Efenim kabul ediyorum manyağım, istediğim şeyler zamanında olmuyorsa deliriyorum, herkes kadar elbet, yok belki biraz daha fazla. Ne zaman plan yapsam, milyon olasılığın gerçekleşme ihtimalı olan bu koca evrende o uyuşmazlık geliyo benim planımı buluyo, ondan sonra işin yoksa bekle, ama kardeşim işim var.
Dün güzide illerimizden birine doğru yola çıkcam, bi paşamın keyfi nedeniyle kalakaldım, gidip dönüp bi de akşam tiyatroya yetişcem, başlamış canım festival, o kadar plan yapmışız canım arkadaşlarımla. Her şerden bi hayır çıkaran bendeniz polyanna bile ikna olmadı bu durum karşısında, bütün gün gerildim durdum. Çok çabuk sinirlenmeyen, çok uzun sinirli kalamayan birisiyim bu güzelim bünyeyi korumak adına sanırsam, ama şu saat itibariyle hala sakinleşebilmiş değilim, kanımdaki alkol bile fayda etmediyse ne diim.
Bozulan planımın tek iyi yani tiyatro oyununa koşturmadan yetişebilmek, ardından çıkıp arkadaşlarımla birkaç kadeh içebilmek oldu. Çok güzel bi geceydi, uzun süredir böyle keyif alıp, müziğin tadını böylesine çıkarmamıştım.
'' Bu aşkın nüshası rüzgarlarda
kahrı bende kalacak
sende ihanet gülüm
bende matem kalacak
bu aşkın efkarı şarkılarda
hüzün bende solacak
bizi zaman yenecek
ve anılar kalacak ''
bu şarkıda bana gelsin dedim ya demez olaydım, kim demiş zamanda yolculuk yok, döndüm bundan 9 yıl öncesine, bazı anlar var ki hayatınızı değiştireceğini bilirsiniz, bilirsiniz de nasıl patlayacağını kestiremezsiniz. Ne zaman güvenmemeye başladım ben karşımdakine, niye dikiş tutturamıyorum bi ilişkide, 4 dakika 27 saniye boyunca bunları düşündüm, ya da şarkı ne kadar sürdüyse işte. Ardından yine benim için gelsin dediğim şarkılarda bunları aratmadı inan, bana çalıştı müzisyen kardeşlerim bütün gece, ah o klarnet ahhh, içimdeki o çiziklerin birer birer kanadığını, ılık ılık aktığını hissettirdin ya bunca zaman sonra, sen nefesini verirken sonuna kadar, ben nefessiz kaldım.
Neyse şimdi gelelim öteki mevzuya; efenim ben bi insanseverim, valla, herkesi sevebilitesi olan bir varlığım, artık hamurumda ne varsa bilmem, birisinden nefret etmem için çoookkk büyük bi halt yemesi gerekir ki, daha şu ömrümde nefret ettiğim insan sayısı biri geçmez, yok la bir bile yok, kızarım küserim kırılırım hayatımdan çıkarırım ama nefret ağır bi kelime ya. İşte son günlerde bu şerefe nail olmak için azami gayret gösteren bir arkadaşımızla karşı karşıyayım, zorlama hacı başaramayacaksın. İnsanların kendilerini önemsemeleri güzel, bencil de olunmalı, bu da bi yere kadar iyi, kendini hint kumaşı say ne çıkar ben maldan anladıktan sonra, ama eşşekliğinde bi sınırı var bebeğim ya. Tez zamanda geçip karşısına bunları kusmazsam rahat edemicem inan, elbette üslubum daha bilimsel olacak, bir psikolog edasıyla yaklaşıcam duruma, hadi hayırlısı.
21 Aralık öncesi acayip bir kararlar arefesindeyim, yine bişeyler dürtmeye başladı, zihnim bi berraklaştı, bi bilmişlik, bi hassasiyet bi sivri çıkışlar bi öfke bi değişim ihtiyacı, bi bi bi işte ya, sen beni koru Marduk.
