Hey You !

Birkaç haftadır tuhaf bir haldeyim, gereksiz bir dinginlikle izliyorum dünyayı, hiç olmadığım kadar ciddiyim -ki en ciddi meselelerde bile on dakikayı geçmez - normalde terkedilme bir haftada, terketme acısız, hayatın anlamsızlığı bikaç saatte atlatılırken, yüzümden düşen bin parça, bi vazgeçmişlik, ışığı gitmiş gözlerimin, hayal kırıklığı da değil hayal kuruluğuna tutulmuşum, hastalığın en ağır aşamasındayım, ölmüş ölecek gibiyim bu dertten, nedenini arıyorum, bu mu acaba, yok bu değil, hah olsa olsa odur, yok o da değil, e peki nedir beni bu hale getiren derken, bir de ne göreyim, Merkür ikizler burcuna girmiş, Neptün geri hareketine başlamış, Venüs yine yerinde durmuyor, bütün suçlu gezegenlermiş, bense kendimi yedim bitirdim. Fotosentezle geçen onca günün ardından, bugün bir nefes aldım, oksijen gitti beynime, ohh bee dedim, sırrını keşfetseler big bang'in gayrı umurumda değil...valla değil..

                                             Hey you, dont help them to bury the light
                                              Don't give in without a fight.
                                                                  Hey You !

ahhhh bir bilsemm :-)

Hani Alaaddin sihirli lambasıyla gelse ve tek bir dilek hakkı verse isteyeceğim şey insanların düşüncelerini okuyabilmek olurdu, maskelerle dolaşan insanoğlunun yüzünün çırılçıplak kalması neyi değiştirirdi bilmem ama benim yegane hayalim bu. Bir gün bişey icat edecek olursam bu kesin zihin okuma cihazı olacak. Yanlış anlaşılmasın sakın, maskesiz geziyorum demek değil bu, aslında içimden neler neler söylemek isterken kendimi tutan benim içinde, söylemek istediklerine milyonlarca kilometre uzaklıktan bakıp yabancılaşan senin için de geçerli bu. Çok eğlenceli bi uğraş olacağını da düşünüyorum nedense. Zihninden geçenlerle dile dökülenler arasındaki standart sapmanın istatistik kayıtlara girmesi, beyanların yıllara göre ortalamaları, yeni bir iş alanı yaratacağı gibi bizi yeni endişelere de iter. İnsanoğlu böylesine şeffaf bir sistemde bile yanıltır mı karşısındakini dersen, bence evet, yanıltmalı da, tadı olmaz yoksa yaşananların. İçinden yükselen öfke lavını yatıştırıp, küfürler savururken, 'Yok canım ne demek hiç önemli değil, olur böyle şeyler,insanız hepimiz' cümleleri dökülen o diller var yaa o diller, kopsun demicem, yoksa dediğim gibi anlamı olmazdı.Her zaman kötü de olmazdı bu ayrıca, bazen melül melül bakan bir çift gözün dile getiremediklerini öğrenirdik, kimi zaman söylenmiş öylesine bir sözün ardında yaşananları.Şimdi de bir öngörümüz var elbet, ama tahmin müessesi de bi yere kadar yani,yorucu en başta, insan düşündüklerinin,düşüncelerinin düşündürttüklerininin teyit edilmesini istiyor.Bilimsel bir kuruluş buna onay versin hatta,ödül ceza sistemine karşıyım aslında ama neden olmasın diyorum bu defa, Kral TV Müzik ödülleri gibi bir organizasyon olsun, yılın düşüncelileri seçilsin, insanlar kendi olmaya teşvik edilsin. Ne dersin, herşey bundan daha eğlenceli olmaz mıydı sence de ?

.....??????.....

