Evlilik Hazırlığı ( Mim )

Sevgili deep mimlemiş beni yine. Hayır bi de nası buluyosun böyle modumla örtüşen mimleri deep anlamadım gitti inan. Hedef tarihim 31.12.2011 olduğuna göre, benim çoktann karar vermiş olmam lazım nası bi evlilik hazırlığı ve tören istediğime :) Evet efenim konumuz tam olarak bu.

Şimdi açık ve net olarak belirtmeliyim ki, evlilik hazırlığı kısmı konusunda kardeşim sayesinde epeyce tecrübe edindim. Organizasyon işinin ne kadar zor olduğunu bizzat yaşayarak gördüm. Ve son kararım; düğün akıllı işi değil. Eğer bütün hazırlıkları damat bey yapar ve bana da gel şekerim şu tarih ve şu saatte evleniyoruz derse - gelinliği ben hallederim, netice de bi kostüm, nereye gitse insan seçer o kadarını - o insan benim gözümde cennetliktir, yane ben bundan yana oy kullanırım en azından, gerisi takdir-i ilahi:)

Bu mevzu üzerinde, son Kaş tatilimizde dört arkadaş -altın kızlar - bi beyin fırtınası yaptık ilk kez. Ve bu konuda aslında ne kadar da hayal fukarası olduğumuzu orda gördük. Dördümüz anca bir hatun etti ya.

Benim orda da dile getirdiğim gibi efenim, düğün kısmı beni pek ilgilendirmiyor, ama evlilik teklifi çoookk mühim. Öyle romantik gibi görünen şeylere de gelemem ben, mum, ağaç, çiçek, böcek filan. Roma'da aşk çeşmesinde elele yürürken ya da Venedik sularında gondolla gezerken tercihimdir - tarihi bir atmosfer büyülü geliyo bana - ama sıradan bir günde de olabilir, öyle durduk yere birden bire evlilik teklifi etsin mesela. Bi insanın bir başkasıyla hayatının kalanını geçirmek istemesi yeterince özel bi durum bence. Bakmayın elalemin bulduğu adamla evlencem diye buluşmaya gittiğime, aşık olmadan evlenmicem, bi daha da aşık olmak istemiyorum, o zaman evlenmeye de lüzum kalmıyo gibi bir çıkarıma gidiyorum ama neyse.

Düğün kısmına gelince, işin içinde su olsun isterim, malum en büyük aşkım. Akşam üzeri, gün batımında, bir tekneyle düğünün yapılacağı mekana gelmek güzel olurdu hani. Fazla davetliye gerek yok dicem ama sırf kız tarafı olarak benim arkadaşlarım bi ordu eder ki, bilmem damatcım napar. Onu da o düşünsün artık, benimle evleniyor kolay mı :)

Bütün hazırlık işlerini damada bırakarak, ben sadece anın tadını çıkaracağımı burdan ilan ediyorum. Ben teklifine evet dediğime göre bütün detayları yapabilcek kapasitede biri olduğuna şüphem yok, hele zevkinden hiç :) Ey damat olur da bi gün bu satırları okursan vazgeçme emi, napim tabiatım böle. Vee bu güzel mimi prensesim cecil ve crazywomanrosemary'e göndererek burda sonlandırıyorum efenim.

Sistematik yaklaşım ve ölmüş hücrelerim

Blog kardeş bugün bi yazma isteği var içimde ama nasıl, sorun şu ki zihnimi odaklayıp tek bi konu hakkında yazamayacağım, her zaman öleydi ya.

Okulda öğretilen bi method vardı bize, olaylara sistematik yaklaşım özünde, kankimle bütün önemli kararların arefesinde uygulayıp ona göre hareket ettiğimiz birşey. Her istifa kararımın öncesinde mutlaka böyle bi çalışma yapmışlığım vardır. Nasıl mı yapıyoruz, önce değerlendirme kriterlerini belirliyosun, bir tabloya yerleştiriyosun, lütfen excel de filan değil, elde karakalem, 0.5 uçlu da olur, onunla hissederek hazırlıyosun, sonra herbirine 1-10'a, ya da 10-100'e puan veriyosun, hedefin en az 7 ya da 70 diyelim, eğer çıkan sonuç hedefinin altındaysa bas istifayı. Hattaa ve hatta bir ilişkiyi sonlandırırken bile kullandık bu tekniği, pişman mıyım yooo.

Sorunlara sistematik yaklaşıyosun bi defa, hem öğrendiklerini uygulama olanağı buluyosun, diyosunuz ya türev integral öğrendik o kadar ne işimize yaradı, valla şahsen benim yaradı.

