Efenim bugün güzel bir gün, sebepsiz güzel, sabah öyle uyandım, kendime kahrettiğim ne varsa sildim kafamdan, geri dönüşüm kutusunu da boşalttım, ohh miiss misss. Geçtiğimiz Eylül başıydı, kendimi bir kaybettim, bir daha bulana aşk olsun, bir ara artık aşk olmasın çok yıpratıcı dedim ama, aşk hep olsun ya, onsuz olmuyor. Konuyu dağıtıyor gibi görünüyorsam söyleyeyim, dağıtmıyorum konumuz aşk.
Benim için ekmek kadar, su kadar hayati onu anladım, her şey tamken bile bir eksiklik duygusu, bir yoksunluk. Şimdi aşık değilim belki ama, en azından olabileceğime dair bir ümit var ya, o bile beni hayata bağlıyor, bu duygudan vazgeçmek istemiyorum.. Sıradan olanın karşısındayım, bunca zaman boşuna direnmedim diyorum kendi kendime, yine akıntıya ters kürek çekeceğim belki ama diğer türlüsünün mutlu etmediğini gördüm.
Geçirdiğim bir yılda öyle çok şey fark ettim ki, sınavsa bu, sınavı başarıyla geçtim, daha fazlasına lüzum yok. Aslında yol aldığımı sandığım birçok konuda çuvalladığımı gördüm, hazır olduğumu zannettiğim bir sürü konuda hiçbir fikrimin olmadığını anladım, iliklerim anladı iliklerim, o derece. Özlem denen duygunun insanın içini nasıl sızlatacağını da gördüm, o duygunun tamamen kendi ürünüm olduğunu da... Kendimi suçlamanın kendime verilebilecek en büyük ceza olduğunu anlayınca, niye bunu yaptığımı sordum kendime, bir süre kapı duvar, sonra sebepler akın etti beynime. Zihnime ettiğim eziyeti nasıl anlatsam, bu konu üzerine düşünmediğim anlar sınırlı, arka planda sürekli çalışan bir program düşünün, ara ara teknik sebeplerle bağlantı koparsa anca öyle çıkıyor aklımdan.
Şu kişisel gelişim yalanlarına inanmanın, o egoyu beslemenin en büyük cezasını da inanmayanların çektiğini düşünüyorum. Hayatta bir yığın güzel olmayan şey var evet, her şey güzel olacak diye düşünmek güzelleştirmiyor bunları, güzelleştiren şey birlikte aşabileceğin birilerinin olmasını bilmek hayatta. İnancınızın sarsılmaması, sarsılırsa benimki kadar uzun olmayan bir sürede toparlanması dileğiyle,
Ben gidip karışayım hayata, aşkı arayayım biraz daha....
Sen beni koru İsa !
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder