Uçurum

bir uçurum kenarında durup öylece
vazgeçmişken artık gündoğumlarından
ince bir dal gibi bana uzanan
masalsı bir dünyadan
korkak kararsız ve kaskatı
tutarken ellerini
bilmiyordum henüz içimin derinlerine sızan
ateşte kendini sınayan tenini
sana doğru usulca akıp, geride bırakıp bütün hikayelerimi
deniyorum varlığınla yeniden tutunmaya sabaha
gözlerini gözlerimden bir an olsun ayırma….

Ekim'10

Uzak

bir kez olsun gitmedim o yerden
unutmadım söylenen hiçbişeyi
attım derinlere bi yerlere..sakındığım o sevgiyi
yaralarımla kaynadı bir oldu acılarımla tenim
gözlerin..aklımda kalan en tekinsiz yerin
bi baksam kaybolurum diye gözlerimi uzaklara kilitledim
sen çekildin şimdi sahneden..bense hala bıraktığın yerdeyim..

Ekim'10

Rüya

yıllar oldu düşmedi elimin gölgesi kağıt aklığına
ne söylemeye sözüm vardı yarına
ne de gücüm yaşanacaklara..
sen geldin ve işte değişti dünyam
sana anlatmak için yaşıyorum her anı
her anı yaşarken seni anlıyorum bir daha
belki buraya kadar herşey
bitti rüya..
ama istediğim son şey senden.. beni sakın uyandırma..

Ekim'10

Eksik

ne söylersen söyle
sev ya da sevme beni…
istersen acıt..
istersen kapat üstüme bütün kilitleri
bir parçasın benden kopan, bir parça.. diğer yarısını arayan
ben hep özlüyor olacağım seni
kimi sevsem, uyusam gögsünde
sen olacaksın dokunduğum ten
eksik kalacak bir yanım
bi yandan yaşayacağım sensiz
diğer yandan gün be gün öleceğim seninle..

Ekim'10

Işık Yılı

ışık yılı uzaklıklardan tanıdı tenimi tenin
çekildin santim santim kanayan yerlerime
yaklaştıkça çarptı ellerin duvarlarıma
öfken sevgin kadar büyük
kayıp bir adam kayıp bir evren karşımdaki
söyleyemediklerim büyüyor nefretinin cehenneminde
gel git lerle doluyum yine
bekliyorum öylece sessizce
önümde uzanan huzurlu saydam bir gece
istiyorum kalalım böyle
ne sözcükler ne geçen zaman incitmesin kimseyi
sabah olacak.. ve kendiliğinden bitecek nasılsa bu bilmece

Ekim'10

İmkansız rüya

unut beni de geçirdiğimiz o geceleri de
ne adım kalsın geriye ne de geceden süzülen duman
yakma bi sigara daha
yaktıkça üşüyorum ağustos sıcağında
sadece uzan yanıma ve tut elimi son bir defa
sor bütün soruları da kapansın bu cehennem kapıları
anla artık işte cevapları ben de değil yaşadıklarının
ne güçlüyüm gördüğün kadar
ne de umarsız sadece yaralı
diğer yanım yarasına sevdalı
kabuslarla dolu gecelerim
peşindeyim bir imkansız rüyanın
ne verebilirim sana istediklerini
ne de açabilirim bir bilinmeyene kapılarımı

Ekim'10

Yaprak

öyle seviyorum ki seni
sonbaharda dalından düşen yaprak misali
sararıp solarak, her gün biraz daha dalından uzaklaşarak
korkarak hem biraz
hem biraz susarak
bir mevsim daha geçiyor bak
öyle sessiz, öyle umarsız
yanlızlığımızda boğularak

Ekim'10