Gece

kabuslarla örülüyor günlerim
kapatmaya korkuyorum gözlerimi
sabitleyip gözümü bir noktaya
çizgilerini sayıyorum ömrümün.. hiç durmadan
duyduğum her sesle
durup yeniden çalışmaya başlıyor kalbim
gün geçtikçe azalacak sancı
gün geçtikçte daha da yakıcı
elimde bir kum saati
çevirip duruyorum sabırsızca
ne yöne akacağını şaşıran zaman
ne yöne gideceğini bilmeyen ben
akıyoruz inceden