25.saat

Kaç gündür bloga gelip gelip gidiyorum, ellerim klavyeye uzanırken zihnim başka yerlere gidiyor, sonuç olarak iki cümle bile kuramadan kapatıyorum. Ama bugün inat ettim, tez bir yazı yazıla, blogum boynu bükük bırakılmaya.

Şimdi efenim yogaya başladığımdan beri bi gevşeklik sardı bütün bünyemi, o anlamsız hareketler bütününden sonra - hala felsefesini içselleştiremedim anlamsız vs diyorum bakmayın - bir iki gün maksimum enerjiyle yaşıyorum, sonraa hoopp iğne batırılmış bi balona dönüşüyorum, derken soluğu yeniden yoga stüdyosunda alma isteğiyle dolup dolup taşıyorum. Bir de hareketleri tam yapabilsem Buda bir, ben iki olcaz da , işin o kısmında henüz teknik arızalar var.

Son haftalarda çılgın bir koşuşturmaca içindeyim, okulda, işte, evde. Dünya mı hızlandı, ben mi yavaşlıyorum acaba ? Yaşlanmış olma ihtimalim de yok diil tabi. Dün kargam ilginç bi çözüm önerisi sunarak beni değişik dünyalara sevketti. Arkadaşlarımın 4 te üç buçuğunu hayatımdan çıkarırsam, yogayı da bırakırsam sorunun büyük bi kısmını çözmüş olurmuşum, yüksek lisansa başlamam zaten en başından hataymış vb. Alkolün etkisi yoktu bütün bu cümlelerde ne acıdır ki, bildiğiniz çayın eseri.

Baharın gelişiyle birlikte tatil arayışım tavan yaptı elbette. Farkettim ki epey bi süredir hiçbi yere gitmedim ya - farkındalığım da arttı işte :P - , tabiatıma aykırı bi defa, Viyana programını bi güzel katlettikten sonra şimdi gözümü İtalya'ya çevirdim. Ama dikkat edin hep batıya, batıyaa.

Hala oldum ya bir de, şimdi kuzucuğumu acayip özlüyorum, resimlerine bakıp bakıp mutlu oluyorum, o mini minnacık varlığın bu kadar keyif getireceğini hiç düşünmemiştim oysa. Allaammm ben iyice duygusal mı oluyorumm.

Neyse sonuç olarak hiç fena diilimm, hiçbişeye yetişememe duygusunun dışında herhangi bi olumsuzluk yok, ki bu tek başına yetiyo zaten. Temennim, yoga beni değiştirsin.

Namaste:)

Psikologiiiii ( Mim )

Efenim, mimlerden bir gün, günlerden bir mim ile karşınızdayım yine, sevgili deep bu mim müessesini hayli canlı halde tutan bir blogger arkadaşımız, o da olmasa şu aralar iki satır yazasım yoktu, thankss deep :)

Ya bu soruları cevaplarken ortaokul yıllarıma dönsemde, yıl 1900'ün başları, teknoloji nerdee, papirüslere yazıyoruz hacı, bi kendimizi anlatma telaşı, yüz yıl geçti üzerinden değişmedi ya bişi, işte size suvebeyaz'ın hiç bir yerde bulamayacağınız açıklamaları :)

1. Kendini seviyor musun?

Herkes elbette, ayy tabii kii, olmaz mıı filan demiş, ben düşünüyorum da bu kadar kolay yanıtlayamayacağım bu soruyu heralde galüba sanırsam. Bundan 2 yıl öncesine kadar kendimi sevdiğime yemin edebilirdim, bi yaz akşamı birdenbire aslında sevmediğimi farkedinceye kadar. Newton'un başına tesadüfen düşen o elma, benim kafama kasten atıldı:) 2 yıllık süreçte kendimi sevmeyi öğrendim, nası olur deme, valla bu da eğitim işiymiş, şimdi sevmek mi diyosun, aşığım kendime uleynnn:)

2. Yapmaktan hoşlandığın şeyler?

Bi yere yetişme telaşı olmadan yaptığım herşeyden büyük keyif alırım, işini aşkla yapan insanları izlemeye bayılırım, herşey boş, hayat hoş işte :P

