Doğum günüm

Pek sevgili blogum,

doğum günüme sayılı günler kaldı, sayarken zorlanıyorum henüz ama olsun, doğum günüm Ekim'in 16 'sı, 15 gün öncesinden kutlamalara başladığımdan pek bişi kalmadı diyorum. Malum önümüz bayram, okullar filan açıldı derken bi bakmışsın Ekim gelmiş.

Bu konu hakkında yazı yazmak fikri de nerden çıktı deme, bi benim doğum günüm bir de ingiltere prenslerinin düğünü bu kadar halka açık oluyor da ondan. Geçen yıl, hiç tanımadığım iki adet dünya tatlısı hatun, ben pastamdaki mumları üflerken, başımda durup benim için dilek dilediler, sonra da öpüp koklayıp gidip masalarına oturdular cafe'nin birinde. Kabul biraz kafaları güzeldi, ah o şarap insana neler yaptırıyor, ama ben çok mutlu olmuştum yine de böylesi bir kutlama karşısında.

Her ne kadar otuzumdan sonra doğum günü filan kutlamam dediysem de kısmet olmadı. Aslına bakılırsa otuzuma kadar zaten kutlayacak bir mevzu yoktu, oysa şimdi öle mi, tonla var, hangi birini sayayım da seni derin endişelere sevkedeyim.

Karar verdim, bu sene bi değişiklik yapıcam, 33.sü kutladığım son doğumgünüm olacak, bu yıl hediyelerimi de ben seçicem , hem yorulmayın istiyorum canım arkadaşlarım, hem de ben durduk yere masrafa girmim. Yüzsüzlüğün bu kadarı diceksiniz ama napimm.

Muzi ; Sen ne yap ne et, her gün bende diyip getirmediğin, 1 senedir beni melettiğin,  Lali Berte'ye mektupları al. Baskısı yok deme, onu ben de biliyom, nerden bulursan bul ilgilenmiyorum, okunup üflenmişini de getirebilirsin, adres vermeme gerek yok sanırım, kim de bulcağını biliosun.

Karga; Sen bu sene bi değişiklik yap, sufizmden uzaklaştım ben, mesneviyi daaa bitiremedim zati, bu gidişle Şems'i de bulamicam. Sen bu sene bana iyisi mi anarşizm le ilgili bişiler al.

Kankim; Senden bişi istemiyorum, bu defa gününde hatırla, ara yeter, 15 gün önce, 1 hafta sonra aradığın oldu, 15 senedir daaa hiç gününde kutlamadın yaw, tamam ikizlersin ama bu kadarı da fazla be canım.

Bernoulli; Sen bana PuCCa'nın kitabı çıktıysa onu al, ya da bir an önce o formatta bi blog aç, bana ithaf et, ben de okim. Olmadı konuk yazar olarak beni al, rahat rahat içimi dökim.

Kardeşim; Bi tane elbise beğendim, aslında bi tane daha, sen bana hediye çeki ver, ben harcarım onu zevkle olmaz mı.

Uyuz çocukluk arkadaşım; 24 yıldır ben hediye almaktan sıkıldım, sen vermekten sıkılmadın, 25.yıla geldik be, bu sene sen bana bişi alma, valla.. 

Annem; Aranızdan biri anneme doğum günümü hatırlatsın, eve  çiçek ve pastayla gelen arkadaşlarımdan öğreniyor kadıncağız, aaa bugün doğumgünün mü, nie bana demediniz hiç. E be güzel annem, sen doğurdun beni, bir zahmet hatırlasan olmaz mı gününü de.

Bir de tuhaf hediyeler alıyorum sayın okur, insanın kız arkadaşı insana nişan yüzüğü alır mı ya, iki tane örneğim var benim, oldu olacak evlenme teklif edin, altının rekor kırdığı şu günlerde satcam ikisini de, hatıraymış pehh. İkisinde de verdiğim kız arkadaş isimleri karşısında annemle babamın surat ifadelerini görmeliydiniz, yaa ne düşünceli arkadaşlarmış, halaaa inanmiolar yaa.

Hiç unutmadığım bi hediyem daha var ki, bu uyuz çocukluk arkadaşım, bi şiir kitabı almış bana, bundan 15 yıl evvel , Nevzat  Çelik'in. Annesi saygı duyduğumuz olağanüstü bi annedir, edebiyat konusunda da bizden hayli öndedir. Ben o kadar mutlu olmuştum ki hediyemi açtığımda, onun tepkisi aynen şöleydi : Kızım nie doğru dürüst bi hediye almadın, adam bi sayfada 2 satır yazmış, buna da şiir demiş, yazık yazık kağıt israfından başka bişi değil. Şimdi düşünüyorum da, haklı mıydı haklıydı valla..

Yukardaki arkadaşlar özellikle seçtiklerim, bunların dışında hediye almak isteyen olursa da beni arasın lütfen, sırf bu yüzden 1,5 ay önce yazdım bunu, öle doğaçlama filan yapmayın emiii. 17 ekim sabahı burda hepinizin ismini açıklayıp, reklam ederim blog alemine, ona göre baştan diyim.