Oksitlenmiş cümleler hakkında duyuru ve değişken ruh hallerim

Sevgili blog ilk konu bir duyurudur;

Sabah sabah blogumu açtığımda Oksitlenmiş Cümleler ( diğer blogumuz ) olmayınca kumanda panelinde, kendimi kötü hissettim. Oysa ne güzel başlamıştım güne. Sevgili Cecil bilgilendirme mesajı atana kadar sormaya da cesaret edemedim. Ama ne yazık ki blog yayından kaldırılmış arkadaşlar, nedenini henüz kestiremediğimiz bi sebepten. Cecil uğraşıyo napılabilceğine dair, umarım en kısa zaman sorun çözülür. Prensesiiimm sen üzme kendini diyorumm burdan da.

Diğer bir konu benim değişken ruh hallerim. Tuhaf şeyler istemeye başladım son günlerde. Mesela en çok neyi istiyorum biliyo musun, bir bilge çıkıp gelse o olmayan dağların ardından, çözemediğim ne varsa bir bir dökse dilindekileri zihnindekileri, birazcık da olsa anlasam bütün bu olanları, şu günlerde en çok bunu istiyorum. İnsanın kalbi elinde atar mı bilmem, benim ki bu günlerde öyle işte. Yapmam gerekenleri erteliyorum, ne yapmak istediğimden emin değilim, ama öte yandan bi güç var beni bişeylere zorlayan, yaşam galiba, ona direniyorum. Amannn özetle ben bu işlerin adamı değilim, kulvarın dışında yarışa devam eden bir at gibi dörtnala bi yerlere sürülüyorum. Allah sonumu hayır etsin daaa ne diyim.

Efenim herşey o kadar kötü değil tabi, tuhaf olan bişey daha, hayat kategorilere ayrıldı benim içimde, toptan üzüntü ya da mutlak sevinç olamıyo böyle olunca da. Ya hep ya hiç'ci tavrımdan bi vazgeçiş var sanırsam, eğlenebiliyorum da içim bi yandan isyan ederken.

Öğlenleri yürüyüş yapıyoruz ofisten bir arkadaşla, zaten 7-8 kişiyiz, insan yüzü görmüyorum ağaç ve çiçek dolu yollarda yürüyelim dedik. Ama eleman enteresan, yolda selam vermediğimiz, bizi tanımayan insan kalmadı, nası sosyal bişi, bazen öyle hareketler yapıyo ki diyorum ben sizi tanımıyorum, hadi burdan ayrılalım ben tek yürücem. Geçen hafta bi gün 1 kız 2 erkek çocuğu 13-14 yaşlarında, birinin elinde bir fotoğraf makinası bize doğru geliyolar. Fotoğrafınızı çekebilir miyiz bir çalışma yapıyoruz dediler, dedim üzgünüm çocuklar beni değil ama bu beyfendiyi çekebilirsiniz, bi baktım zaten adam poz veriyo. Olmaz dediler, biz ikinizi beraber çekmek istiyoruz, dedim ünlü mü oldum len acep haberim yok, paparazzi düştü peşime. Yanımdaki arkadaş öyle pozlar veriyo ki ama bu arada, çocuklar deli biraz galiba dercesine bakakaldılar.

Bugün de aradım, bi alışveriş merkezine gidelim alışveriş yapmak istiyorum ben, hava da serin zaten olmaz mı dedim. Ne dese beğenirsiniz,  aa tabi süper olur, ama çok yavaşsınız, yemeğinizi lütfen hızlı yiyin, çorbayı yarım için mesela, çok zaman kaybediyoruz. Yemekte gözümün içine bakıyo bir an önce bitireyim kalkayım diye, yahu diyorum maratona mı katılcaz acelemiz ne. Hayır bir de resmiyet var, içimden geçenleri de söyleyemiyorum. Bir gün de akıllısı bulsun beni ya, hepsi mi deli olur allamm.

Neyse sevgili blog, ben şimdi gidip şu bilgeyi aricam, belki bulurum ha. Ne demişler arayan mevlasını da belasını da....