Çoktan seçmeli hayat bana göre değil, tek bir seçenek sunulmalı bana aynı zaman diliminde, yoksa bocalayıp duruyorum, olasılıklar denizinde kayboluveriyorum, herşeyi tanıma, anlama, yaşama, görme isteği, bitmek tükenmek bilmeyen bir maymun iştahlılık kavrayıveriyor benliğimi, ondan sonra gel de çık işin içinden. Tam birkaç gün önce istikrar göstereceğime and içmişken, şeytan çıkıverdi karşıma. Yemin ettim bir daha büyük konuşmayacağım, bir daha boyumdan büyük işlere kalkışmayacağım :-) Kendime verdiğim sözleri tutamayınca daha bir üzülüyorum galiba, 3 gündür ders çalışmam gereken yerde, kara kara düşünürken buluyorum kendimi, bir karar vermeliyim. İşin tuhaf yanı, herşeye bir kulp bulan babam bile sen bilirsin diyor :-) Hani nerde karşı çıkışlar, nerde dur durduğun yerde diyen ebeveynler, nerde istediğim yere giderim tripleri yapan ben, sanırım çok büyüdüm bunlar için :-) Bir yandan herşey düzene girmiş, bayıldığım bir rutine binmiş :-) diğer yandan ateş beni çağırıyor, hiç bilmediğim bir şehir, bilmediğim insanlar. Yazı tura mı oynasam, zar mı atsam, kahve falı mı baktırsam, ya da ak sakallı bir dede mi seslense bi yerlerden bak bu doğru diye, iç sesim de tarafsız değil ki, onu da dinleyemem. Ne yapsam bilmiyorum özetle..Daha önce de denedim oysa, yenildim. Olsun diyorum yine de, yine dener, yine yenilirim, belki bu sefer daha iyi yenilirim, olamaz mı ki ?

:-)

                                                     

M'ye...

İşte istikrar konusunda çok ciddi sıkıntılıyımdır, ama öyle böyle değil arkadaş, bi yerde en fazla 3 yıl çalıştım bugüne kadar, toplam 11 yıllık çalışma hayatımda :-) O kadar abartmışım ki hatta, beni arada sırada gören insanlar bile - naber ya, napıyosun nasıl işler, son çalıştığın yerde değilsindir heralde, artık seni takip edemiyoruz valla- diyecek kadar. Zaman zaman ben çalışmak istemiyorum diyip, 8-10 ay yan gelip yattığımda oldu :-) 25 yıl aynı yerde çalışacak olma fikri ürküttü hep beni, manyak mıyım nedir bilemedim - galiba değil kesin öyleyim - ama aynı insanlar, aynı yollar, bana göre değil gibiydi:-) Sonra birden değiştim -toplum baskısının etkisini de hafife almamak lazım tabi- dedim hastasın sen kızım, dayan bir de yaa, yok onun kaşını beğenmedim, yok buranın havası güzel değil,yok gelecek göremiyorum, sana ne dedim,artık istikrarlı olmaya and içtim, 15 gün sonra yeni işyerimde 1.yılımı dolduracağım :-) Yazıya ne diye başlamıştım bak nereye geldim, aslında hikayem bambaşka :-) Bundan 3 yıl önce yine bir iş değiştirme bunalımındayken, tam kariyerimin zirvesinde :-) ayrılmak istedi canım. Yeni işimde ilk iş günüm en unutulmaz anlardan biri oldu, daha sonra hayatımın renklerinden biri olacağını o gün anladığım dostumla tanışma anı zihnimden gitmez bir daha. Yer yokluğundan masalarımız dipdibe,ortak alan var kullanacağımız, eşyalarını öyle bir özenle düzenliyor ki,bir milimetre kayarsa benim masama kıyamet kopacak gibi, hayırdır napıyosun diyorum, ne bileyim sen de o manyaklardansan şimdiden önlemimi alıyorum,uğraşamam seninle diyor :-) Hah diyorum o anda, tam yerine düştün kızım, sen deli bu senden deli, harika geçecek burası. Ama orda çalışma maceramda uzun sürmedi,6 ay sonra bana göre olmadığını anlayıp, özel sektörde devam etmek istiyorum diyerek attım kendimi yeni bir maceraya daha :-) Sonrası mı o daha fena, 22 ay boyunca maaşımı 3 ay geriden alarak büyük bir istikrar örneği gösterdim işe gidip gelerek, ee hayat bu, hep istediğin gibi olmaz herşey. Neyse bu sevgili arkadaşımla bitmedi tabi hikayem, hergün dozu arttı deliliklerinin, çalışıp paramı alamazken, manyak mısın sen niye gidiyosun o işyerine diyen de oydu, çalışmadığım dönemde benim için endişelenip benim yerime iş arayanda. CV’im sayesinde nerelere ulaştı J Haftada bir arayıp ne zaman çalışmaya başlayacaksın,oturuyo musun sen hala,nasıl bir rahatlıktır bu,şişş paran var mı,manyak hatun kredi kartlarını kim ödüyor diye diye başımın etini yiyende oydu. Sırf bi gün ihtiyacım olur diye bir fon yarattı o derece yani :-) Geçmiş yaşamlarımdan birinde annem miydi acaba diye düşünmeye de başladım hani. Ben hala diyorum ki iyi ki girdin hayatıma, ya da istikrarsızlığım bak nasıl işime yaradı, iyi ki girmişim hayatına :-)) Bu dünyada oluşuna sevindiğim nadir insanlardan kendisi. Dilinin kemiği, şaşırtma kabiliyetinin sonu yok, çıtasız diyorum ben kendisine. Hani hepimiz yaşadıklarımızdan bişeyler öğrenip sonra o öğrendiklerimizi bir süzgeç yapıp herşeyi ondan süzerek yaşarız ya, ya da en azından ben öyleyimdir :-)çıtalarımız vardır, onun yok, anlamadığı öğrenmediği için değil, istemediği için yok. Durup dururken niye yazmaya başladım bu yazıyı di mi, anlatasım var şu aralar feci halde,hiç durmadan yazasım,ama konuşasım değil. Vardır buna da bulacağı psikolojik bi sebebi :-) Aslında blog değil roman yazılır diyaloglarımızdan, mizah anlayışına hastayım kendisinin :-) Geçen hafta tatile gitmeden önce beni aradı iyi yolculuklar dilemek için, aynen aktarıyorum diyalogu ; 

