21 Aralık 2011 Çarşamba

Sevgili günlük

Sevgili günlük, malum burası blog olmaktan çıktı bi çeşit günlüğe dönüştü benim için, anlatamadıklarımı mı yazıyorum buraya, yoo, sadece zihnimden geçenlerin bi çeşit kayıt altına alınması. Geriye dönüp okuduğumda, ahh ben ne eşşekmişim, ya da aferin len bana iyi ki böyle yapmışım demek için, malum hafızam balık kıvamında.

Bikaç haftadır çok yoğun bi biçimde çalışıyorum efenim, işte okulda evde, nası bi tempoysa iyi de geliyo. Haftalardır ödev yapcaz diye toplaştığımız arkadaşlarla ödev namına bir arpa boyu yol katedememiş olsak da, oldukça kaynaştık, yiyip içip dağılıyoruz, ama en azından vicdanım rahat, okul için bişi yapıyorum :P

Dün çok sevgili patronlarımın yurtdışında olmaları münasebetiyle, pek güzide kurumlarımızdan birinde bir ihaleye katıldım, yeminlen sıyırcaktım, 11 +1 ( biri de asistanlarıydı ) insan 9 dosyayı ( toplasan maksimum 20 sayfa evrak ) 2 saatte açtı hacı, hiç bu kadar sıkıldığımı, içimin içime sığmadığı bi anı daha hatırlamıyorum. Sürrealist resim dalının her türlüsünü denedim, oldum sana bi Dali, bi Monet, bi Picasso, sonunda kalemin ucu bitti ben de rahatladım. O kadar sürede o proce biterdi la, neye baktınız allasen kuzum siz o kadar. Bi de varya, hepsi bi ciddi bi ciddi, Cern'de bu big bang'i bu kadar ciddiye almıolardır eminim. Güçlü insanları severim hacı, ama güç dediysem ne para, ne oturulan koltuktan alınan cesaret, ne de başka bişi, güçlü adam dingindir, çözmüştür yaşamı, huzurludur, gözleri parlar ya, allamm bunların hepsinin ışığı sönmüştü, nere lan bura dedim valla.

Bizimkilerin iki gündür evde olmaması sebebiyle, değişik sıkıntılarım var efenim. Mesela benim şöle bi özrüm var, ben evin kapısını açamıyorum, hep evde birisini bulmaya alışık bünyem tembelleşti galiba dicem ama değil arızalı bana kalsa, karşı komşu, olmadı üst komşunun bizim kapıyı en az 3-5 defa açmışlığı vardır. Alt komşuyu tanımıyorum henüz yeni taşındılar bu vesileylen tanışırız artık. Evde bu dalga konusu olsa da ben memnunum halimden abicim, neyse dün yine kafamda böle soru işaretiylen gittim eve, bi denedim ikinci de açtım allah seni inandırsın, bi gurur duydum kendimle:P

Bir önceki gece, kesin kahvaltı hazırlicam kendime bu defa diye uyudum, sabah kasvetli karanlık havayı görünce açlıktan ölmezsin uyu kızım dedim. Soora tabi soluğu pastanede aldım. Peynirli açma almak üzre girdiğim tükkan sahibi, bizde öğlen oldu daha yeni başlıyo gün sizin için galiba demez mi, saat daha sekiz otuz be, senin de mi gözün kaldı çalışma saatimde töbee töbee. Sabah altı da başladı gün ama- valla gerçek, çok hareketli başladım güne, soğuk suyla yıkattım saçlarımı kuaförde, kombinin bulunduğu oda kilitli, anahtarın olduğu eleman kuaförde yoktu- anca bişiler yemek için vaktim oldu diye kem küm ettim ama nafile. Soora akşam eve geldim, bi yarım saat sonra dışarı çıkcam M.ile buluşmaya gitcem, bakkal Ahmet Amca durdurdu beni, nereye bu saatte bakim, hımm şeyy arkadaşımla buluşcam da, kimmiş bu arkadaşın sizinkiler yok evde ben hesap sorcam onlar gelene kadar, haydeee dedimm iyiyiz yahu, ama bizimkiler olsa bu kadar soru sormazdı ki. Esnafla müthiş bi iletişim içindeyim anlayacağınız, bi sonraki seçimde kesin adayım abicim, seviyo beni halk ben napim :P

