Kaş ve Karga..İyi ki varsın yol arkadaşım :-)

                                                          hiçbir şey bozamaz keyfimi :-)

                                        her akşam bir büyük, başka türlü taşınabilir mi bu yük...
                              içmeye mi sebep arıyorum, bir sebepten midir içiyorum, bilmiyorum.
                         Grup Seksendört'ten Hayır Olamaz'ı öneriyorum, benim için yazılmış sanki :-)

                          

                                   benim hala umudum var, bize benzemiyor hiç değilse bu çocuklar..

                               fırtına öncesi sessiz geçen son gece, birazdan bulut saracak ortalığı :-)
               Bir günüm de sakin geçsin, bir de normal insanlar olsun hayatımda, olamaz mı...inanırsam olabilir..

Dönen asla giden değildir değil mi?

Şiirlerimi yayınlamak gibi bir amacım yokken birden blog oluştururken buldum kendimi, sanatsal bir amacım yoktu bunu yaparken -şimdi var ne yalan söyleyeyim :-) ne okunmak insanlar tarafından, ne bilinmesi ruh halimin hiç görmediğim yüzlerce, tek bir birşey vardı istediğim, o okusun, o bilsin dile getiremediklerimi, o biraz daha fazla anlasın beni. Sonra gün geldi, onun bilmesi de yetmedi, içimde şiddeti artan deprem karşısında, başka yollar aradım mutlu olmak için, sanırım buldumda. Şiirlerden oluşsun istemiştim bu blog, kendimi en iyi belki de böyle anlatabilirim diye düşünmüştüm, kelimeleri orasından burasından çekiştirirek, başka başka anlamlar yükleyerek, belki bir anlam bulurdum söylediklerime.Sonra değişti işte, kurudu o kaynak, hüzünlü sözler dökülmez oldu dudaklarımdan, mutsuz mu değildim, mutsuzluğumu dile getirmeyi mi unutuyordum, mutsuzluk hızla bambaşka birşeye mi dönüşüyordu bende, bilmiyorum hala.Çok hızlı geçti zaman son aylarda ve aynı hızla akıyor ne olduğunu hiç anlamadan, ilk kez büyüdüğümü hissediyorum, bir çiçek açarken çıkardığı o devinimin seslerini hisseder mi bilmem ama ben olağanüstü bir biçimde büyüdüğümü hissediyorum bu sesler arasından.Yola çıkacağım bu akşam, bu dönüşümün başladığı yere,maviden umudum dalarken derin derin gözlerine,kendimi göreyim sularında. Zihnime format atıp,uzanırken sonsuz göğün altında,medet umacağım pusulamın bozulan ayarları için hırçın sulardan...

Mim

Sevgili SırfŞiirselYorum mim'lemiş beni, ne iyi etmişsin :-) İlk mim'im ne de olsa..Ruh halimi kendi cümlelerimle anlatayım istedim..

nasılım diye sordum ruhuma
mavi dedi alabildiğine
kelebekler her yanda
göç etti hüzün kuşu
erguvanlar açmış gözlerimin karasında
bu sabahta uyandım
yeniden sevebilme umuduyla..

21 Nisan 2011

yol

yönümü değiştirdim
nereye çıkar bilmem bu sokak
çekiliyorum uzayıp giden ufka
ışığa hasret günebakanlar misali koşarak
karşılaşacağız elbet bir gün bir yerde seninle yine
düşün ki dönüp duruyoruz bir çemberin etrafında
aslında ne geçip giden zaman var
ne yarın ne gelecek
bir çok sen varsın pek çok seçenek
mutsuzluğun binbir tarifi varken
tanımsız şimdi elimdeki saadet
bıraktım kendimi direnmiyorum akıntıya
ya boğulmak var sonunda
ya ebedi bir cennet

Şubat 2011

kar

kar başladı
üstümü saran gökyüzü kayboldu sanki
sahipsiz hissettiğimden belki böyle zamanlarda
umutsuzluğum büyürdü kar taneleri dökülürken titrek ışığın altında
ilk mevsim bu üşümediğim
sıcak ülkeler hayali kuruyorum hala
güneşin batmadığı uzak ülkeler çığlık çığlığa
lacivert bir deniz gelip yerleşiyor gözlerime
en olmadık karanlıklarda
bir elimde buzlu rakı
diğeriyle selamlıyorum kuşları
istiyorum uyandığımda duyduğum ilk ses olsun
dalgaların kıyıya vuruşları
yokluğunu bile hatırlamam inan sevgili
aslında bir avuç saadete satmak istemem seni
ama kar başladı
ve her yer beyaza dönüyor büyük bir hızla

zaman

kurumaya yüz tutmuş bir dere gibi sızlıyor bir yanım
öyle ipince öylesine usulca
zamanla bütün derdim biliyorum
zamanla soluyor gözlerimde gökyüzü
...gülüşlerim yitiriyor ışığını
zamanla bütün mevsimler kışa dönüyor içimde
...daha az anıyorum adını
anladığımda uzaklaştığımı senden hızla akıp giden zamanla
kurumaya yüz tutmuş bir dere gibi akıyor yaş gözlerimden
öyle ipince öylesine usulca

bekleyiş

yorgun düştü kadın
beklemekten olmayanı
oturdu pencere kenarında saatlerce
izledi yere düşen damlaları
telefona giden eli…
...bekledi çekmedi tetiği
gözleri kızıllığında sabahın
aksini izledi suda
ne çok değişmişti yüzü
ne çok benzemişti ona
sildi parmak uçlarıyla
gittikçe büyüyen o maskeyi
silindikçe büyüdü gözlerindeki boşluk
bir ölü belirdi ardında
yitip giden pencerelerin