irmik tatlısı tarifi :-)

 

 

İrmik helvası malzemeleri

• 350 gram kalın irmik (2 su bardağı)
• 165 gram sade yağ (3/4 su bardağı)
• 420 gram toz şeker (1 + 3/4 su bardağı)
• 875 gram su ya da süt (3 + 1/2 su bardağı)
• 1/2 kahve fincanı çam fıstığı

İrmik helvası tarifi

1. Bir tencereye; üç çeyrek bardak tereyağı koyarak hafifçe kızdırmalı, sonra kızdırılmış bu yağa; yarım kahve fincanı çam fıstığı ile 2 bardak kalın irmik katarak, fıstıkları hafifçe pembeleşip de irmiğin meyanesi gelinceye kadar bunları ortadan daha az ısıdaki ateşte 40-50 dakika durmadan karıştırarak kavurmalıdır. Meyane demek irmiğin 40-50 dakika içinde yanmadan hatta fazla esmerleşmeden kıvamında pişmesi demektir.
2. İrmiğin meyanesi gelince buna 3.5 bardak kaynar bir halde su ya da süt katmalı ve iyice karıştırdıktan sonra bir 3 çeyrek bardak da toz şeker katarak tekrar karıştırmalı, sonra da tencerenin kapağını hafifçe kapatarak hafif bir ateşte 20 dakika kadar demlendirilmelidir.
3. Bundan sonra tencereyi ateşten alarak, yarım saat kadar ılınmaya bırakmalı ve helvayı iyice bir karıştırdıktan sonra tabağa almalı ve servis yapmalıdır.

Yok sevgili okur, sakın endişelenme, blog formatım değişmedi, yemek bloguna dönmicem, ama Sevgili Mayıs Yağmuru ve Avram benim içim tatil dönüşü hazırlayacaklarmış, e ben de yayınlamadan gitmim dedim :-)

Mayıs Yağmuru 2 gündür blogumun şifresini isteyip durmakta, yokluğumdan istifade, burayı semt pazarına çevirme derdinde :-) Verir miyim hiç tabi ki hayır..

Hayat bazen tadından yenmiyor, aynı bu yukardaki irmik tatlısı misali, bazende acılı ezme :-) Şeker tadında günleriniz olsun ey ahali.. E hadi artık ben kaçar :-)) Ve tabii kii şarkım ; kum gibi

ıslak kelebek

İnsan nasıl delirtilir serisi bitti, tatilden dönüşte öldürücü vuruşu yaparım artık :-) Cem Adrian dinlerken insan mevsimini şaşırıyor çünkü, yaz ne demek, tatil de nesi moduna geldim :-) İnsan bu sözleri nasıl yazar ya, hadi yazdın, nasıl bu kadar yakıcı olabiliyor söylediklerin, ben gideyim gideyim, en iyisi :-)

 kalbim bir ıslak kelebek

insan nasıl delirtilir serisi 2. bölüm

Otogarları hiç sevmem, yolculukları da, isterim ki ışınlanayım ama olmaz o da. yine de durur muyum yerimde, aslaaa :-) Hüzünlenirim ben ya, birini yolcu ederken, ya da sevdiklerim beni uğurlarken, hiçbir yerde olmadığım kadar yanlız hissederim kendimi yolculuklarda, hele geceyse, offfff, bir mutlu dönerim evime anlatamam, Paris'e ağlayarak gittim desem sevgili okur, benim için üzülür ağlarsın, valla o derece :-)

Ama geçen yıl bişi oldu, Ağustos'da Kaş'a gittim, dönesim gelmedi bir daha, ayrılırken nasıl mutsuz oldum nasıl, o tarihten beri 3. gidişim olcak şimdi :-) Bişey var orda, insanı kendine bağlayan, değişik bir ruha haline sevkeden.

