Uğur

ilk defa yüzüne baktı aynada
günlerden sonra
gelip oturdu bir çift ürkek göz karşısına
önce ağladı uzun uzun
sonra sustu dingin durgun
hatırladı bir yerlerden
bir ayna bir adam bir sahne
yer değiştirmişti seyircilerle oyuncu
adam oynuyordu gecenin oyununu
hatırladı aynı gözlerdi..
karşılaştığında kendiyle nasıl baktıysa adam aynaya
baktı aynı korkuyla o da..
alkışlar koptu sahneden
ve bir ayna bölündü bin parçaya
sırlar döküldü perdeden
önce topladı bütün kırıkları
önce kanattı bir bir bütün yaraları
sonra çıktı karıştı sokağın kalabalığına
sonra yaşadı o günü.. bir daha.. bir daha..