Neyse pek sevgili blog, yeni yıla sayılı günner kala, kıpır kıpır bünyemle anlatacaklarım bunlarla sınırlı kalsın , ben gidiyorum şimdi, sen kal sağlıcakla:)

18 Aralık 2011 Pazar

Karga'mın mutlu günü

Efenim dün itibariyle kargam artık dünya evine adım atmış -ne demekse o, biz sanki dünyada değiliz- evli mutlu çocuklu'nun ilk iki aşamasına gelmiş bir insan. Evlenen her arkadaşımı olduğu gibi, kadın erkek farketmiyor, onu da kaybedilen insan grubuna ekledim o imzanın atılmasıyla :) Bundan gayrı, evin perdesi, tencere tava, ağırlanacak misafirler, bitmeyen sorumluluklar vs. içerikli sohbetlere dönecek paylaştıklarımız, nerde o hayatı anlamaya çalıştığımız, dünyayı kurtardığımız günler, teyyy. En radikali oldu sana ayşe teyze, allahımm sen yine de kargamı koru emi :)

Cuma akşamı kına gecesi münasebetiyle biraraya geldik tabi bi sürü insanla, benim gibi gelenek görenekten bihaber bi insanın böyle organizasyonların tam orta yerinde yer alması tuhaf sayın okur. Hiç aklımdan geçmiyorken, kınayı ben hazırladım, üstüne üstlük gelin ve damadın etrafında gülücükler eşliğinde türkü söyleye söyleye gezdim, bir de kınalarını ben yaktım, oyyy oyyy. Bu konuda ciddi uzmanlık geliştirdim, eğleniyorum da ha.

Bu nikahın şahitlerinden biri de bendim tabi, daha önce de yazdığım gibi. Gelin güzel, şahit güzel, nikah da güzel geçti tabe :P Şahitliklerini yaptığım 3.çiftde ordaydılar efenim, imzalar atıldıktan sonra yanlarına geldiğimde o damadın yorumu, ya hiç heyecan belirtisi yoktu, sen bu duruma iyice alışmışsın, kızım artık seni görmek istiyoruz o masada dedi. Şekerim dedim benim de temennim bu, sonuncu şahitliğimdi bu, ama korkuyorum bu gidişle o masada ben otururken de heyecan duymicam. Tabii ki söylememe gerek yok, flaşlar karşısında sanatçı moduna geçmiş, kamera fotoğraf makinesi ne görsem gülümseyerek pozlar veren bi insandım.

Akşam binbir umutla gittiğimiz, kargamın bizi bi sürü yakışıklı gelcek diye kandırdığı nikah yemeğinde de çok eğlendik, hele sonrasında bizi kaynaştırmaya çalıştığı o zevzek elemanlarla ilgili dedikodu yaparken iki katına çıktı bu keyfimiz. Kargacım allah seni bildiği gibi yapsın emi, ya bi gün de şaşırtın beni ey evli güruh, imzanın akabinde hemen yanınızdakileri evlendirmeye çalışmayın be kardeşim, hayır bi çeşit aşı sanki mübarek bu nikah denen şey, anında virüs sarıyo her yanlarını. Bi de içki kötü bişi, cool görünen bi elemanı bikaç kadehten sonra göbekler atıyoken görmek biraz tuhaf yane, ama suyla bile hiç susmayan birisi vardı etrafımızda o da ayrı tabi.