Orda zamansızlık sarıyor beni, nasıl olduğunu anlamadığım bir huzur etrafımda. Şimdiden yapacaklarımı düşünüyorum mesela, gün doğumundan önce uyanıcam bir sabah, dağları en iyi izleyebileceğim yere gideceğim, fotoğraf makinemi almadan hayatta olmaz :-) önce gözlerimi sabitleyeceğim sulara, sadece ve sadece o anda kalarak, geçmiş gelecek hiçbirşeyi düşünmeden, bütün kaygıları bir kenara iterek, sabah rüzgarıyla ürpererek duracağım öylece. Birkaç güzel anı hem zihnimde hem de kadrajımda ölümsüzleştireceğim. Sonra olduğum yerde uzanıp güzel tatlı bir uykuya dalacağım, yumuşacık yastıklar olsa öyle uyanamayacağım bir uykuya, düşler göreceğim birbirinden  güzel o kısacık anda. Güneş yakıpta beni uyandırana kadar kıpırdamayacağım biliyorum. Sonra bir kahvaltı tabi ki, olmazsa olmazım, Cemal Süreya'nın çok sevdiğim bir sözü vardır : ' Yemek yemek üstüne ne düşünürsünüz bilmem. Ama kahvaltının mutlulukla bir ilgisi olmalı ' diye. Es geçmeyeceğim yegane öğündür benim, o mutlaka büyük bir keyifle yapılacak :-) Kahveyle kahvaltı etmem ben, illaa çay olacak, üstüne kahveye de hayır demem ama :-) Sonrası mı, sonrasını anlatmama gerek var mı, güneş deniz kum, suvebeyaz ve tabii ki  şarkım :-)

Hayata..

insan nasıl delirtilir serisi 1. bölüm

Tatile çıkmaya son 2 gün kala, insan nasıl delirtilir serisi 1. bölüm gururla sunar.  Limanda rakı balık yapcam bi gece, gün batımında oturup, karanlığın basmasını bekleyeceğim usul usul. İçkiyi çok sevmem, içerim ama daha çok o güzelim sohbetine bayılırım kurulan masanın. Ne içtiğinin farkına varmaz ya insan, kaptırmışsındır kendini, kah yükselir içinden heyecan bulutları, kah hüzün çöker içine en afillisinden , içtiğin aslan sütü dür, kah aslan kesilirsin, kah minik bir kuzu. Hatta itiraf ediyorum suvebeyazın, beyaz'ı rakı'dır :-) Yok öle kolay değil tabi, adımın kaynağı bambaşkadır :-) İçip sapıtmışlığım pek yoktur, hiç demiyorum, bir kez var ki, onu ben bile unutamıyorum :-) Ama sarhoş olmak istemişse canım, çayla bile olabilen şahane bir bünyem var :-) 

Demiş ya koca Nazım ;

Bu meret öyle bir merettir ki, acıyla içilir, tatlıyla içilir, neşeyle
içilir, ağlayarak içilir, kavunla içilir, peynirle içilir, ikisi
beraber çok güzel içilir yemekle içilir, mezeyle içilir, suyla içilir,
susuz içilir, sodayla içilir, şalgamla içilir.

Ama işte, bir tek salakla içilmez...

Hayata....

Bugün Muzimin doğum günüü....

Bugün muzimin doğum günü, tabi ki burdan kutlamakla yetinmicem ama söz uçar yazı kalır demişler :-)

İyi ki doğmuşsun canımın içi, iyi ki varsın, sen olmasan kesin bişey eksik kalırdı hayatımda ve ben ne olduğunu asla bilemezdim :-)

Hep böle kal, hep böle insanları sev emi, sen uzuuunn uzuunn yaşa ki, gelecek kuşaklara olan biteni bu bakış açınla aktar, birkaç nesil daha kurtulsun :-)

