Sayım

Kelimelerin gücüne inananlardanım ben de, sihrine, bazısı dokunur ta içine, öylesine görünse de. Biraraya gelse de bazen uyumlu gibi görünen onca dize, anlamsızdır değmiyorsa yüreğimizde bi yere. Severim kelimeleri, oynarım ben de, bilirim ki acıtabilirim de, boğabilirim sevince de elimde böylesi bir güçle. Bazen sessizlik en ağırıdır, konuşarak incitemediğini susarak öldürebilirsin. Belki de bu yüzden seviyorum şairleri de. Şiir de susar, anlattığı onca şey kadar.

Kimi zaman söylemek istediklerin gelir kalıverir dilinin en ince yerine, sadece kuru bi söz dökülüverir soğukluğunda mermerin. Bir şair yetişir imdadına tam da o anda ;

' beni eğer gerçekten tanırsan bilirsin bir şekilde; severim kelimeleri de korkarım çoğu kez, sahibinden saklarım vuslata ermiş, bir bütün cümle olmuş o kelimeleri. beni tanırsan biraz olsun bilirsin aslında kimsenin ne bakışına gönül veririm, ne de toprak olup gidecek olan bedenine. senin de "uzaklara doğru bir bakışın vardı, keşke yalnız bunun için sevebilseydim seni." der cemal süreya.

Ah Cemal Süreya ahhh.. İşte şarkım...