Bugün yine böle bi tablo yapma isteğiyle dolup taşıyorum, ama konu iş değil, hayatın ta kendisi. Puanı 70 in altında çıkarsa, bırakcam akışına, hiçbişi için kılımı kıpırdatmicam. Yok eğer 70 üstü çıkarsa -ki olasılık dışı - asılcam dört elle, yürü suvebeyaz dicem. Kısmet artık bakalım.

Dün ki sinir harbinden sonra, hücrelerim yaşamaktan vazgeçmiş, kargamın gribim hakkındaki yorumu bu. Bu kızın yüzünden şöle ağız tadıyla ne bi depresyona girebiliyorum ne hasta olabiliyorum, bi analiz, bi terapist tavrı anlamadım gitti yaa. Sabahtan beri içtiğim ıhlamur nedeniyle ağaç büyüycek içimde, tema ya bağışlarım artık.

Şimdi varya ne hayaller kuruyorum, eve gitmişim, sıcacık battaniyeye sarınmışım, miss gibi uyuyorum, şöle 8-10 saat değil, en az 15 saat filan, offf offff. Ama nerdeyim ofiste, bilgisayarın başında, hava buz gibi, ısıtıcı boğazımı kuruttu, okumam gereken bi ton doküman var, mesainin bitmesine en az 3 saat,nası bi saadet içindeyim sen anla.

Efenim ben zamanın birinde, bundan 7 yıl evvel, bir günde karar verip İzmir'e yerleştim, nedeni biten bir ilişkinin ardından şuurunu yitirme esasında. Ama kılıf bu işte bi gelecek göremiyorum, değişik sektörlerde şansımı denemeliyim, valla bi sürü insan da yedi iyi mi. Sanki şehir değiştirirsem herşey başka olacak. Gittiiğim ilk hafta bikaç gün arkadaşımın arkadaşında, sonra öğretmen evinde kaldım, manzarası güzeldi ondan, sonra ani bir kararla ev tutmaya karar verdim. 1.haftanın sonunda bi sürü eşya almış yerleşmiş, ama aynı hafta aslında orda uzun süre kalamayacağımı da anlamıştım. Kankim çok yalvardı, bak bari eşya alma sen gelirsin diye, biliyo malını, yookk dedim kesin kararım, kalamam Ankara'da. Neyse iyi halt etmişim, bi günde de karar verip geri döndüm, o eşyaları da evin çeşitli yerlerine yerleştirdik, buzdolabı ve çamaşır makinası ölece duruyor ama. Dün akşam buzdolabının yanından geçerken şöle bi baktım düşündüm, şimdi varya herşey hazır gel deseler gitmem, nası bi azimdi o yahu diyorum. Yaşlandığımı anladım dün bir kez daha, dinamizm minicik şeylerle sınırlı artık hayatımda, ahh ahh.

Neyse blog kardeş, öğlen içtiğim ilacın etkisiyle yazıyorum bu satırları, ha normalim de farklı değil ama, bi etkisi vardır mutlaka diye düşünüyorum. Ben biraz dışarı çıkıp şu tepemde parlayan güneşe teslim edeyim ölmüş hücrelerimi, belki yeniden hayat bulurlar ha, olamaz mı..

Suvebeyaz okulda serisi / 2.dönem. Bölüm1

Bugün bütün günümü, öğrencisi olduğum okula ders kaydı yapmak için yedim sevgili blog, tam 2 saat katkı payı denen şeyi ödemek için sırada bekledim. Hayır anlamıyorum parayı ödeyen benim, bekleyen yine benim, bu işte bi terslik yok mu. Tam sistemden ders seçcem, enstitüye gidip sistemin açılması için yalvarmamız gerekiyomuş. Saat oldu mu 12, hoop yemek vakti, arkadaşlarım aradı biz oturduk bi yere gel diye, başladım cafe yi aramaya.

Artık tam pes etmiş gidiyorken bir güvenlik görevlisini gördüm, adam telefonla konuşuyor, bölmim sohbetini dedim, bekliyorum. Elemanın cümle aynen şu, yavuklusu belli ki, kaçırcam ben seni, dedimm allamm sabır ver, neyse bi sn diye işaret etti, tabi tabi dedim rahat ol hacı, nolcak ben kayboldum burda zati. Efenim telefonu kapattıktan sonra, ne dediyse hatun artık, kaçırmim da ben bunu napim şimdi di mi diye benden de onay alarak şapşal bi gülümsemeyle kalakaldı. Sonra neyse ki ne istemiştiniz acaba demek aklına geldi, dedim ben X cafe'yi arıyorum, hımm onun adı değişti Y oldu artık, bak o da şurda hemen diye burnumun dibini gösterdi. Buluşcağımız kafenin etrafını tam 45 dakika 5 tur tavaf ederek ismi değişen cafe yi bulmuş oldum sonunda. Ben teşekkür ederek ayrılırken, rica ederimm hoşçakaall diye arkamdan da seslenmeyi ihmal etmedi.Yurdum insanına ben bu yüzden hastayım yaw.

