Dedemin vefatının ardından, başsağlığı için gelen aileler benim gibi ağlak bir insanevladını bile güldürmeyi başardılar efenim. Öyle ilginç akrabalarım varmış ki neler nelerle tanışıyorum, şaşırıyorum, kah ağlayıp kah gülüyorum. Dedemin öldüğü gün, akrabalık bağı eşinden öteye gitmeyen bi hatun evimize girer girmez bastı çığlığı, bi ağıt bi ağıt, dedim gidin susturun şunu yoksa ben fena yapıcam. Herkes bi tırstı tabi, o dakikaya kadar sesi soluğu çıkmayan kimsenin yüzüne bile bakmayan benden böyle bi tavır gelince sustular birdenbire.
Sonra efenim taziye kısmında gelen şahıs profili de pek değişik. Geçen hafta bi aile geldi, bi kadın, eşi ve kadının annesi, uzaktan akrabalarımızmış, şimdiye kadar tanımadığıma üzüldüm şahsen, kadın bildiğin cem yılmaz. Kocası yeryüzünün en sessiz adamı, nasıl şahane bi ikili. Kadın başladı kocasından şikayet etmeye, bütün hayat hikayelerini anlattı, ama öyle bi üslubu var ki, gözlerimden yaşlar akmaya başladı artık. Annesi kızım ayıp üzgün insanlar ciddi olsana biraz dedi, aman anne onlar yeterince ağlamış baksana, biraz gülsünler gündemleri değişsin demez mi.
Bir diğer aile kayınvalide mağduru, anlatılan hatun öyle bişey ki, adamlar hala yaşadığına üzülüyo o derece. Gelini için bi eziyet unsuru haline gelse de ne yalan söylim bayıldım kadına. Daha yeni aldıkları buzdolabını beğenmeyip, oğluna alın götürün bunu, yine her zaman ki gibi kandırmışlar seni diyip, ardından onlar bişey yapmayınca aldığı dükkana gidip sahibini çileden çıkaran 70'lik teyzenin hikayelerini dinlerken şükrettim bizimkilere.
Bi akşam eve geldim, aman o da ne, 2,5-3 yaşlarında bi minik ailesiyle birlikte bizdeler. Onların dışında bikaç aile daha var tabi. Ama bu minik kız inanılmaz bişiydi. Normalde çocuklarla çok ilgilenmediğim için bayılmazlar bana, kız kardeşimin tepesinden inmezler, sevgi insanıdır kendisi. Nası olduysa bu defa tersi oldu. Ben seni çok seviyorum beni kucağına alsana dedi, peki ya beni diye soran kardeşime de hayır seni sevmiyorum dedi. Bizimki o dakika yıkıldı, peki sevmen için napmam lazım dedi, çikolata alırsan olabilir dedi, ya dedim sen nası bişeysin, muzice misin nesin. Kucağımdan inmedi tabi, o mis gibi kokusuyla sarıldım öylece. Büyüklerinin avutmak için söylediği bin tane sözcükten çok daha iyi geldi onun o minik öpücükleri ruhuma.
Pazar günü 45-60 arası bir topluluğa çay servisi yaptım, bi an garson havasına girdim anlatamam, ne bu len dedim bu gün biter mi acep. Arada tabi yemek için kurulan masaları saymıyorum. Bütün bunları yaparken, planlamacı kişiliğimi evde de kullandım tabi, organize ediyorum, talimat veriyorum, altı üstü çay yemek servisi demeyin, valla zormuş. Ama annecim vicdanlı patron çıktı, ben nasıl yetişcem bunlara diyodum, iyi ki evdeydin dedi. Beni zırt pırt salak saçma bahanelerle dışarı çıkarmak, kafamı dağıtmak için uğraşan arkadaşlara duyurulur. Sağda solda sürteceğinize gelin evde bi işin ucundan tutun, benim kafam o zaman dağılır.
Ve bunca kalabalığın arasında, seni hala çok özlüyor tülin'in dedecim..Kapıdan girdiğimde dedişşş diye her bağırışımda, sesini inceltip ifiiiniimm demeni, ardından yine mi sen geldin başımın belası, bir gün de sessiz gir şu eve, illa geldiği belli olacak, hiç mi bitmiyo bunun enerjisi diyen sesini hep özlicem..
20 yorum:
yazını okurken ben de babamın gidişiyle evimize taziyeye gelenleri hatırladım bir bir
demek ki böylesi her durumda hepimiz aynı tür kişi ve konularla karşılaşabiliyoruz
ama birşey söyleyim mi...hani derler ya düğün de ölüm de kalabalıkla olur diye...gerçekten de öyle bence
insan hiç olmazsa ilk etapta o büyük acıyı ve üzüntüyü atlatıyor gibi oluyor
başınız sağolsun Tülincim
dedeciğine Allah rahmet eylesin...sizlere de sabır versin
Özlemenin işte böyle eğlenceli yazıları da oluyor. Pek sevdik :)
Beni zırt pırt salak saçma bahanelerle dışarı çıkarmak, kafamı dağıtmak için uğraşan arkadaşlara duyurulur. Sağda solda sürteceğinize gelin evde bi işin ucundan tutun, benim kafam o zaman dağılır.
kendimi geçtim, üstüne salmadığım adam kalmadı allahın domuzu :) ayrıcana geldim eve, noldus anki, bi kahve yapmadın yahu, gene ipek teyzem yaptı :) varlığımmı yarar, yokluğum mu gel sen düşün :)
ve evet, tülinin bitanesi, ruhun şad olsun, yolun ise bu seferinde en en en güzeli, varlığın için sağol..
