Bir yıl aradan sonra aynı gün yazı yazmaya karar vermiş olmanın tuhaflığı... geçen yıl 5 Eylül'de yazmışım en son. Vardır bir hikmeti bunun da, her yıl aynı gün deliriyorum demek ki:) Sonbahar delirtiyor olabilir mi ki, sonbaharı sevenlere inat ben yaz insanıyım, güneş olunca her şey daha bir kolay, daha bir güzel, şimdiden özledim geçip giden yazı.

Ne yazsam boş kıvamındayım blog dost, yapılmayı bekleyen onlarca iş var ama ben tembelliği seçiyorum, bu dünyadan bir bok anlamadım, biri bana anlatsa ya kestirmeden diyorum. İlişkiler üzerine kitap yazacak kıvama geldim, kitapta okuyun büyüsü kaçmasın diye burada detaya girmiyorum:)

Bir bebe ile büyüyorum son 5 yıldır, kendi büyürken beni de büyütüyor, onlarca şeyi onunla keşfediyorum, gözden geçiyorum, neden ya neden diye sorguluyorum. Okula gitmen gerekiyor artık bebeğim dediğimde, niye ki Allah mı istiyor bunu dedi:) Peki o okula gitmiş mi, gitmediyse nasıl her şeyi bilebiliyor, nasıl kurmuş dünyayı, sorular sorular. Okulların açılmasıyla bir rahatlama geldi ne yalan söyleyeyim, hiç değilse öğretmenlerini bunaltır sorularıyla :) Şu dünyada yaptığım en mantıklı şey bu sanırım, miniğimi dünyaya getirmek, daha mantıklı bir hareketim olduğunu sanmıyorum, olduysa da bilerek olmamıştır.

Çoklukla bu dünyaya uyum sorunum olduğunu düşünerek geldim bu yaşa, temennim miniğimin bunu yaşamaması, babasına çekerse yaşadık, hayatta böyle soruları olmaz:) Şimdiden ben sanırım hiçbir okula alışamayacağım, bence ben evde kalmalıyım, meslek sahibi de olmak istemiyorum demesi her ne kadar beni endişelendirse de rabbim büyük, değişir belki bir şeyler ilerde.

İçimdeki yeşili, sarıyı, maviyi kısacası rengi arıyorum bir süredir, az kaldı ha gayret, çıktıktan sonra girdiğimi anladığım depresyondan sonra biraz açılır gibi oldu görüşüm ama daha tam netleşmedi. Ben ne kadar kaldırabilirsem o kadar arttı yük, ben tahammül ettikçe devamı da geldi. Hafife aldıkça azalmıyor sıkıntı, aksine başka neyi sorun haline getirsem diye ortak bir çabaya giriyor etrafımdakiler.

Fizik kurallarına güvendim hep, ondan tutunuyorum şu dünyaya, maddenin ve kütlenin korunumu yasası rehberim, iniş varsa çıkışı da olur bu yolun, düştüysem kalkarım da, gülmemekten yüzüme düşen nazolobial çizgilerim de elbet geçer bir gün. 

Sen beni koru fizik, Amen !