Neyse efenim en huysuz halimle gittim arkadaşlarımın yanına, şunu ye yok, bunu iç yok, ayakta durcak halim kalmamış, onlar bitirmiş ders seçim işlemini, doktora öğrencisi ikisi de bu arada, ben daha yüksek yapıcam, teyyy. Neyse ki çok geyiktiler, biraz kafam dağıldı. Sonra efenim bilgisayar bulmam lazım çıktı alcam vs, dedim suvebeyaz bugünden sana hayır yok, 5 saatini de bunu arayarak geçirirsin dön iyisi mi ofise. Umutsuz umutsuz gittiğim bölümde, bir asistan arkadaşa nerden seçim yapıp çıktı alabilirim dedim, baktı bi böle, sora gel benim bilgisayarımda yap, normalde izin vermem ama bil dedi. Dedim bi kahve borcum olsun, nası güzel bi insansın sen, bu kısmı içimden söledim tabi, olur dedi o da büyük bir zevkle. Allamm dedim yüzüme baktın, o arada orda öğrencileriyle konuşan bir hocayı gösterdi bak onun dersi de açılcak git konuş dedi, gittim abi şeker mi şeker bi adam, iki ders açıcam al ikisini de istersen dedi. Ne adamı tanırım ne dersini bilirim, var bunda da bi hayır dedim.

Şu anda müthiş bir baş ağrısıyla kıvranmaktayım, sanırım grip de olcam, bir de akşama arkadaşlarımla buluşcam, bu defa cidden arkadaşlarım ama, onlarla memleketi kurtarırız şöle bi. Bu hafta hiç erken eve gitmediğim için evden atılma riskim katlanmış durumda, haftasonunu dört gözle bekliyorum, sessiz sakin bi 4 saat geçireyim valla fazla bişey istemiyorum hayat senden, bugünlük yani, yoksa yanlış anlama.

Ben ettim sen etme, dön nolur :)

Ey güzel blog, bugün öle bi gün ki kelimeler kifayetsiz, Orhan Veli çıkagelse de iki sohbet etsek, beraberce süleyman efendi'yi ansak. Nası güzel bi hava var ve ben çalışmak yerine bugün bütün zamanımı gezerek geçirmek istiyorum.

Şimdi efenim ben şöle bi karar aldım son günlerde, dedim ki karşıma çıkan ilk adamla evlencem, bu aşk meşk işleri beni bozuyor, iyisi mi ben bu işi büyüklerime havale edeyim, hedef tarihim de en geç 31.12.2011. Teyzecim bana anında birini bulmuş, ama benden korktuğu için kardeşimi devreye koymuş, o da korka korka bana geldi anlattı durumu. Ben gayet rahat bi şekilde aaa tabii neden olmasın diyince, kardeşim o dakika bayılcaktı, nası yane sennn dedi ve kaldı öylece, o ifade bi ömür gitmicek yüzünden diye korkuyorum.

Dün akşam biz bu zatla buluştuk, adam gelir gelmez başlayan telefonlarım, oturduğumuz süre boyunca susmak bilmedi. Ben içten içe nası gülüyorum anlatamam, çocukcağız aynen şöle; hep mi böle, hiç mi susmaz telefonun, neyse biraz durmuşken sohbet edelim hiç değilse. Abicim arkadaşlarımın da aynı akşam arayacağı tuttu, benden 3 saat haber alamayan sarılıyo telefona, bişi de diyemiyorum. Soru nerdesin, yanıt bir arkadaşımla oturuyoruz. Bir arkadaşın kim ya, adı ne?? E abicim benim böyle esrarengiz cümle kurduğum nerde görülmüş, kütüğünü veririm normalde.

Neyse baktım farklı dünyaların insanlarıyız, ilk 10 dakika da tespit yapılır, öle şeyler anlattım ki dumurdan dumura girdi. Ama sevimli bi arkadaş daha kazandım o kesin, ben böyle diyince de hıı zaten az arkadaşın vardı bi bu eksikti deniyor ama olsun. Bunun sonucunda anladığım net bişi oldu ki, teyzemin zevkine güvenebilirim - oldukça yakışıklıydı- ama aklına asla.