3. Hedeflerin nelerdir?

Ömür boyu tek hedef olmaz heralde, hayatı dilimlere ayırmak lazım azizim, önümüzdeki 5 yıllık kalkınma planımda; yüksek lisansımı vaktinde tamamlamak, asgari müştereklerde anlaşabileceğim bi zat-ı muhteremle dünya evine girmek, 5.yılında bir çocuk doğurmak, kendime ait bir ev almak, kendi işimi kurmak, isteyenin bi yüzü..vermeyenin vardır bi bildiği:)

4. Nefret ettiğin şeyler?

Hımm...geceyarısı gelen telefonlar, ankara'nın bitmeyen kışı, toplu taşım araçlarında hayat hikayelerini dinlediğim şahsiyetler, asık suratlı insanlar.

5. İlham aldığın kişiler?

Kendim tabi ki, ne ilham alıcam elalemden, onlar bana baksın:P

6. Favori şarkıların, filmlerin, kitapların nelerdir?

Teyyy yine mi bu soru, bknz. önceki mimler.

Ama şu aralar favori şarkım ; Kendim ettim kendim buldum, gül gibi sararıp soldum, eyvahh :)

Favori filmim; Yalan dünya'ydı o da yalan oldu, bi denk getirip izleyemiyorum, kır dizini otur biraz evinde di mi, ama nerde.

Favori kitabım ; Yarı iletkenler hakkında herşey

7. Birisinin yazdığı ölüm notunu bulmuş olsaydın ne yapardın? Ölmeden önce yazdığı. Bir deftere de yazmış olabilir kendi adını ve notunu.

Allah muhafaza, soruda bile çuvalladım, yok anacım okumam.

8. Kendini tek bir cümleyle anlatabilir misin?

Olmadı şimdi, nası anlatayım bi cümleyle koskocaaa 34 pardon 18 yılı, teyy dile kolay, şahaneyim süperim desem yeter mi, ha bi de ben daha iyisini yapana kadar en iyisi benim :)

Kadınlar Günü

Şehrin orta yerinde saat daha 12 bile olmamışken, bir adam, bişey olur endişesiyle minibüse bindirene kadar benimle birlikte, ötekisi balkonda ineceğim anı gözlemekte, biri arkadaşım, biri babam, ikisi de hemcinslerinden böylesine ürkmekte, işte kadınlar gününün benim için özeti. Şimdi gel anlat bana milyarlarca yıllık insanlık tarihini, evrimi, kadınların kutsallığını, anlar mıyım, hiç sanmam. Orantısız güç bu değilse, ne ki acaba?

Hoşgeldin miniğim

Ailemizin yeni ferdi pazartesi sabah saatleri itibariyle aramıza katıldı efenim, minik kuşumu henüz sadece fotoğraflarda görmeme rağmen, varlığı beni bi heyecanlandırıyo ki sormayın, haftasonu İstanbul'a gidip o yumuk yumuk ellerini, mini minnacık gözlerini öpücem. Hala olmak gerçekten güzel şeymiş bee, bi de balık burcu olmayaydı iyi ama :P

Efenim takdir edersiniz ki, evde anne olmayınca o ev bi halta benzemiyo, bırak herşeyi şekilsel olarak bile. Bir hafta içinde ev nası bu hale geldi, inanın ben de anlamış değilim, ama yetişemiyorum kardeşim, akşam işten çık, eve git yemek yap, sonra git arkadaşlarınla buluş, buluşma diceksiniz ama olmuyo canım benim, ben de insanım, benim de eğlenmem dinlenmem lazım. Babişkom sen kalk apar topar İstanbul'dan gel, haber bile verme, neymiş efenim sürpriz yapmak istemiş, yalana bak - kızlarım burda ne halt karıştırıyo kimbilir diye teftiş amaçlı kesin - bi de duygu sömürüsü yap, ben teee nerelerden gelmişim sen evde durma diye.

