Duvar

senin şehrindeyim
bir zamanlar çocuk olduğun o tozlu yollarda
ağlamamaya söz vermiş bir çocuğum
oturuyorum bir duvar dibinde
kıpırtısız izliyorum sarıya kesmiş göğü
birazdan akşam olacak
yine saracak içimi katran karası bir hüzün
susmak istiyorum biliyor musun hem de yüzyıllarca
değmesin istiyorum kulağıma bir daha hiç insan sesi
ve bir bilsen…
yokluğunun nasıl da keskin kokusu

98

Mavi

Sokaklar sessizdir bu saatlerde
gömülmüş baharın ilk ışıklarına evler
zamanı derinden soluyarak
kanat çırpan bir kuşa
-göç mevsiminde-sunar serinliğini
hasretin kemirir içimi
sözler-karanlıkta-yürekte
gizler kendini
filiz vermez güzellikler yeryüzüne
ışıklar beynimde çakar
mavilik dağıtır beynimi..

Mart 99

Hiç

Kelimelere yüklemek yerine acıyı
en olmaz derinliklere ekliyorum
ayaküstü sohbetlerde kaybettim
anlamını söylenenin
çağrışımdan ibaret
gördüğüm ve hissettiğim
düş yok, ses yok
ve nihayet
ben yokum !

Aralık 98

Düş

Suskun ve eziğim günlerdir, aylardır
belki de sayamadığım, yok saydığım zamanlardır
kandırmaya çalışırken kendimi
alabildiğine güçlü ve emin
her geçen gün biraz daha eksildim
mutlu olmamak için ikiye bölündüm durmadan
çoğaldım sanırken
un ufak ettim beni
ve öldüm anlarca sahte gülüşlerin ardında
en olmaz zamanlarda hesaplaşıyorum kendimle
heyecansız ve cansız hayat
varlığım engel önümde yaşamaya
güneş vurmuyor uzun zamandır pencereme
karanlığa açılıyor düşten bir gemi
bense eskisi kadar özleyemiyorum seni
ağlamak her şeyden zor
gözlerim terk ediyorken beni
önce bellek yitimi, ardından müthiş bir uğultu
ses verirsen bir gün bana
söyle
düş neydi
ve ne yapacağız şimdi ?

Aralık 98

Hazan

Kırlangıç ölüleri çoğaldı yüreğimde
titrek sesler aldı yerini o cıvıltıların
ne baharlar kar etti
ne ağaçlar yokluğuna
hala üşüyorum
senden kalan hüzünle
bitmeyen o yaz yağmurlarında.

Ocak 99

Tuval

Yarım kalan bişeyler var..
renkler yerli yerinde
kelimeler eksiksiz
çerçeve çok mu büyük
sınırlar mı gereksiz
mutsuz değilim eminim
ama gülemiyorum kedersiz
bu tuval ya çok koyu
ya da ressam yüreksiz

98

Kuytu

birbirinden sarhoş geceler geçerken
sığınağında hayatın doludizgin koşarken sen zamana
ben başka nehirler arıyordum akacak
başka sular arınacak
gözlerini dayamış bulutsuz berrak bir ufka
özlüyordum seni dönsem sesin başucumda
hep varolacaksın içinde pişmanlıklarımın
affetmeye çalışırım seni de kendimi de
tutamayacağım bir söz vermek istemem yine de
adın zihnimin kuytularında saklı
bulamayacağım..biliyorum ..kuracağım hiçbir cümle de aynı tadı
gitmeler üstüne kurulu hep zamanlarım
hep tüketmeler üstüne anı ..

Ekim'10