Sevgili günlük

Sevgili günlük, malum burası blog olmaktan çıktı bi çeşit günlüğe dönüştü benim için, anlatamadıklarımı mı yazıyorum buraya, yoo, sadece zihnimden geçenlerin bi çeşit kayıt altına alınması. Geriye dönüp okuduğumda, ahh ben ne eşşekmişim, ya da aferin len bana iyi ki böyle yapmışım demek için, malum hafızam balık kıvamında.

Bikaç haftadır çok yoğun bi biçimde çalışıyorum efenim, işte okulda evde, nası bi tempoysa iyi de geliyo. Haftalardır ödev yapcaz diye toplaştığımız arkadaşlarla ödev namına bir arpa boyu yol katedememiş olsak da, oldukça kaynaştık, yiyip içip dağılıyoruz, ama en azından vicdanım rahat, okul için bişi yapıyorum :P

Dün çok sevgili patronlarımın yurtdışında olmaları münasebetiyle, pek güzide kurumlarımızdan birinde bir ihaleye katıldım, yeminlen sıyırcaktım, 11 +1 ( biri de asistanlarıydı ) insan 9 dosyayı ( toplasan maksimum 20 sayfa evrak ) 2 saatte açtı hacı, hiç bu kadar sıkıldığımı, içimin içime sığmadığı bi anı daha hatırlamıyorum. Sürrealist resim dalının her türlüsünü denedim, oldum sana bi Dali, bi Monet, bi Picasso, sonunda kalemin ucu bitti ben de rahatladım. O kadar sürede o proce biterdi la, neye baktınız allasen kuzum siz o kadar. Bi de varya, hepsi bi ciddi bi ciddi, Cern'de bu big bang'i bu kadar ciddiye almıolardır eminim. Güçlü insanları severim hacı, ama güç dediysem ne para, ne oturulan koltuktan alınan cesaret, ne de başka bişi, güçlü adam dingindir, çözmüştür yaşamı, huzurludur, gözleri parlar ya, allamm bunların hepsinin ışığı sönmüştü, nere lan bura dedim valla.

Bizimkilerin iki gündür evde olmaması sebebiyle, değişik sıkıntılarım var efenim. Mesela benim şöle bi özrüm var, ben evin kapısını açamıyorum, hep evde birisini bulmaya alışık bünyem tembelleşti galiba dicem ama değil arızalı bana kalsa, karşı komşu, olmadı üst komşunun bizim kapıyı en az 3-5 defa açmışlığı vardır. Alt komşuyu tanımıyorum henüz yeni taşındılar bu vesileylen tanışırız artık. Evde bu dalga konusu olsa da ben memnunum halimden abicim, neyse dün yine kafamda böle soru işaretiylen gittim eve, bi denedim ikinci de açtım allah seni inandırsın, bi gurur duydum kendimle:P

Bir önceki gece, kesin kahvaltı hazırlicam kendime bu defa diye uyudum, sabah kasvetli karanlık havayı görünce açlıktan ölmezsin uyu kızım dedim. Soora tabi soluğu pastanede aldım. Peynirli açma almak üzre girdiğim tükkan sahibi, bizde öğlen oldu daha yeni başlıyo gün sizin için galiba demez mi, saat daha sekiz otuz be, senin de mi gözün kaldı çalışma saatimde töbee töbee. Sabah altı da başladı gün ama- valla gerçek, çok hareketli başladım güne, soğuk suyla yıkattım saçlarımı kuaförde, kombinin bulunduğu oda kilitli, anahtarın olduğu eleman kuaförde yoktu- anca bişiler yemek için vaktim oldu diye kem küm ettim ama nafile. Soora akşam eve geldim, bi yarım saat sonra dışarı çıkcam M.ile buluşmaya gitcem, bakkal Ahmet Amca durdurdu beni, nereye bu saatte bakim, hımm şeyy arkadaşımla buluşcam da, kimmiş bu arkadaşın sizinkiler yok evde ben hesap sorcam onlar gelene kadar, haydeee dedimm iyiyiz yahu, ama bizimkiler olsa bu kadar soru sormazdı ki. Esnafla müthiş bi iletişim içindeyim anlayacağınız, bi sonraki seçimde kesin adayım abicim, seviyo beni halk ben napim :P

Neyse pek sevgili blog, yeni yıla sayılı günner kala, kıpır kıpır bünyemle anlatacaklarım bunlarla sınırlı kalsın , ben gidiyorum şimdi, sen kal sağlıcakla:)