Dün bütün gün kutlayıp durdum, arada böle duygulandım filan da onu öyle görünce, ama burdan da mutluluklar diliyorummm kargama, herşey dileğin gibi olsun hep..neşen hiç eksilmesin kuzucum...ve noluurrr sen diğerlerine benzeme :)

16 Aralık 2011 Cuma

Yeni yıl ( Mim )

Blog kardeş, yeni yılın yaklaşmasıyla bir rutin haline gelen istekleri evrene gönderme işine bir mim yazısıyla başlamış bulunmaktayım. Sevgili Kuul'umsu Kadın mimlemiş beni, çok teşekkür ediyorum, kimse mimlemicek sandım yaa bu konuda. Ya ayrıca hasta oldum ismine, sölemeden geçemicim :)

Mim Konusu: Yeni yıldan istediğimiz 12 şeyi yazıyoruz. Sınırsız seçim hakkımız var. Evrene gönderiyoruz siparişlerimizi, en güzel şekilde paketlenip yeni yıl ağacımızın altına düşmesini bekliyoruz sonra da. Ve hemen ardından 12 kişiyi mimliyoruz!

Benim beklenti ve isteklerim çok net, kafanı karıştırmicam evren, bu defa anlamanı temenni ediyorum, lütfen ama.

1-Ben ve hayatımdaki herkes çok sağlıklı ve mutlu olsun. Kalabildikleri kadar uzun kalsınlar hayatımda, hepsi en az 80 yaşına kadar yaşasın.

2-Milli piyango büyük ikramiyesi cecil'e çıksın. ( Nası bi ev istediğimi biliyo cecilim zaten, ama ben sana anlatayım evren, bahçeli, en az 180 m2, bikaç köpek, bikaç kedi ve içi bolca sevdiğim insanla dolu bi ev, arabamdan memnunum bi süre değiştirmeye niyetim yok.)

3-Bu senelerdir beklediğim adam gelsin, hayatımın geri kalanını onunla geçireyim.

4-Huzur ve dinginlik diliyorum bolcaa, ama hareketle gelsin.

5-Yüksek lisansımı bitireyim, önce bi tez danışmanı bulayım (Ocak en geç ), hatta daha önce konumu netleştireyim ( yarın mesela ).

6-Bi sahil kasabasına yerleşeyim ( Kauai mesela ), bol deniz güneş kum, yazarken bile kıpır kıpır oluyo içim ya, ah ulan ah

7-En az 3 kez yurtdışı, 4 kez yurtiçi seyahatinden az olmamak kaydıyla ( hepsi tatil amaçlı ) gönlünden kaç geçiyosa artık evren tutmayayım ben seni, bolca gezeyim.

8-Artık cumartesi günleri çalışmayayım, sabah işe başlama saatim esnek olsun, ama memuriyet değil tarif ettiğim yanlış anlama sakın.

9-Kendi işimi kurayım, ama cumartesi günleri yine çalışmayayım.

10-Konsantrasyonum dağılmasın, sıkılgan bünyemden kurtulayım, birazcık sabır ihsan et.

11-Hep mutlu olayım, imkansız deme, mümkün kıl :)

12-Yukarda saymış olduklarımla sınırlı kalmasın senin bana vereceğin mutluluklar ey evren , unutma emii :)

ve bu mimi eğer kabul buyururlarsa ; beenmaya, cecil, avram, men de boor, prometheus, nehir ida, matias, murdum-erıgı, crayzwomanrosemary, Aynur(küçük hala),vladimir ve yaz güneşi'ne gönderiyorum..



Mutlu kalın:)

11 Aralık 2011 Pazar

Mutlu Yıllar.........

Bugün 12 Aralık 2011, cecilim'in, ruhumun kardeşinin doğum günü. Öyleki bazıları size sizin kadar yakındır, sevincini de hüznünü de içinizde bi yerlerde hissededersiniz dile getirilmese de karşılıklı. Bazen sevmek için yüzünü bile görmeye gerek duymazsınız, onun deyimiyle bazılarının sesi iyi gelir ruhumuza, bazılarının kelimeleri. Farklı farklı yerlerde benzer iklimlerden geçmişiz, sonuçta yollarımız kesişmiş bi yerde, şimdiyse birlikte yürünecek upuzun ve güzel bi yol karşımızda. İyi ki girdin hayatıma, iyi ki varsın ...

