Kaç gündür bloga gelip gelip gidiyorum, ellerim klavyeye uzanırken zihnim başka yerlere gidiyor, sonuç olarak iki cümle bile kuramadan kapatıyorum. Ama bugün inat ettim, tez bir yazı yazıla, blogum boynu bükük bırakılmaya.
Şimdi efenim yogaya başladığımdan beri bi gevşeklik sardı bütün bünyemi, o anlamsız hareketler bütününden sonra - hala felsefesini içselleştiremedim anlamsız vs diyorum bakmayın - bir iki gün maksimum enerjiyle yaşıyorum, sonraa hoopp iğne batırılmış bi balona dönüşüyorum, derken soluğu yeniden yoga stüdyosunda alma isteğiyle dolup dolup taşıyorum. Bir de hareketleri tam yapabilsem Buda bir, ben iki olcaz da , işin o kısmında henüz teknik arızalar var.
Son haftalarda çılgın bir koşuşturmaca içindeyim, okulda, işte, evde. Dünya mı hızlandı, ben mi yavaşlıyorum acaba ? Yaşlanmış olma ihtimalim de yok diil tabi. Dün kargam ilginç bi çözüm önerisi sunarak beni değişik dünyalara sevketti. Arkadaşlarımın 4 te üç buçuğunu hayatımdan çıkarırsam, yogayı da bırakırsam sorunun büyük bi kısmını çözmüş olurmuşum, yüksek lisansa başlamam zaten en başından hataymış vb. Alkolün etkisi yoktu bütün bu cümlelerde ne acıdır ki, bildiğiniz çayın eseri.
Baharın gelişiyle birlikte tatil arayışım tavan yaptı elbette. Farkettim ki epey bi süredir hiçbi yere gitmedim ya - farkındalığım da arttı işte :P - , tabiatıma aykırı bi defa, Viyana programını bi güzel katlettikten sonra şimdi gözümü İtalya'ya çevirdim. Ama dikkat edin hep batıya, batıyaa.
Hala oldum ya bir de, şimdi kuzucuğumu acayip özlüyorum, resimlerine bakıp bakıp mutlu oluyorum, o mini minnacık varlığın bu kadar keyif getireceğini hiç düşünmemiştim oysa. Allaammm ben iyice duygusal mı oluyorumm.
Neyse sonuç olarak hiç fena diilimm, hiçbişeye yetişememe duygusunun dışında herhangi bi olumsuzluk yok, ki bu tek başına yetiyo zaten. Temennim, yoga beni değiştirsin.
Namaste:)
Namaste:)