14 yorum:
Yayıncının notu: SBR, PİSTLERE DÖNDÜ DÖNECEK. Ya emniyet kemerini ona çaktırmadan takın ya da araca binmeden bakın bakalım, lastikler kış lastiği mi? ikisini de yapamadı iseniz, hemen ocakta unutulan yemeği, kahve suyunu bahane edip araçtan inin. Yoksa tüm hayatınız film şeridi olarak 4 dakika 27 saniye boyunca gözünüzün önünden geçmekle kalmaz, kalanını da görürsünüz.
ben de insanlardan kolay nefret edemem ama planımın bozulmasından nefret ediyorum. o yüzden sanırım, plan yapmıyorum. gördüğün gibi, her şey birbiriyle bağlantılı şu hayatta suvebeyazcım. plan yapmayacağım diye kendime telkinde bulunurken zamanla plan yapamaz bir insan oldum. yarınımı bile planlayamıyorum. misal avram dese ki, "yarın şuraya gidelim mi?", bendeki cevap hep "bilmem... bakarız... ne bileyim... hıı olabilir... hele bi yarın olsun da karar veririz..." minvalinde bir şey oluyor.
böyle anlatınca acıdım ona da be.
kendi işini kur bebeem...
imzaa: bi dost :)
Nefret çok güçlü bir duygu gerçekten, nefret edebilmek için çok çok çok önemsemek lazım o insanı. Söylediğine yaptığına kötü de olsa bi değer vermek aslında nefret. Bir insana yapılabilicek, o insan için barındırılabilicek en kötü duygu onu önemsememek, yokmuş gibi davranmak. Nefrete bulaşma sen yine, o güzel bünyeni koru, psikolog edasıyla yaklaş bak o güzel fikir:
-pardon sorunun ne?
-hebel hübele
-sorunun neyse git onla uğraş beni bırak
tarzında ahahah psikologların da içinden benzer şeyler geçirdiğini düşünüyorum sanırım :D
Bu arada ne miyendisiydin kardeş, İstanbul'daysan, telekomunikasyon felansa alanın, CV neyin iletiriz yani, şunun şurasında ne ki yani :D
Avram:))))
muhteşem bi şoförüm ben yaaa bi kere:) ayrıca kış lastiklerini taktırdım, hiç ihtimal etmem:)benimle yola çıkan bi daha o yoldan dönmek istemez yahu:))
sırrakalem:))))
acıma acıma Avram'a, yazını okudum az önce, adresle ilgili; burası mı, bilmem... repliğinden sonra :)))
plansız yaşamak en iyisi belki de, ama sözkonusu iş olunca ben psikopatlaşıyorum, misal hayatımın hiçbir evresinde plan yok, olsa böyle mi olurdu:)
Bi dost:))))
canımın içi kesinlikle kurmalıyım, limon satayım ben yaa:)
murdum-eriği:)))
valla benim ne mühendisi olduğum karışık mürdümüm:)başka mecralara merak saldım son yıllarda:)cv'imi yollayayım da şoka gir sonra:))
çok şahane psikolog gibi davranırım, çok bilmişimdir bi kere:)nefret önemsemek mi bilmem, ben kendinden uzaklaşmak diye bakıyorum, bilemedim şimdi:)
Ne güzel şarkıdır o öyle...
İyimser bir gül de de derki ;
" dert etme iyiyim ben , arasıra mahşer arasıra yaşama hırsı.. "
:))
beyaz o..
safransarı, çok severim o şarkıyı da..ne güzel özetidir yaşamın di mi:)
matias:))
bir dahaki fasıla gülünce gozlerinin içi gülüyor çaldırır mısınız?
benim için...
peceteye yazabilirim istek manaasında:))
bir de,
seni seven olabilir
sen onlara donüp bakma
sana asık olan benim
sen sevgini bana sakla....
olursa size en iyi dileklerimi sunarım...
sunarım yani.
valla.
:))
absalom:))))
tamam söz istek yapıcam bi sonrakindee bunları, ama bunlar da çok içli ya:))
insanın gözünün içi güleni makbuldur ama di mi:) durduk yere hem de sebepsiz:)
Yorum Gönder