Yeni yaşında bütün hayallerinin gerçekleşmesi dileğiyle... Sağlık, huzur ve aşk dolu nice mutlu yıllar olsun önünde..

Milli piyangodan büyük ikramiyenin bu yıl sana çıkması, sevdiceğinle ömrünün sonuna dek güzel günler geçirmen dileklerimi eklemezsem olur mu hiç:))

Mutlu yıllarrrr.....

öperimmm o güzel gözlerinden :)









9 Aralık 2011 Cuma

Ver elini

Sabah bir şarkı dinledim ezginin günlüğü'nden oofff dedimm off, ne severim sizi ben ya..Dün akşam cecilimle yılbaşında kazanacağımız milli piyango sonrası yapacaklarımızın hayalini kurduk, aldı mı beni bi gitme hali :) 1 Ocak itibariyle yeni vatanımdan yazıcam yazıları hacı, hatta yazı yazmicam be:P Arkadaşım M. dedi ki kızım sen yaz dur blogda, bak ben yaşıyorum teyyy, dedim olm git işine, bi zamanlarda sen yazıyodun ben yaşıyodum alla alla ya. Ki güzel yazar valla kendisi, bitmeyen bi mutsuzluk hali vardır sadece, öyle ki, bir arkadaşımız yanına gitmek istemiyorum bugün, mutsuzluğu bana da bulaşacak diye korkuyorum dedi. Ezginin günlüğü diyince de o gelir hep aklıma, ilk onun sesinden dinlemiştim dut ağacını, üniversitenin ilk günleriydi daha, hey gidi günler hey :)








Ben bu dersten çaktım hocam,
Defterinden beni sil,
Tenefüste baktım hocam,
Benim dünyam bu değil.

Ver elini güzelim
Gidelim buralardan
Gidelim başka denizlere.

Ver elini güzelim
Gidelim buralardan
Gidelim yalansız bir yere.

8 Aralık 2011 Perşembe

Ben ne yaptım kader sana, mahkum ettin beni bana :)

O kadar çok birikti ki anlatacak şey, nerden başlasam bilemiyorum. Yeni bi alışkanlık geliştirmişim farkında olmadan, cümleleri yarım bırakırdım konuşurken, şimdi yazarken de bi bakıyorum harfler havada uçuşuyor. Burayı kontrol ederek yazdığım için böyle bi durumla karşılaşma olasılığınız zayıf elbet, ama uyarayım yine de.

Günün ilk saatlerinde terkedildim efendim, sevgilim filan tarafından değil, terketcek bi sevgilim bile yok, ühüü ühüü, ne diyorum ben be allah muhafaza, yakın arkadaşlarımdan S. gitti Viyana'ya, ben yine giden geminin ardından el sallayan oldum. Yine bana hasret yine bana hüsran var. Geçen hafta toplaştığımızda dedim ki ne bu len anasını satim giden gidene, ben de terketcem bi gün burayı, hem de sırf pislik olsun ardımdan birileri kalakalsın öylece diye, oha dedi yağmur adam, amma saçmaladın, niye yapcan be öyle bişeyi, ben de kaldım mal gibi burda baksana. Sora dedik ziyaretine geliriz biz de ya, gezeriz tozarız, değişiklik olur hem. Birlikte bakkala bile gitmem diye atıp tuttuğum bi adamla Viyana'ya gitcem ama hadi hayırlısı. Şimdiden gideceğimiz alışveriş merkezlerinin haritasını çıkardığına, alınacaklar listesi yaptığına ve ne yapsam da bunları delirtsem, gizemli olsam diye uğraştığına eminim. Arkadaş işte yine de, seviyo insan :P Şaka bi tarafa son 1,5-2 aydır desteği ile beni şaşırttı. Ben onun doğum gününü unuttum, yetmezmiş gibi ertesi gün ( sonradan öğrendim tabe) kendisi aradığında, sana bişi sorcaktım aslında ama tatildeyim son duymak isteyeceğim ses sensin diye aramadım dedim, güldü sadece. Doğum günü hediyesi almış bana ya, bi sürü kamuoyu yoklaması yaparak bi de, ben bu yağmur adamı sevmeye başladım sanırsam, hediye aldığı için değil ya valla.