M -Napıyosun ,

Suvebeyaz - İyiyim canım nolsun ( İşyerinde ses yalıtımı pek fena, sesim duyulmasın diye,kısık kısık konuşuyorum )

M- Nerdesin sen

Suvebeyaz - İşyerindeyim, çalışıyorum.

M- Hımm sanki yatak odasındaymış gibi geliyor sesin,

Suvebeyaz - Keşke öyle olsa ama değil canım,çok yoğunum :-)

Suvebeyaz-Sen nasılsın,neler yapıyosun bakim

M-Sana ne ne yaptığımdan, insanların hayatında değilsin, sonra da ne yaptıklarını mı merak ediyosun

Suvebeyaz - ??? nasıl yanii,naptım ben yine

M- Kes sesini ya,öyle yalan mı

Suvebeyaz - İyi peki öle olsun,ama çok yoğundum son haftalarda o yüzden,hem sen  niye aradın o zaman :-)

M-Dedim ya,iyi yolculuklar dilemek için

Suvebeyaz -Ağzıma tükür sonrada iyi geçsin yolculuk,bu da iyi be

M-Kes,kes,hadi görüşürüz.

Çat kapandı telefon.Kalakaldım öylece,haklıydı aslında,ama sebepsiz yere yoğunum kardeşim,zamanla sorunum var benim,napayım J Tatilden döndüm, yine aradı.

M- Şiş nasıl geçti tatilin

Suvebeyaz-Süper geçti canım

M-Yaa iyi, sesin niye böyle geliyor

Suvebeyaz- Yorgunum,uykusuzum ondan ( Bu da büyük yalan, ama kötüyüm demeye korkuyorum,o anlıyor nasıl olsa J )

M-Neydi o okuduğun Kripton muydu neydi,o da mı işe yaramıyor,ya bak ne dicem, ya sen de okuma onu ya da ben de başlayayım,iletişemiyorum ben senle ya ,ha bir de o karıyla görüşme ( Kargam bahsettiği, onu da ayrıca anlatacağım J ,kılavuzum benim , düşünün artık halimi), iyi gelmiyor sana o

Suvebeyaz-Nasıl yani,nerden çıktı şimdi bu :-)

M-Sen beni dinle uzak dur, ruhunu daraltıyor o senin

Suvebeyaz- Uff M yaa..

M-İyi tamam kes,görüşürüz hadi.

Yine çat kapandı telefon, veda sözcüğü bilmiyor kendisi,telefonu da alo diye açmaz zaten,cümlenin ortasından girer,ne olduğunu bile anlamazsın.Ertesi gün akşam saat 18:15

M-Napıyosun

Suvebeyaz- Hiç canım çalışıyorum işyerindeyim

M-Bu saatte mi

Suvebeyaz- Saat daha kaç ki,erken değilmi

M-Mesai saatin belli değil mi senin ya,ne işi alla alla

Suvebeyaz- :-)) Yok öyle bir saat

M-Konuşamıyo musun sen

Suvebeyaz- Evet

M-Patronların mı orda

Suvebeyaz- Evet

M-Hımm iyi iyi,bi tane bluz beğenmiştim ya bana hediye alcaktın hani o kalmamış gittim baktım mağazaya,sahi sen maaş alıyor musun artık,

