Her ortamın eziği olmaktan sıkıldım ben arkadaş

Bayramları sevmiyorum arkadaş, sadece bayramları mı, 5 kişiden fazla tanıdığın bir araya geldiği hiçbir toplaşmayı sevmiyorum ben. Nasıl olduğunu anlamadığım bi şekilde konu dönüyor dolanıyor evliliğe geliyor çünkü, sıra artık sen de, ne zaman evleniceksin, yeter artık bu kadar özgürlükte bi yere kadar bla bla bla. Normalde büyük sabır gösteriyorum, kısmet diyorum, gelecek yıl diyorum, bildiğiniz biri varsa evleneyim diyorum. Hatta bi keresinde bir teyzeye, istemeye gelebilirsin dedim, oğlu yokmuş, merakından sormuş yane. O zaman nie soruyosun teyze ya dedim, annem neler dedi neler bunun üstüne düşün artık.

Bu sorulardan ötürü soğudum evlilikten ya, bir çeşit ÖSS benim için, kabusum oldu inan. Az önce tam bu konuda bir arkadaşımla konuştum, ismini vermek istemeyen arkadaşım dedi ki; Her ortamın eziği olmaktan sıkıldım ben arkadaş. Kuaföre gidiyorum o bile ne zaman evlencen diye soruyor. Aynı şey benim başıma geldi, daa geçen haftalarda bi gün, kuaförüm sordu, evli miydin sen, yok dedim, hımm peki aday var mı, yok dedim, nasıl olmaz ki, allah allah inşallah gelin başını da yaparız bi gün, hııı dedim. O arada içimden geçenleri söylemiyorum burda tabi.

Bu bahstsızlığıma rağmen, düğünlerin aranılan nikah şahidiyim, şu genç yaşımda 3 nikahta şahitlik yaptım, 2 tanesi en yakın arkadaşım, bir tanesi de kuzenimin eşi. Kuzenimin eşi - kuzenim değil dikkatini çekiyorum - sen benim şahidim olmazsan evlenmem dedi, şereftir benim için dedim, süslendim püslendim gittim nikaha. Aradan bir hafta geçti, bahsettiğim kankalarımdan biri evleniyor, tam tatil haftası, bi yere gidersen bacaklarını kırarım, ölmen dışında bi mazeret de kabul etmem, şahidimsin unutma dedi. İçimden neler diyorum, Nemrut'da günbatımını kaçırcam sen evlencen diye off off. Neyse efendim gittik düğünün yapılacağı yere, 10 dk sonra nikah kıyılacak, herşey tamam da benim nüfus cüzdanı yok, bu fazlalık, aha bu da diyip o gün arkadaşımızın arabasına atıp herşeyimizi yolladık onu da. Ben tutuşuyorum tabi, gelin beni öldürcek, vukuat istemiyorum demiş bir de, gidip bulayım nikah memurunu anlatayım durumu dedim. Bir de ne görim, memure kuzenin nikahını kıyan hatun. Aaa merhaba hatırladınız mı beni, geçen hafta da bir nikahta beraberdik dedim. Hatırlamaz mıyım tabi ki dedi, anlattım derdimi, düğün düğün geziyorum ben  işte böle dedim, üzüldü kadın halime, aa bişey olmaz yabancı değilsiniz, tc kimlik numaranızı söyleyin yeter bana dedi. Ohh bee dedimm, aldığım nefes varya ciğerlerime hiç öyle inmemiştir.

Mutluluklarından emin olmadığım çiftlere şahitlik yapmıyorum sevgili okur, çok seçiciyim bu konuda. Ah ederler sonra neme lazım, böylesi saygı duyduğum bu kurumsallaşma çabasına biraz katkım olsun di mi ama.

Düğünlere fobisi olup, bu kadar sınanan bir insan daha da tanımıyorum şahsen. Ne kötü talihim varmış benim arkadaş diyorum.

Şu mübarek bayram öncesinde temennim, bu bayramda bu tip şeylere maruz kalmamak, kalırsam layıkıyla cevaplayabilecek enerjiye sahip olmak ve en önemlisi bundan sonra gideceğim ilk düğünün kendi düğünüm olması. Allaaamm nerdeyse bu adam gönder, yok eğer öldüyse de söyle beklemim boşa.

Amen.