Kaç gündür odağımı şaşırdım inan, iş yoğun, okul yoğun, ev yoğun, ey hayat bu ne biçim oyun. Ya ben kadınların niye evlendiğini inanın halaaa anlayabilmiş diilim, biz tek başına yaşayamayan varlığa erkek diyoruz, sen mis gibi yaşarken git bi de elin adamıyla uğraş, töbee töbee, gül gibi kal sevgili modunda bi ömür, ohhh.

Dün akşam Yoga'da yaptığımız o muhteşem hareketlerden sonra bendeki çakralar gereğinden fazla açıldı sanırsam, bugün yine atıp tutuyorum, 8 Mart sebebiyle kadınlara kedi muamelesi yapılmasına gıcık oluyorum zati. Kadını sevelim, koruyalım, öpelim, ulan önce kadının insan olduğunu, senin kadar yaşam hakkı olduğunu, senin bu dünyada ayrıcalıklı bi varlık olmadığını anla, gerisi kendiliğinden gelir.

Neyse efenim ben acıktım, bu kadar sosyal mesaj yeter arif olana diyorum ve gidiyorum, dilerim hep insan kalalım.

Yogini

Sevgili blog, sosyalliğimin duraklama dönemine girmeye yüz tuttuğu enteresan bir süreçten sonra, neyse ki yine bir aktivite ile huzurlarınızdayım. Geçtiğimiz haftasonu itibariyle ata sporumuz yoga'ya başlamış bulunmaktayım. Yukarda görmüş olduğunuz şipşirin surat ifadesi sadece fotoğraflarda mümkün diilmiş, mutluluk sadece dışında olan biten olaylara bağlı değil esasında içindeki kaynaktan beslenirmiş, ayaklarımı kafama değdirmeye çalıştığım ve napıyoruz allaşkına dediğim o olağanüstü an da bunu anladım sayın seyirciler, nası olduğunu sormayın ben de bilmiyorum.

İlk ders esnasında aklımdan geçenler; bi sürü anlamsız hareket yapıp duruyoruz, neyse hiç değilse fit kalırım, zaten sporda yapmıyorum, ayy bu mu yogaymışş, hımm tuhaff vs idi, ancak dersin sonuna gelindiğinde o minik uyuklama evresinde acayip bi keyif hali geldi yerleşti, hafiflediğimi, bişeylerin kopup gittiğini hissettim. Efenim benim gibi önyargılı bakanlara duyurulur, gidin bi deneyin sonra bıdı bıdı edin.

Şimdi gelelim başka bi mevzuya, efenim gerçekten merak ediyorum bu memleketin erkekleri nerde ikamet ediyo, yüksek lisans, doktora da kadınlar, kişisel gelişim aktivitelerinde kadınlar, eğlence mekanlarında kadınlar, eğer kurs ingilizce, almanca, ispanyolca, fransızca ise kadınlar rusça ise erkekler var haksızlık etmim. Nası gelişkin bi topluluksunuz da çalışıyoruz çabalıyoruz sizin seviyenize erişemiyoruz, yoksa uzaya mı taşındınız haberimiz yok. Gittiğimiz her mekanın hanımlar matinesine dönmüş olması, insanın aklına garip sorular getiriyo neticede.

Efenim nie söylüyorum bunları şimdi, şöle ki yoga sınıfımızda 3 adet er kişi var, 20 tane hatunun yanında lafı bile edilmeyecek bir sayı. Doğuştan yogi olduğunuzu sanmıyorum, hatta böle bi grup var ki ayı yogi havası seziliyo, genelleme yapmak istemem elbet ama kadına şiddet haberlerini duydukça, okudukça topunuza saydırmaktan alamıyorum kendimi.

Neyse şimdi konu başka yerlere kayacak, bu mevzuyu burda sonlandırırken belirtmek isterim ki, bugün benim için oldukça heyecanlı bi gün, bi aile ferdi daha katılacak aramıza. Birkaç dakikanın ne kadar uzun bi zaman dilimi olduğunu daha dün tecrübe etmiş bi insan olarak, önümde beni bekleyen 3 saat, ahh ulan ahh.