Uçurum

bir uçurum kenarında durup öylece
vazgeçmişken artık gündoğumlarından
ince bir dal gibi bana uzanan
masalsı bir dünyadan
korkak kararsız ve kaskatı
tutarken ellerini
bilmiyordum henüz içimin derinlerine sızan
ateşte kendini sınayan tenini
sana doğru usulca akıp, geride bırakıp bütün hikayelerimi
deniyorum varlığınla yeniden tutunmaya sabaha
gözlerini gözlerimden bir an olsun ayırma….

Ekim'10