Şimdi gelelim başlığa, kargacım bana küstü bloguma yorum yapmıyo ya, Avram'da benim kargaya tavrımı protesto edip yorum yapmayacağını belirtti. Bu zincir büyüyüp gitcek diye korkuyorum, niye yazıyorum sonuçta okunsun yorum yapılsın, yaptığım sersemlikleri beraber analiz edelim, falan filan. Burdan kargaya sesleniyorum, okuduğunu biliyorum, yorum yapim diye içinde gidiyor, dön kardeş. Şu kocası karısı kaçan tipler bağırıyo ya ardından, dön nolur diye, aha da onlara döndüm. Blogum sensiz boynu bükük, günde 75 yorum da gelse sen yazmayınca böle derin bi boşluk, hayatın anlamını yitirdim, bulamadım zati o ayrı ama. Neyse lafın kısası, Kargaaaaaaa gel len, iyiydik böle.

Bir de bişi var ki, çok mutlu olduğum bi durum, cecilim bu blogun bana kattığı en güzel şeylerin başında geliyor, bi mim sayesinde niye kendime bu kadar yakın bulduğumu anladığım güzel insan. Dün yaptığı bir cestle ben yine çok duygulandım, iyi ki tanımışım seni cecilim ya, bi tanesin... ( Bu yazıyı satırlarımız ' da yayınlamıyorum, izleyici kitlesini kendi meselelerimle bunaltmak istemem, daha edebi şeyler paylaşılıyor sonuçta. )

Bugün ders kayıtlarım başlıyor, suvebeyaz okulda serisi haftaya yayında olcak, birazcık okula konsantre olsam hiç fena olmaz, ben şimdi bilim dünyasına renk katmaya gidiyorum, sağlıcakla kal blog kardeş..

Doğum günün kutlu olsun Maya :)

Bu bir doğum günü kutlamasıdır sevgili blog, temmuzda muzimin doğumgününü kutlarken söz vermiştim unutmicam dedim :)
Bugün Beenmaya'nın doğum günü, efendim kendisi benim gibi tipik bir terazi, duygu yüklü bi bulut :) Hediyemse Can Yücel'den bir şiir olacak, kabul buyrulsun dilerim. Bir şiir borcum var unutmam ama :) İyi ki blog açmışım ve senin o güzel kaleminle tanışmışım...

Mutlu Yıllar

Bu gün dünyayı istediğin bir renge boya
Rengârenk batan günü al karşına
Bir renk de kendinden kat
Çocuklar gibi saf, temiz ve berrak
Kapat gözlerini bir hikâye yarat
Vazgeçme hissedilir biraz da sıcaklığını kat
Kalbindeki elleri bırakma sıkıca tut
Çünkü varlıktır sevgiye en güzel kanıt
Yalnızlığın saltanatını sür, sür ama
Birikmiş sevginden, herkese bir parça ver
Bir tebrik, bir arama bin umuttur insana
Mutlu yıllar, mutlu yıllar sana …

Can YÜCEL

doğum günün kutlu olsun, hep mutlu kal emi, kalemin de yüreğin de hiç susmasın, sevgiyle...

Başlıksız

İyi ki bi blogumun adresini değiştirdim, ne zahmetli işmiş kardeşim bu, niye kimse sölemedi. O yetmedi bir de bağlı olduğu mail adresini değiştireyim dedim, işte orda film iyice koptu. Şimdi tek tek, izlediğim bloglara gidip eski üyeliğimi iptal edip, yeniden izlemeye alıyorum, arada çift izlediklerim hiç izlemediklerim olcak elbet, acelemiz yok nasılsa, daha en az 40 yıl burdayım, eğer siz de öleyseniz buluşuruz yine bi platformda. Aslında yapmam gereken, yediğim her haltı birilerine anlatmaktan vazgeçmek olmalı, niye söylersin herkese blog yazıyorum diye, ama nerdeee bunu başaramıyorum işte, gizlediğim bişi var mı diye düşündüm şu hayatta, yok en az bi kişi biliyo en gizli olanı bile, teyyy. Babam bi keresinde arayıp nerdesin diye sorduğunda, meyhanedeyiz şekerim içiyoruz dedim diye, allaşkına bari nerde olduğunu söyleme de benim içim rahat etsin dedi. Adamı zorla yalana itersiniz siz toplum denen şey.