Suvebeyaz- Evet canım,buluruz başka bi yerden

M-Manyak mıyız be yoksa yok ne uğraşcaz boşver

Suvebeyaz- Bakarız bakarız,canım seni akşama arayayım mı

M-Konuşamıyosun di mi,hayır arama

Suvebeyaz- Neden

M-Müsait olmam

Suvebeyaz- Alla alla niye ya

Suvebeyaz- Sen şimdi niye müsait değilsen ben de o yüzden olmicam,ayrıca sen bağırana kadar da kapatmicam telefonu,ne kadar manyak olduğunu anlasınlar

Suvebeyaz- Allahaşkına kapat M,öldürdün gülmekten,konsantrasyon filan kalmadı.

Çat kapandı yine telefon. Aynı günün akşamı aradım, öğlen konuşamadım nasılsın diye, bi sürü olay anlattı,birinden bahsetti aslında hiç tanımadığı,sana sığınmak istiyor bugün canım, nedenini bilmiyorum ama iyi değilim dedi, al benden de o kadar dedim, berbat geçen bi günün ardından, hiçbirşey keyfimi yerine getiremez derken sen aradın.İyi değilim ben de, bikaç gündür bana sataşmanın nedeni buymuş demek ki dedim,benim de sana sığınasım var, nedenini biliyorum aslında, bi tuhafım ne zamandır, beni sanırım şu anda en iyi sen anlarsın. Gülümseyerek kapattık telefonları, bir oh dedim, iyi ki varsın dostum, iyi ki varsınız güzel dostlarım, şanslıyım ben ya, hem de acayip şanslı....

Ey Sareban......

                           
                                       İranlı müzisyen Mohsen Namjoo'dan bir aşk şarkısı....

                                                              Ey Sareban

                                                         -------------------------

                                                  Ne zaman otursam gecenin başına
                                                            Ne zaman müziğin;
                                         yazamıyorum sözünü etmek istemediğim şeyleri
                                         birbirinden ışığını saklayan uzak yıldızlar gibi
                                                çekiliyor herşey kendi karanlığına
                                  parmak uçlarımda yıldız tozlarıyla kapıyorum gözlerimi
                                            Ey ruhumun en büyük şartı olan tedirginlik!
                                                           Şimdi saat on iki
                                                         Şimdi gece ve müzik

                                                Ne zaman otursam gecenin başına
                                                         Ne zaman müziğin
                                               göçüyorum boş kağıdın sessizliğine
                                      kalbim, kapatılmış kireç kuyusu akıyor kendine
                                            bakıyorum gençliğim geçiyor uzaktan
                                                       dudaklarında bir ıslık
                                              kitapların on lira olduğu zamanlardan
                       
                                             ............................................

                                                         Murathan Mungan
                                                     -------------------------

Feride

Bugün Feride günü :-) Seneler sonra aklıma takıldı dizeleri..Tam da şimdi, alıp kitabımı elime bir deniz kenarında kumlara uzanıp kıpırtısız öylece durmak istiyorum...Bir tek Güneş'e tahammülüm var, o hiç susmasın, geri kalan herşey sussun, zaman dursun...Mümkün müdür acaba :-)


                                              herkesin bir feride'si vardır ben bilmez miyim
                                                   herkesin bir ayakkabısı gibi bir de şarkısı
                                              herkesin bir kimsesi vardır ben bilmez miyim
                                                   bir de kimsesizliği
                                              (...)
                                                   d(erken) yıllar geçer
                                              o herhangi bir gün de akşam olur
                                                   akşam olur sen bana bir bardak çay getirirsin
                                              ensenden öperim, o saat bardakta şeker gibi erirsin
                                                   sen bir yaz güneşisin bakınca gözlerine bir sevinir
                                              bir sevinirsin..


                                                   yüreğinden ansızın okul çocuklarının trampetleri geçer
                                              tramvaylar, havai fişekler geçer..
                                                   benim yüreğimde ise hep uzak ki yollar
                                              içinden uzun yol otobüsleri, sessiz ırmaklar geçer..
                                                   benim ırmaklarım
                                              ırmaklarım benim senin gözlerinden geçer...

                                                       Yılmaz Odabaşı