Beklerken..

Bugün heyecanlı bir bekleyiş var, içim içime sığmıyor, uzun bir süredir uğraştığım bir projenin nihai kararını bekliyoruz, öğleden sonra alacağımız haberden hemen sonra tatil rezervasyonumu yapıp, kimsenin bana ulaşamayacağı bi yere kaçıcam, telefonları kapatıp misler gibi dinlenicem. Olumsuz olma ihtimaline karşı geliştirdiğim bir b planı yok, sahi naparım lan o zaman.

 

Son altı aydır anneannemin hastalığı, benim seyahatlarim ve iş yoğunluğum nedeniyle aile bireyleriyle minimumda vakit geçirdim, sürekli bir düzensizlik hakim her yere, en ufak değişiklikte rahatsız olan benim gibi biri için kasten yapılmış bir sınav bu, hala alışamadım, hala huzursuzum, bu durumun yansıması uykuma oldu, sabahları uyanmak istemiyorum, her gün koşacağım maratonun telaşıyla gergin bi halde geziniyorum, birisi düzen ayarlarımla fena halde oynuyor.

 

Bir süredir görüşmediğim insanların, laf olsun diye, eee neler yapıyosun, anlatsana gibi heyecanlı heyecanlı cümlelerinden sonra bezgin bir şekilde verdiğim yanıtlar onları hayattan bezdiriyor. Yaşadıklarının özetini çıkarmak ne kadar zormuş oysa, hayattan kesitler alıp anlatıyorum kısa kısa, yoğunum, seyahatlar biraz fazla şu aralar, her şey iyi, koşturmaca işte, yok yok ters giden birşey yok, sadece yaz gelmedi, vs vs.

 

İnsan analisti diye bir branş varsa ben kesin bu alanın uzmanlarından biri olmaya adayım. Daha önce görmediğim, dikkatimi çekmeyen davranış modelleri şimdi gözbebeğim, bir perde vardı da o kalktı sanki, x-ray cihazı gibi tarıyor zihnim ve hooop bi tespit, bi sınıflandırma, yanıldın mı dersen, yanılmak istiyorum evet. Bu arada karşılıklı nefret ettiğimiz, bir araya gelmemek için bi sürü gayret sarfettiğimiz bir iş arkadaşımla, son seyahatlarimizden sonra harika bir moddayız, herkes şaşkın bi halde bizi izliyor, nezaketi ve arkadaşça tavrından sonra niye bu kadar nefret etmiştim bu adamdan diye suçluluk bile duyuyorum şimdi. Bknz. bir üst satır, bu ne yaman çelişki..

 

Geçen akşamların birinde yemek yediğimiz bir yerde yan masalardan bir hatun, bir şeyi gerçekten canı gönülden istersen oluyo, dedi, özellikle duymam gereken birşeymiş gibi onca gürültünün içinden seçiverdim bu cümleleri, istiyorum hem de nasıl, hiç istemediğim kadar kararlı..

 

Bilgisayarların power save moduna geçmeleri gibi, enerjimin tükenmeye yüz tuttuğu anlarda bazen ben de kendimi kapatıyorum dış dünyaya, dinamom harekete geçinceye kadar, doğ ey güneş ve batma bi daha.