Işık Yılı

ışık yılı uzaklıklardan tanıdı tenimi tenin
çekildin santim santim kanayan yerlerime
yaklaştıkça çarptı ellerin duvarlarıma
öfken sevgin kadar büyük
kayıp bir adam kayıp bir evren karşımdaki
söyleyemediklerim büyüyor nefretinin cehenneminde
gel git lerle doluyum yine
bekliyorum öylece sessizce
önümde uzanan huzurlu saydam bir gece
istiyorum kalalım böyle
ne sözcükler ne geçen zaman incitmesin kimseyi
sabah olacak.. ve kendiliğinden bitecek nasılsa bu bilmece

Ekim'10