Düğün

Efenim bildiğiniz üzere mevsimin yaz olması münasebetiyle nişan düğün gibi bilimum çiftleşme aktivitesinde büyük bir artış yaşanmakta. Ben hala anlamış değilim böylesi bir geleneğin çıkış noktası nedir, niye böylesi abartılı törenler yapılır iki insanın sevişme mevzusuna resmiyet kazandırması çalışmasına. Yok eğer bu bu kadar kutlanacak denli kutsal bişey ise namus cinayetleri neyin nesidir, sırf herkese haber verilmiyo diye mi kopar bu kadar kıyamet. Bu sorunun yanıtını bütün aidiyetlerinizi bir kenara bırakarak cevaplandırın lütfen, anlarsanız bana da anlatın ama yalın olsun, zira benim mevcut aklım yetmiyo bu mevzulara.

Bu haftasonu sonu gelmeyen kuzenlerden birinin sonu gelmeyen bi düğün aktivitesi vardı a dostlar, perşembe günü zorla götürüldüğüm kına merasiminde, tek evde kalmış hatun olarak kınayı ben hazırladım, nasıl bi bilim kadını kişiliğimle hazırladığımı görseniz, laboratuvarda bir çözelti hazırladığıma birazdan deneye geçeceğime yemin ederdiniz valla. Herkes başımda, ben emirler yağdırıyorum, şeker lütfen, sıcak su verin biraz, çay yok mu huu, eldiven isterim ben bir de, elime bulaşmasın bu meret şeklinde hazırlıkları tamamladıktan sonra gelinin etrafında turlayıp o canıımm sesimle yüksek yüksek tepeleri söyledim, kardeşim bi ara uyardı kamera çekiyo akıllı ol, nerde olduğunu unuttun kaptırdın ha dedi. Napim ama, yapılan şeyin komikliği karşısında vücudum böle bi mekanizma geliştirmiş, verilen görevi ziyadesiyle yerine getirme çabası benimkisi sadece.

Cuma günü akşam oldu ansızın, hadi yine kınaya gidiyoruz muhabbeti, hobaaa dedim la o dün ki neydi, halüsinasyon muydu bütün gördüklerim, yok efenim dediler, bu halka açık geniş katılımlı, ertesi gün de düğün var. Hayır çift benden 7-8 yaş küçük iki insandan oluşuyor, desem ki geç evleniyolar, kırk gün kırk gece düğün yapcaklar anlarım inan. Neyse efenim işten geç çıkarak, sonrasında arkadaşıma uğrayıp eve gidişimi geciktirirerek, gelen telefonlara ben sanırım yetişemeyeceğim diyerek gitmekten yırttım.

Geldi cumartesi, yoğun bi iş gününün ardından düştüm yollara, eve geçip söylene söylene süslendim bi güzel, sanırsın birazdan oscar ödül töreni olcak. Anneciğimin telaşı sayesinde düğün sahiplerinden önce olduk düğünün yapılacağı mekanda. Annemin, aaa düğün sahipleri yok da ne demek, siz nesiniz, yabancı mı şeklindeki cümlelerinden sonra babamla evlenmesinin bir tesadüf olmadığını düşünmeye başladım. Zira o da kardeşimin eşini istemeye gittiğimizde bizi otogora otobüsün kalkış saatinden 3 saat öncesinde götürerek, kar kış yollar kötü ya yetişemeseydik diyerek teselli etmişti.

Efenim mekana adım atmamız ve diğer kuzenlerle karşılaşmamızla birlikte, eee seni ne zaman böyle görücez, aa artık acele et nidaları eşliğinde coşkum artıverdi. Diğer davetlilerin gelmesi ile birlikte etrafı kesmeye başladım, hiç değilse kayda değer bi eleman olsa diye. Düğünün başlamasıyla pistte ilk dansla açılışı yapan ben - istanbuldan yalnız gelen kuzenlerden birini dansa kaldırdım, gelmişin o kadar oturuyosun bi de ayıp ya diyerek - düğün sonuna kadar hiç oturmadım, kadrolu dansöz modunda annemin şaşkın bakışları arasında oynadım durdum. İyi ki zorla getirmişim, bi de isteyerek gelseydin nolurdu acaba dedi. Efenim gidene kadar bende stres, gittikten sonra zehir edemem ya kendime, tadını çıkarcam tabi.

Gece eve döndüğümüzde ayaklarım uyuşmuştu, boyundan büyük topuklu giyip bi de tepinirsen olacağı bu dedi bi kuzen, imaj herşey susuzluk hiçbişey ne diyosun sen yaa diyerek yanıt verdim tabe. Pazar gününü de düğüne gelen misafirlerin bizim tekkeyi ziyaret etmesi sebebiyle aile saaadeti içinde geçirdim, onların gidişiyle evden koşar adım uzaklaştım, hızımı alamamış olacağım ki arkadaşım ve kardeşimle bir salsa yarışmasını izlemeye gittim. Oldukça değişik gösteriler izledim, salsa gibi bi dansı şirinler kareografisiyle sunabilen zihniyete hayretler içinde baksam da eğlenceli bi akşam geçirdim. Sonuç, dans güzel bişi azizim, müzik ve dans eksik olmasın hayatınızda, düğün dışında tabi.