Kargam ayın onyedisinde evleniyor, düğünlerin aranılan nikah şahidi olarak tabi ki benim şahidi. Ama kararsızım damadın mı şahidi olsam onun mu acaba diye. Allamm düğün için hazırlık yapmam lazım, alışverişe çıkmak gerek, gelin kadar olmasa da göz kamaştırmalıyım:P Hem arada kısmet filan çıkar bakarsın, ben zaten bu arkadaşlarım ne işe yarıyo anlamadım, anca kendilerine hayırları var, ayıp ya ayıp. Kırmızı giymicekmişim gelin hazretleri öle dedi, onun dışında istediğim rengi giyebilirmişim, kışkırtcam sanki insanları alla alla ya. Dedim şeytan diyo al bi beyaz elbise kuğu gibi git, olur dedi yeter ki kırmızı giyme. Alışveriş yapmayı sevmiyorum, hele de böle planlı programllı hiç, aradığını bulamıyo insan üstelik o durumda. Nasıl oturmuş bi zevkim varsa artık mağazadan girince aşık olmalıyım yoksa bi halt altmadan çıkarım, ama bunun için 10 dk yeter bana, çok bile. Saçlarımı kestirmiyorum sırf bu nikah için, ertesi gün gircem bi erkek berberi bile olsa kısaltcam ya, bi de rengini değiştircem, erkek berberinde olmas tabi o.

15 dk sonra...

Az önce misafir geldi, babamın bir arkadaşı ve eşi, çocukluğumu bilir kendisi, pek sever beni, üniversiteden mezun olduğumda işlemeli çok güzel bi mini sandık hediye etmişti, içine mektuplarımı koyup kilitledim, anahtarı nerde bilmiyorum ama, şimdi adamı görünce hatırladım iyi mi. Kaç yıldır görüşmemiştik, gel otur şöle bi yanıma dedi, ilk soru napıyosun sen bakim evlensene artık, bul birini, az kullanılmış bi adam. Valla aynen böle dedi. İkinci soru, kıs bu saçlar neee, beyazlamış mı aman allahım. E sen görmeyeli düştü bikaç ak ya, abartma ama dedim. Babam hep der ki ben akıllı mıyım ki akıllısı beni bulsun, haklıymış adam ne diimm. Birazdan yanlarına gidip son 10 yıl içinde neler yaptığımı anlatmam lazım, bitmez bu gece kızım suvebeyaz bitmez.

Neyse efenim şu aralar bi tuhafım, Heno kardeşimle ( en yakın arkadaşlarımdan biri ancak ailenin bir elemanıdır, ondan kardeşim. Babamı arayıp ben gelicem babacığım evde misiniz diye aradığında bozuluyorum abi beni sallamıyo diye, ama candır can ) pazar gününü dışarda geçirdik. Aradı bi akşam önce, ben mallaştım normal insanların yaptığı şeyleri yapmalıyım, kafamı dağıtmam lazım dedi. ( Dayısı beyin tümörünün son evrelerindeydi, bu hafta kaybettik ne yazık ki ). Bütün gün dışarda yürüdük, konuştuk, sustuk, ne söylesem bi işe yaramayacağını bildiğim zamanlardan biriydi. Ben sevdiklerimin üzülmesine de dayanamıyorum, belki de bazılarını çok sevdiğimden daha bi hassas oluyorum. Hayatın anlamına yeni bi boyut kattık o gün, varoluşumuzu sorguladık her zamankinden, sonuç kocaaaa bi soru işareti. Çözdükçe azalmıyo bu sorular onu anladım, sonra dün yolda gelirken bulutlara baktım, ama birine özellikle daldım, cennet var mıdır, varsa böyle bi boşluktan mı girilir, ölümden sonrası güzel midir diye düşündüm durdum ta ki bulutlar geceyle kaplanana dek.