Gidenleri böyle anımsamak çok güzel. Ağlayarak anlatmak çok daha kolayken üstelik.
Dedeciğin de gülümsüyor olmalı:)
Aynurcum, nur içinde yatsın babacığın da..
Kesinlikle haklısın, bi zamanlar şikayet ettiğim kalabalık öyle iyi geldi ki, iyi ki böyle büyük bi ailem ve bi sürü arkadaşım var dedim..
adım tülin değil, ama dedeciğimin tüliniyim ben :)
:) teşekkürler parpali.
mayısım yağmurum, sen gelme, gelince bana iş çıkıyo :)
muzimi de rahat bırak :)kıyamıyorum ben ona..
Nehir İda, dedeciğim hep gülmese bile gülümseten bi adamdı, onunla atışmaya bayılırdım,çok uğraşırdım. Koca köyle başettim seninle edemiyorum derdi hep :)
Eğer görüyosa bi yerlerden gülümsüyodur eminim..
Yaşlılarımız, büyüklerimiz hayatımızdan çıkınca çok üzülüyorum. Hayattayken, onlara bakmak bile bazen yüreğimi sevgiyle ve aynı zamanda hüzünle dolduruyor. Her aile büyüğünü kaybettiğimde keşke daha çok konuisaydın onlarla, keşke daha çok öğrenseydin diyorum kendime. Onlar orada duruyorlar, bir ömür boyu oradalarmışçasına bir duruş bu, ve kimse onların nssıl bir hayat yaşayıp da orada o yerde durmaya hak kazandığından bahsetmiyor bile. Ve sonra gidiyorlar.
Başınız sağolsun.
goc edeni bile gulumsetir yazdıkların..:)
mekanı cennet olsun..
başın sağolsun, allah rahmet eylesin. ne yani o kadar akraba gelmiş, işin ucundan tutan kimse olmadı mı? böyle bi durumda ben la gidin işinize, bana iş yaptırmaya, yük olmaya mı geldiniz der kovardım onları.
Vladimir, sağolasın.Dedemin vefatından bikaç hafta önce ne kazar az zaman geçiriyorum onunla diye düşünüp her zamankinden daha çok biraradaydım.İlk kez o zaman bi gün gideceği aklıma gelmişti..Ben onunla konuştukça, tansiyonumu çıkarıyosun,sen yokken hiçbişeyim yok diye uğraşıyodu benimle ama:)
matias, gülüyodur umarım, ve umarım aslında hiçbişey bitmiyo yeniden başlıyodur..
men de boor sağolasın.İnsanlar elinden geldiğince bi işin ucundan tuttu,ama misafir misafirdir işte. Bir de çalışmak iyi geliyo öyle durumlarda, düşünmeye zamanın kalmıyo..
yeni okuyorum ben bunu . babama konsantre olmusum ve utanmadan sana nerelerdesin diye 'sitem' ettim.
af edersin sevgili su, ve basiniz sagolsun ..
mekani cennet olsun .
Dedem, ışıklar içinde yatsın. seninki gene iyi, benim amcam olacak sivri zekalı, babamın cenazesinde arabasını yıkıyordu caminin önünde. Abim tutmuş beni, dalıyordum az daha. Mezarlıkta küreği vursam ne olur ki, hazır yanda mezar da açılmış diye düşünmedim de değil. O gelen giden kısmını hiç saymıyorum. sabırlıymışsın vesselam.
Mıymıy.. Sen hiç konuşma be anacım. Acıyarak bakıyorum sana..YAzıııık.:P
teşekkürler Lô - Lâ..ne demek af, hiç olur mu öyle şey.Umarım baban daha iyidir.
Avram, bu gibi durumlarda kimse tutmasa ya, valla bıraksalar rahat rahat dalsak. Nur içinde yatsın baban da..Gelen gidenden şikayetim yok, en azından büyük bir kısmından:)
Mıymıy'a nie acıyosun ya, ben asıl damada üzülüyorum:)Ben yaktım çocuğu ben:)
Bu akraba hikayelerine doyamıyorum :D Benim akrabalarım hep çok normal ve sıkıcı. Bir kere de araya geldiklerinde çok uçuk hikayeler anlatsalar zaten kafamı kırıcam. Hep kimin çocugu olmuş, kim kiminle nişanlanmış, kim arabasını yenilemiş ve tabii ki son 5 yılın hava durumunun mukayeseli yorumları.
allah rahmet eylesin dedene, benim dedem de Kurban arifesi vefat etti, hala olayın ayrımında değilim ama. Türkiyeye dönüp evini ziyaret edince... edebilince...
teşekkürler murdum-erigi, allah rahmet eylesin senin dedene de, nur içinde yatsın..kendi evlerine gidince daha bi anlıyo insan durumu, tuhaf biraz..
benim akrabalarım hep eğlenceli ve atraksiyon dolu olmuşlardır:)Aman bence senin ki daha iyi :)
Yorum Gönder