Ve işte doğum günü şarkın ;The Unforgiven

Muzi kim diye merak edenler için, daha önce hakkında epeyce atıp tuttuğum yazının linki işte burda ; 

http://suvebeyazruzgar.blogspot.com/2011/05/mye.html

tatil / zar / no never again

Hep hüzün hep hüzün olcak değil ya, o da bi yere kadar canım, bugün güzel bir gün :-) Hasan Hüseyin'in aşağıdaki dizelerini okudum, güldüm biraz, nasıl da uydu dedim halime :-) Ey ahali son dakika insanı olarak, 1 ay önceden rezervasyon işini yapıp şansa bırakmamış arkadaşlarımdan ayrı kalmamak için verdiğim uzunn  :-)uğraşlar sonucu, bugün rezervasyonumu yaptırdım ve cuma günü tatile gidiyorummm...Ohh bee nasıl rahatladım nasıl, bir kör kurşuna gitcektim yoksa, sürekli aman telaş etmeyin ayarlarım bilmem ne diyip, ortamı sakinleştiriyodum, neyse ki şansım varmış :-) İşin tuhaf tarafı şu ki, yine Kaş'a gidiyorum, oysa Fethiye kısmına katılmak istemiştim bu tatilin, kısmet değilmiş napalım :-)
 

Zar

kötü  
durum kötü 
durum çok kötü 
durum gerçekten kötü 

ya şunda ya bunda 
ya burdan ya şurdan 
ya bugün ya yarın 
ya akşam ya sabah 

durum gerçekten kötü 
durum çok kötü 
durum kötü 
kötü 

yo pek de kötü sayılmaz 
şöyle olursa böyle 
böyle olursa şöyle 
bu yandan gelirse eh biraz 
şu yandan gelirse çok iyi 
dediğim gibi olursa hârikulâde 

iyi iyi 
durum iyi 
durum çok iyi 
durum gerçekten iyi

Sonra nedendir bilmem, bu parça kıpır kıpır yapar içimi, mutlu olunca daha bir dinleyesim gelir, işte size ;

drinking song , ben de bu arada hayallere dalıp, dalgaların sesiyle kendimden geçerken, sımsıcak gülümsesin dünya,  güneş hiç batmasın, hiç ama....

Fotoğraf

Uzunca bir süredir haber programlarını izlemem, gazete okumam, tamamen kopmayayım dünyadan diye şöyle bi başlıkları tararım netten, o sonu hiç gelmeyen saçmasapan tartışma programlarını görünce kanal değiştiririm, pek iyi bir televizyon izleyicisi de değilimdir zaten. Dün taksinin arka koltuğunda otururken,bir gazeteyi aldım elime, kulağımda kulaklık, arkadaşımın söylediklerini dinliyorum bi yandan, en çok istediği şeyi başarmış olmasına rağmen, büyük bir korkuya kapılmış ve sanki istediği bu değilmişçesine şikayet ediyor yaşadıklarından. Gazetenin manşetinde bir fotoğraf, bir anne ve baba var, öldürülen oğullarının ardından el sallıyorlar cenaze töreninde, bir daha göremeyeceklerine henüz inanamadıkları oğullarına. Hızla katlayıp koyuyorum yerine. Gücüm yok, haklısın ama başarabilirsin bile demeye, istediğin oldu, daha neden şikayetçisin ki diyorum sertçe, verdiğim tepkiden rahatsız, vatanından uzak bir yere gitmenin nasıl zor olabileceğini, nelerle karşılaşacağını, onu anlamam gerektiğini söylüyor. Benimse kafam gördüğüm karenin etkisinde, düşünüyorum öylece, bi süre sessizlik oluyor, hiçbişey demek gelmiyor içimden, gitmeden görüşürüz bu hafta bi gün diyip kapatıyoruz telefonları.
Bir tarafta toprak, iktidar, hırs, güç uğruna ölen çocuklar, bir daha asla eskisi gibi olamayacak anne babalar eşler, bir tarafta bütün bu olup bitenleri inanılmaz bir reklam malzemesine çevirip rant kazananlar. Kıymayın analar oğullarınıza, vatan oğlum sana feda demeyin, diliniz varmıyor aslında biliyorum, onlar olmadan vatan vatan olmaz ki, bunu da en iyi siz biliyorsunuz. Bilmez misiniz ki ateş sadece düştüğü yeri yakar.