Adın Batsın Eylül

Süper ötesi bi gün geçirdim, zaten tarih boktan, 12 Eylül len, nası geçsin ki başka. Bütün gün sınandım, ama bütün gün, dur kızım dedim, sus kızım dedim, yapma kızım dedim, bir de ilk kez ben, kendimi dinledim. Akşam saat 17:50, toplantı var dediler, işte şimdi tam oldu dedim, saat 19:00 S.ile buluşcam, artık iptal etmek için çok geç. Dedim ben izninizi isticem, nası yani dediler, valla kalsam da hayrım yok görüyorum, iptal edemeyeğim bi planım var dedim. Yoksa varya S. beni yer yer, cidden yer. Çıktım yola, aha benzin bitmek üzere, sabaha da toplantı var, şimdi almazsam ayvayı yerim, girdim benzin istasyonuna. Abi bi insanın gülümsemesi bu kadar mı iyi gelir insana. Arabamı yıkayan birisi var, ne zaman gitsem, öyle sevimli davranıyo ki, valla insan sevgim artıyor. Yine gördü beni, nasılsınız iyi misiniz, suratında şeker mi şeker bi ifadeyle. Allammm dedimm yaşıyorummm. Görseniz Nobel Fizik Ödülü'nü bana verdiler sanki, bi sevinç bi sevinç. Düştüm biraz da olsa sakinleşmiş olarak yola.  Acaba geç kalırsam ne gibi laflar yiyebilirim onları düşünüyorum bi yandan ama. Bu S.çok acımasız olabiliyor çook.

Eve geldim önce, bırakmam gereken şeyler vardı, kapıdan ben geldim ve gidiyorum hadi size iyi günnerrr dedim. Kız kardeşim kocası sanıyor beni, hayır bunamadı, daha çok genç ama böyle işte. Önce aaa hoşgeldin sonra, yine nereye gidiyosun, kaçta geleceksin, bi gün de otur evinde, bıktım bu arkadaşlarından diye bir dırdıra başladı, ben kapıyı çekip çıktım tabi. Dedim ne bu lan, bu nası bi işkence. Kadın milleti eğer bunu yapıyosanız kocalarınıza, valla çok üzücü ya, içim acıdı adamlara birden. Nası peygamber gibi varlıklarsınız siz, kıyamam yaa.

15 dakika geç kalmış bi şekilde gittim, ikimizde enkaz haldeyiz, gözler dolu dolu, kim önce dokunsa o ağlayacak. Atladık otobüse, Tunalı Hilmi Kıtır'a bira içmeye gidelim dedik, alkol olmadan olmaz bugün. Yolda ki halimiz çok komik, otobüs halkı şoka girdi eminiz. Ben S'ye, ya bak eğer biz böyle yanlız kalcaksak aynı eve çıkalım dedim, yazık boşa masraf yapmayalım. Onun cümle kopardı beni, kızım yaa biz hayat arkadaşı aricamıza niye birlikte geçirmiyoruz ki ömrümüzü, bak ne kadar iyi anlaşıyoruz, yaşarız gül gibi, bi çocuğumuz olmaz o kadar dedi. Dedim bu bir evlenme teklifiyse hemen kabul ediyorum, ben artık çocuk istemiyorum zaten. Ben istiyorum dedi, ama onun da çözümü var evlatlık alırız. Bak isteyince nası oluyormuş herşey. Otobüste başımızda dikilen arkadaş ve arkamızda oturanların ruhani dengelerini bozmuş olabilir bu sohbet ama napalım. İnene kadar güldük. S. pek yakın bi zamanda Viyana'ya gidiyor, atalarımızın eksik bıraktığı işi tamamlamaya. Artık ben de, benim yanım hayat arkadaşımın yanı diyip gitcem, napalım kısmet. Karga dün gece istemeden seni aldattım, kusura bakma artık.

Neyse efenim, gece gülmekle ağlamak arasında acayip bi modda geçti. Ben yolda arabesk bişiler mırıldanıyodum en son. Arif Susam'ı anmadan geçemedik tabi. 'Herkes bana hasta bir tek sen değil' favori parçam. Kokoreç ve bira süper bi ikili söylemeden geçemicim, bir de gecenin sözü S.'den geldi ;  'Senin için herşeyi yapmaya hazırım dedi. Buluşmak için Eryaman'dan Kızılay'a gelemedi. Nası güvenim ben buna şimdi.'

Böylesi bi günü, böyle komik bi geceyle kapamış olmaktan ötürü çok mutluyum. Yine de diyorum ki, senin gibi 12 Eylül'ün...