Masum muyum diye bi sor önce kendine...

Malum gündem yüzünden çok heyecanlı bir süreçteyim, maçın skoru ne olacak diye gözümü ayırmıyorum ekranlardan, bazen bir umut dalgası gelip geçiyor üzerimden, ama çabuk kendime geliyorum neyse ki.

Şimdi efenim yolsuzluk iddialarını izlerken, hemen herkes kınadı bu arkadaşları, kınamayanlara zaten sözüm yok, ne yaparsan yap iflah olmaz bir kesim var ki, onları hocaya emanet ediyorum, belki bir işe yarar.

Öte yandan bütün bu olanlar için ahkam kesen, yaptıklarını görüyor musun bak, bir de utanmadan duruyorlar diyen, yapılanları her şekilde onaylamadıklarını gerek sessiz gerek yüksek sesle dile getiren bir kesim var ki, asıl onları gördükçe umutsuzluğum giderek artıyor.

Mikro çevremi izliyorum sadece, daha öteye gitmeye gerek yok, bulundukları koşullarda her durumu kendi lehlerine çevirmeyi başaran, birilerini sırtından kendilerine yaşamlar inşa eden, çapı farklı olsa bile bütün bu tezgahı hayatlarında kuranlar.. İnanıyorum aynı koşullar ellerine geçtiğinde yaptıkları farksız olmayacak.. Bilime güvenirim ben, bu gördüğümüz örneklemin bizi temsil ettiğine de yürekten inanıyorum, uzaydan inmedi ya bunlar. Şu an olanlar aynada kendi aksimizi görüp beğenmemek gibi bir şey. Gittikçe yozlaşan bir toplumun kendisiyle yüzleşmesini reddetmesi... Ama nasıl oluyorsa toplum kendi özeleştirisini yapmak yerine yine en kolayını seçiyor, bunlar gidecek o her şey değişecek. Keşke her şey o kadar kolay olsaydı.

Kapitalizmin insanları getirdiği noktayı görememek, bunu sadece bir kesimin zaafı olarak değerlendirmek, kendisini bütünün dışına çıkararak bir çeşit vicdan rahatlatmaktır bu..

Karamsar bir zaman mı benim için bilmiyorum, kendimi de hiçbir şeyin dışında tutmadan söyleyebileceğim, karşımdaki, yanımdaki insanlara güvenimi yitirdim ben.. hepsi değil elbette, hala ne koşulda olursa olsun doğruyu yapmaktan kaçmayacak, dahası korkmayacak insanlar var, kelaynak kuşları gibi korumaya alınmasını istediğim..
Neticede masallarla avunmaya gerek yok, iyileştirici bir sürece ihtiyacı var bu halkın, kim yapacaksa, nasıl yapacaksa, ne kadar sürecekse..

Başlık bulamadım..

Bugün haftanın en sevdiğim günlerinden, en sevdiğim zaman dilimi ise cumartesi sabahları. Bir şeye kızacak olsam hemen sakinleşiyorum, daha bir umutlu oluyorum hayata, her şey bi pembe bi pembe, görmeyin gitsin, ya da görün benim gibi, iyi oluyor.

 

Her yerde yılbaşı süslemelerini gördüğüm halde hala havaya giremeyen ben, bu sabah kendi kendime kaldığım o kısa sürede birdenbire aydınlandım. Yeni yılın gelişine her zamankinden daha az ilgi duyuyorum sanırım, çünkü bana sorarsanız aylardan Eylül, daha yaşamadım ki ben.. Oysa kalmış şunun şurasında nerdeyse on beş gün. Dilek listesi yapayım istedim önce, sonra dedim ki ey hayat senden gelecek her şeye açığım, büyük bir teslimiyet içerisinde bırakıyorum kollarına, canın ne isterse, ne ala...

 

Akşama piyano kursum var, nerden çıktı bu diyecek olursan, valla ben de bilmiyorum. Bambaşka bir amaçla gittiğim bir kursta, sohbet ederken birdenbire, ya ne dersiniz yapabilir miyim ki acaba diye bir cümleye başladım, sonrası evet, ince uzun parmaklarımın bir nedeni olmalı diye kayıt yaptırırken buldum kendimi.  Belki bugün ilk ve tek gidişim olur, belki sanat benden uzaklaşır, kim bilir, ama ben çok heyecanlıyım.

 

Bardaktan boşanırcasına yağıyor üzerime hayat nicedir, pür telaş yetişiyorum bir yerlere, düşünmek için vaktim kalmıyor, daha çok anlayıp daha az umursuyorum her şeyi. Korktuğum birçok şey artık sıradanlaştı gözümde, hesaplaşıyoruz kendi halimizde.

 

İnsanları okuyabiliyorum, aslında birbirinden farklı olduğu kadar aynı olan mekanizmalarımız ele veriyor bizleri, hepsini bir biçimde içimde barındırdığımdan mıdır nedir, hiç zor olmuyor artık. Olup biteni bütün çıplaklığıyla görmek o kadar da iyi değilmiş, buna rağmen seviyorum insanları ya, beni asıl şaşırtan bu sanırım.

 

Seyahat etme istediğim doruklarda, iş sayesinde uzunca bir zamandır sürekli hareket halindeyim ama kesmiyor artık bu da. Daha önce hiç gitmediğim bir yerde, karışarak kalabalığına hayatın, uzun uzun gezmek istiyorum bir süre, lütfen rica edicim yakın bir yer olmasın ama...Güney Amerika olur, Güney Afrika olur, Uzakdoğu'da herhangi bir yer olur, gideyim heyecanla bilmediğim ufuklara..