir durum, ama ortaya çıkanlarla baş edecek denli güçlü değilse bünye, işte o zaman sonuç benim gibi oluyor.

Ama dedim ya hepsi ekmekten.. Neyse ki alıştı bünye buna son günlerde, Yoga'ya başladım bir de, ruhumun bozulan ayarlarını o tamir ediyor ya da uyuşturuyor,  bana iyi geliyor ne bileyim işte. Vücudumun alkol ( şarap sevmem bakma başlığın öyle olduğuna ) ihtiyacı da azalıyor üstelik böyle zamanlarda, kafa hep iyi oluyo tabi neticede.

Sonra baktım aşk yok benim hayatımda, bir kez aşık olmamaya ant içmişim ya, sonra çıkarmışım hayatımın her alanından, bi ruhsuzluk sarmış, bi donukluk gelip oturmuş gözbebeklerime, ölsem yeri yane. Kaybedersem bu duyguyu geçmez ki la bundan sonraki 30 sene. Kimi filozof arkadaşlarıma göre yokmuş yeri bu yüzyılda ama, olsun denemeye değer yine de.

Son günlerde geçirdiğim bütün boktan zamanlara, her türlü olumsuzluğa rağmen, iyi olmaya karar verdim, bi de evren bana bunun için bi fırsat verirse, değmeyin keyfime.

1 Kasım 2013 Cuma

Hayat hep tatil olsa...


Koskoca Ekim gelmiş geçmiş, sadece iki yazmışım, yazıklar olsun bana, içimde biriktir biriktir nereye kadar. Ne cancanlı aydın sen Ekim diye başlarım ben şimdi, birincisi doğum günümü kutladım ey ahali, 16 Eylül'de başlayan etkinlikler Kasım oldu hala devam ediyor. Hatırlanmak güzel şey elbette ama artık yeter kardeşim, he iyi ki doğmuşum, ben bıktım valla.
 
Tatile gittim geldim, yok aslında gelen ben değilim, hayatımın en dingin, ama en güzel vakit geçirdiğim tatillerinden biriydi, şimdi sanki üzerinden bir asır geçmiş gibi. Ultra her şey dahil konseptinde, uyuyakalarak tesisin en kör saatinde uyanıp ilk gün aç kalmayı başardık. İsyankar Kuzu'ya, tuvaletin kapısının arkasında ölen kelebek için '' Bugün de almazlarsa ben vermicem artık, cenaze töreni düzenlicem, namusumuzdur o bizim''  cümlesini kurdurtan bir tesis olsa da, doğum günümde odaya gönderilen şarap ve meyve tabağı sayesinde unuttuk her şeyi. Doğum günü pastası seçimi de şahaneydi, es geçmek olmaz şimdi. Açık büfe restoranda '' Ben çorba almayı unuttum ya'' diyen İsyankar Kuzu'ya garsonlardan birinin yanıtı '' Dur yaw herşeye kalkma sen de, ben getiririm'' olunca,  bi noluyoruz, niye bizi bu kadar sevdiniz ki siz olduk tabiatıyla. Giyinip süslenip tam çıkmak üzereyken makyajla uyuyakaldığımız geceleri gün doğumuyla renklerdik, yerleşmek için neden bozkırın ortasını tercih ettiklerini anlamadığım yedi ceddime o günden beri saydırıyorum tabi.
 
İş inanılmaz yoğun geçti tatil dönüşü, ama bu kadar keyif alarak çalıştığım dönem azdır herhalde, bir de sonuç iyi olursa, değmeyin keyfime. Ben öğrenmeyi, yeni şeylerle uğraşmayı seviyorum hacı, bi de yeni insanları, bi de kendini yenileyen insanları, kendimden bile sıkılırken...
 
Ara ara yokluyor böyle tabi ruhumun gelgitleri, nedenini bildiğim ama çözüm bulamadığım sıkıntılarımla kanka olmayı, anlamayı deniyorum, değişik bi stil geliştirdim, olmuyo tabi haliyle. Bazen böyle bi bağırasım bi bağırasım geliyo, herkesi susturasım.. Sonra diyorum sana ne.
 
Bir sonraki tatil planımı yapıyorum tabi yine hevesle, hayali bile güzel be..
 
Sonra, ara ara kelebekler uçuşuyo böle içimde, öyle işte..