Bikaç gündür kargam bloguma yorum yapmıyo, küstüü, iyi oldu, rahat rahat yazıyorum, eğer burdan ilan edip yalvarmazsam bi daha da yorum yapmicakmış, pehh. Unut canım unut, gerçek yaşamda yeterince yorumlarına maruz kalıyorum, gelmezsen gelme bi daha :) Sana bir de şarkı gönderiyorum burdan, bilirim pek seversin; demedim mi Haydar demedim mi sana bu İstanbul yutar adamı, demedim mi Haydar demedim mi sana, bu şerefsiz geceler satar adamı :)

Yarın akşam önemli bi görüşmem var blog kardeş, her zaman çok akıllı kararlar aldım ya, bu defa tersini deneyeyim dedim, umarım naptığımı biliyorumdur, cosmos sen koru beni. Sonuçları ileriki günlerde paylaşcam sizinle. Son günlerde hep böle demeye başladığımı farkettim ama napayım ışık sesten hızlı yayılıyor, henüz söze dökemedim tasarılarımı.

İlgilenenler için belirteyim, bizimkiler kızı istemişler, başarılı bir girişim olmuş yani. Bu kız, kardeşimin düğününde gelin çiçeğini hile ile elinden aldığım şahsiyet, görüyo musunuz olanı ya, milleti kandırdın hadi yaradanı kandıramıyosun, hatun evleniyor.

Çok güzel bi haftasonu geçirdim sevgili blog, bizimkilerin her arayışında farklı bi yerden yayın yapmış olmamın hesabını bugün alacaklar sanırsam, nasılsın diyen de yok, ev ne durumda niye dışardasınız diye soruyolar ya, töbee. Dün, nefis bir kahvaltı, ondan sonra sinema yapıp, Bir Tutam Cennet'i izledik, allamm ağlaaa ağlaa bi hal olduk, yapmayın böle acıklı şeyler rica ediyorum. Benim sorunum sanırım, ölümlü varlıklar oluşumuza inanmamam, hiç yontulmayacak tarafımda bu olacak.

Dün, her zaman bi program yapalım diye can atan, ondan sonra hiç vaktinde gelmeyen, akşam saat beşte arayıp, nerdesiniz gelim mi diyen, bu da yetmezmiş gibi, çarşambaya buluşsak mı diye plan yapan şahsiyeti kınıyorum burdan. Eğer bu kezde bunu yapacaksan sebep beni bağlamaz, çık çatıya atla diğerlerini bilmem ama benim elimde kalacaksın, gençliğime kıyma dedim, sanırım bu defa anladı durumu. Ya adam yağmur yağıyo canım çok sıkkın ben çıkamıcam dedi bi keresinde, len vampir olsan güneşe çıkmazsın sen nesin olum diyemedim. Elektronikçilerin elektronik devrelerinde kesin bi sorun oluyor bunu anladım, üstelik bunu kendisi de kabul ediyor. Evren rica ediyorum senden, normal insanları gönder yanıma, nolur ya.

Böyle parça bölük içimi döktüm, gidiyorum bi meçhule, sevgiyle kal blog kardeş.

Evreka

Günaydın sevgili blog, bugün çok güzel bi gün, say ki hayatın anlamını buldum, evreka, evreka diye dolaşıyorum uyandığımdan beri, sana da günaydın Arşimet, illa bi yerlerden, paralel evrenlerden filan mesela okumaktasın yazdıklarımı diye düşünmekteyim.

Sabah kahvaltı etmeden çıktım evden, neden çünkü annem babam kız istemeye gitti İzmir'e, kahvaltıyı kim hazırlayacak, alırım bi poğaça gelirim dedim işe, oyyy oyy. Bizimkiler daha oğullarını yeni evlendirdiler şimdi de başkaları için hayır işine giriştiler, nası mübarek adamsın kamboş, ne diim ben sana. Yaw senin kızın evde kalsın sen git millete kız iste, töbe töbee, nası rahat bi adam. Neyse şimdi akşam yemeklerini düşünmekteyim, her akşama bir program yırttım onlardan, eve yemek yollamak isteyen olursa da olur yani, itirazım olmaz. Çiçek değil ama yemek, malum o yenilmiyor.

Sonra efenim dün cecilim sayesinde çok renkli bi gün geçirdik, Oksitlenmiş Cümleler adındaki eski blogumuz, nedenini hala çözemediğimiz artık çözmekten vazgeçtiğimiz bir sebepten ötürü silinmişti, şimdi artık http://bircumleocumle.blogspot.com/ 'dan yayında. Kelimelerine yeniden kavuşmanın mutluluğunu doyasıya yaşadı sanırım dün cecilim. Seni seviyorum ben be prensesim.

Şimdi ben gidip şu bulduğum şeye dair bi manifesto hazırlicam, unuturum filan neme lazım, ee ne demişler söz uçar yazı kalır..