Duvar

senin şehrindeyim
bir zamanlar çocuk olduğun o tozlu yollarda
ağlamamaya söz vermiş bir çocuğum
oturuyorum bir duvar dibinde
kıpırtısız izliyorum sarıya kesmiş göğü
birazdan akşam olacak
yine saracak içimi katran karası bir hüzün
susmak istiyorum biliyor musun hem de yüzyıllarca
değmesin istiyorum kulağıma bir daha hiç insan sesi
ve bir bilsen…
yokluğunun nasıl da keskin kokusu

98